Monday, 6 April 2015

Be there | Μανώλης Ζαχαριουδάκης - «Cipher»

Δευτέρα 6 Απριλίου 2015 - Η αίθουσα τέχνης «έ κ φ ρ α σ η – γιαννα γραμματοπουλου» εγκαινιάζει την Τρίτη 21 Απριλίου 2015 ατομική έκθεση Ζωγραφικής του Μανώλη Ζαχαριουδάκη (ΜΣΑΖ) με γενικό τίτλο «Cipher» (=κρυπτογράφημα). Ο Μανώλης Ζαχαριουδάκης παρουσιάζει μια σειρά έργων μεγάλων διαστάσεων από χαρτί, της περιόδου 2014-2015. Πρόκειται για βαριά χάρτινα τελάρα, κατασκευασμένα από χαρτοπολτό, στα οποία η εικόνα είτε απουσιάζει, είτε περιορίζεται σε σχεδόν αόρατα, ακανόνιστα πλέγματα και μερικές πινελιές. Το απτό, το υλικό, το βαρύ χάρτινο τελάρο δεν λειτουργεί ως φορέας ή υπόστρωμα για το έργο, είναι το ίδιο το έργο, συγχρόνως η ύλη και το νόημά του, ενώ η κίτρινη «κορνίζα» που το περικλείει, πλασμένη επίσης από χαρτοπολτό, είναι στοιχείο που οριοθετεί και τονίζει το έργο-αντικείμενο. Παράλληλα εκτίθενται μεγάλα ελαφριά πλέγματα, άτακτες συνθέσεις από λωρίδες εκτυπωμένου χαρτιού, που πυκνώνουν και αραιώνουν τυχαία, αφήνοντας να περάσει το φως, όπως στις φυλλωσιές των δέντρων.

Ο Ζαχαριουδάκης χρησιμοποίει το χαρτί (τελάρα από χαρτοπολτό ή χάρτινες επιφάνειες) ως φορέα της ζωγραφικής του εδώ και 25 χρόνια. Ωστόσο, σε αυτά τα έργα, δίνοντας έμφαση στη διαδικασία κατασκευής, δηλώνει απελευθερωμένος από την αφήγηση, το εικονιζόμενο νόημα ή μήνυμα. Όπως λέει, «η αφήγηση είναι αλλού, πάντοτε ήταν αλλού, ενώ ο θεατής μπορεί να δημιουργήσει και μια άλλη, δική του αφήγηση». Σε αυτή την άλλη αφήγηση εντάσσονται κάποια κρυπτογραφικά στοιχεία στην επιφάνεια των έργων του, QR Code που περιέχουν τον τίτλο των έργων καθώς και «αστερισμοί» από χρωματικές κηλίδες, ορατοί μόνο στο σκοτάδι.

Ο Μανώλης Ζαχαριουδάκης (ΜΣΑΖ) γεννήθηκε στην Αθήνα το 1958. Σπούδασε σχέδιο στο φροντιστήριο Τ. Ρήγα, ενώ το 1984 αποφοίτησε από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών (Πτυχίο από το εργαστήριο του Νίκου Κεσσανλή). Εκτός από τη ζωγραφική, ασχολείται με «γραφικά» των κομπιούτερ και εικονογραφήσεις. Το 2001 εκδόθηκε το μυθιστόρημα του «Προϊστορικό Ρεστοράν» από τις εκδόσεις Κέδρος. Το 2003 έγινε δεκτός από το Princeton University των ΗΠΑ ως επισκέπτης καλλιτέχνης. Το 2011 εκδόθηκε το βιβλίο του «Ζωγραφική, οδηγίες χρήσεως»,
εκδόσεις Μεταίχμιο. Έργα του βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές και τις πινακοθήκες Σουτζου, Αβέρωφ, Ρόδου, ΜΜΣΤ. Έχει παρουσιάσει 21 ατομικές εκθέσεις, κυρίως στην Αθήνα. Επίσης έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις με τελευταίες το 2014: “Myths, memories and mysteries : how artists respond to the past” at The Scottish Historic Building Trust, Edinburgh και “Nautilus” στην Bozar στις Βρυξέλλες.

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ