Thursday, 19 March 2015

Γκέλας | Αποτυπώνοντας την παγκόσμια κληρονομιά στην αιωνιότητα

Πέμπτη 19 Μαρτίου 2015 - Η ιστορία τριών πολιτισμών και 3000 χρόνων αποτυπώνεται στα έργα του ομογενή καλλιτέχνη Γκέλα Κεσίδη, και στο ντοκιμαντέρ του Σπύρου Αμοιρόπουλου  που είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε στο πλαίσιο του 17ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Όπως δήλωσε στην αρχή του ντοκιμαντέρ ο σκηνοθέτης το έναυσμα προκειμένου να γυριστεί η ταινία δόθηκε κατά την διάρκεια ενός Συμποσίου της Greek Marble Initiative  κατά την διάρκεια του οποίου ο κ. Αμοιρόπουλος συναντήθηκε και εκτέθηκε στο έργο του Γκέλα και όπως δήλωσε και ο ίδιος γοητεύθηκε και εμπνεύστηκε να γυρίσει μία ταινία αφιερωμένη σε αυτό τον χαρισματικό γλύπτη.

Ο σκηνοθέτης χωρίζει την ταινία σε τρία μέρη. Στο πρώτο μέρος ο Γκέλας συστήνεται στο κοινό παρουσιάζοντας με συνοπτικό τρόπο την ζωή του, τον τρόπο έμπνευσης των έργων του όπως επίσης την τεχνοτροπία που ακολουθεί. Τέλος, στον επίλογο το ντοκιμαντέρ  εστιάζει στην διεθνή φήμη που έχει χτίσει ανά την πάροδο του χρόνου ο Γκέλας και την σχέση του με τους άλλους γλύπτες που έχει συνεργαστεί κατά την διάρκεια της  Greek Marble Initiative και σε άλλες εικαστικές  εκδηλώσεις. Κατά την διάρκεια της ομιλίας του γλύπτη υπάρχει η ομαλή παρέμβαση ομιλητών και κριτικών τέχνης οι οποίοι εκφράζουν την άποψή τους για το έργο του Γκέλα.

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να αναφέρω ενδεικτικά λίγα λόγια για τον Γκέλα Κεσίδη. Ο γλύπτης είναι Έλληνας γεννημένος στην Γεωργία  και μυημένος στον χώρο της τέχνης από τα δεκατέσσερά του χρόνια. Απόκτησε τις  βάσεις του έργου του στην Τιφλίδα της Γεωργίας και συγκεκριμένα στο   Τμήμα Γλυπτικής στην  Ανώτατη Ακαδημία Καλών Τεχνών, στο οποίο διδάχτηκε την σύμπραξη Ανατολικών και Δυτικών στοιχείων στην γλυπτική όπως επίσης την αγάπη για την ιστορία και την μυθολογία. Ο συνεκτικός δεσμός στο έργο του Γκέλα είναι η αγάπη για το ανθρώπινο σώμα την οποία αποτυπώνει και στο έργο του “Περσεφόνη” το οποίο φιλοτεχνεί στο δεύτερο κομμάτι της ταινίας,  όπως επίσης και η απουσία του χρόνου στα πιο πολλά έργα του, η οποία διαφαίνεται μέσα από το επιτηδευμένο ατελές των μορφών του.

Συνοψίζοντας, το ντοκιμαντέρ το βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρον ως προς την θεματολογία του και τον λιτή σκηνοθεσία η οποία συντέλεσε στην ανάδειξη του γλύπτη μέσα από την δημιουργία του έργου του “Περσεφόνη” μπροστά στην κάμερα. 


Μάθετε περισσότερα για το ντοκιμαντέρ "Γκέλας" (2014) ΕΔΩ.

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ