Tuesday, 7 April 2015

Be there | Μακρύ Όχημα: Quar-t στην Θεσσαλονίκη

Τρίτη 6 Απριλίου 2015 - Μία έκθεση που αξίζει της προσοχής σας αν βρεθείτε στην Θεσσαλονίκη αυτές τις ημέρες βρίσεται στην γκαλερί Artis Causa (Μητροπόλεως 97, κέντρο), όπου, πλήθος μικρογραφικών έργων έχει "καταλάβει" τον χώρο, δημιουργώντας μια πύκνωση εικαστικών ουσιών. Κάθε έργο συγκαταλέγεται στην επινοημένη κατηγορία των Quar-t. Τα Quar-t αποτελούν συμπυκνωμένες δημιουργικές πράξεις ή χειρονομίες, που απαρτίζουν τον πυρήνα μιας εικαστικής σκέψης. Οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες, μέσω του περιοριστικού μεγέθους, κλήθηκαν να λειτουργήσουν απλουστευτικά και με δημιουργική οικονομία. Τα παραχθέντα έργα, είναι θεμελιώδη, και προσφέρονται προς εξέταση της εκάστοτε εικαστικής σκέψης σε μικροκλίμακα. Εξαιτίας της απλοποίησης, κάθε έργο μπορεί να αποκτήσει αυτογνωσία γρηγορότερα και να αλληλεπιδράσει εντονότερα με το άμεσο περιβάλλον του. Έτσι, η μεγάλη συγκέντρωση Quar-t στο χώρο, θα αποτελέσει μια πειραματική συνθήκη όπου θα είναι δυνατή η διερεύνηση και δοκιμή του κέντρου σκέψης 74 νέων καλλιτεχνών, οι οποίοι θα προσπαθήσουν να επικοινωνήσουν το μέγιστο του νοήματος μέσω της ελάχιστης δομής. Η έκθεση οργανώνεται από την πλατφόρμα "Μακρύ Όχημα" και υποστηρίζεται από: το 3ο εικαστικό εργαστήριο, το group "Φλώροι Εικαστικοί",  την ομάδα Εν-Φλω, τα Εργαστήρια Χαρακτικής και Εκκλησιαστικών Τεχνών του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών, του Π.Δ.Μ., με τον συντονισμό της ομάδας επιμέλειας, που αποτελείται από την Γεωργία Δαμιανού, Ειρήνη Πουλιάσση, Άννα-Μαρία Σαμαρά.

Συμμετέχουν οι: Αθανασιάδου Ευαγγελία, Αντωνιάδου Πηγή, Αντωνοπούλου Παναγιώτα, Βασιλείου Βίκυ, Βογδοπούλου Καληάνθη, Βράτιτς Άννα, Γεωργιτσέλη Μπορισλάβα, Γιοβάνογλου Αναστασία, Γουμπερίτση Ρένα, Δαμιανού Γεωργία, Δημοπούλου Μάρα, Διονυσοπούλου Γλύκα, Ζερβουλάκου Καλλιόπη-Ειρήνη, Θεοφίλου Μαρί, Καραστέργιου Ευαγγελία, Καρούλια Κατερίνα, Κέκελη Θεοδοσία, Κοντογιάννη Δήμητρα, Κόντου Γεωργία, Κουζούνη Μίνα, Κυριακού Νεφέλη, Κωνσταντινοπούλου Βασιλική, Λαγού Μαρία, Λιόκα Άννα, Μαραντίδης Νίκος, Μαργαρίτης Χάρης, Μαυροδόγλου Βαλεντίνη, Μηλιώτη Μαρία, Μπαϊρακτάρη Δήμητρα, Μπάμπαλης Παναγιώτης-Παντελής, Μπιλίτσα Μαριέλλα, Μπογδάνου Όλγα Μπουρνάς Κυριάκος, Μπουσδούκος Τάσος, Νάκου Αλεξάνδρα, Νικολακοπούλου Ιωάννα, Ξενάκη Δήμητρα, Ξυνέλη Χρυσούλα, Παλαμπουγιούκη Σοφία, Παναγιώτου Μαρία, Πάνου Ελεάννα, Πανταζής Γιώργος, Pantera, Παπαδοπούλου Αγγελική, Παπαδοπούλου Νάνσυ, Παπακώστα Ελένη, Παπανικολάου Σταματίνα, Πλαστήρα Ρόζα, Πουλιάσση Ειρήνη, Προσμίτη Παρασκευή, Ρήμος Αργύριος, Ρίζου Νέλη, Ρόμπολας Αγησίλαος, Ρόμπολας Ιωάννης, Σαμαρά Αννα- Μαρία, Σιμιτάρα Κατερίνα, Σκριβάνου Βασιλική, Σπίνουλα Ίριδα, Σταύρου Δέσποινα, Σχορετσανίτη Ράνια, Τασούλα Μαρία, Τζάνη Χριστίνα, Τοτού Μαρία, Τρυγούτη Αναστασία, Τσαλή Κλεοπάτρα, Τσαντίκη Νικολέτα, Τσιτσιντά Αλεξάδρα, Τσουμάνη Αγγελίνα, Φλέγκα Αντωνία, Φλώτσιου Φωτεινή, Φουντουραδάκη Ειρήνη, Χατζηαθανασίου Έλενα, Χατζηνεοφύτου Χαρίτα, Χριστοπούλου Μάγδα.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.