Saturday, 7 March 2015

Γκέλας (2014) -Δείτε το video

~Read in English, press HERE

Σάββατο 7 Μαρτίου 2015 - Το ντοκιμαντέρ "Γκέλας" που έχει γυρίσει ο σκηνοθέτης και ντοκιμαντερίστας Σπύρος Αμοιρόπουλος με αντικείμενο τον γλύπτη και συνεργάτη της Greek Marble Initiative Γκέλα Κεσίδη θα προβληθεί την Τετάρτη 18 Μαρτίου 2015 στην αίθουσα "Παύλος Ζάννας" του κινηματογράφου Ολύμπιον, στην πλατεία Αριστοτέλους, στις 22.30.

Το ντοκιμαντέρ θα προβληθεί στο πλαίσιο του 17ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης  που διοργανώνεται φέτος με διακριτικό τίτλο "Εικόνες του 21ου Αιώνα" και  θα πραγματοποιηθεί από τις 13 έως τις 22 Μαρτίου 2015, στις αίθουσες "Ολύμπιον", "Παύλος Ζάννας", "Τζον Κασσαβέτης", "Σταύρος Τορνές", "Φρίντα Λιάππα" και "Τώνια Μαρκετάκη". Μέσα από ένα πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα, το οποίο περιλαμβάνει ταινίες τεκμηρίωσης από όλο τον κόσμο, αφιερώματα καθώς και παράλληλες δράσεις, το Φεστιβάλ φιλοδοξεί να ενημερώσει, να ευαισθητοποιήσει και να κινητοποιήσει το κοινό, γύρω από κρίσιμες θεματικές που απαιτούν την κριτική στάση και την ενεργή συμμετοχή του.

Η ταινία τεκμηρίωσης του Σπύρου Αμοιρόπουλου παρουσιάζει το γεμάτο ιδιατερότητες και σημαντικό έργο του ομογενή γλύπτη από την Γεωργία, την ζωή, τις εμπειρίες και την βιωματική του σχέση με την τέχνη και το ανθρώπινο σώμα που κατά κανόνα αποτελεί επίκεντρο των έργων του, ακόμα και στις περιπτώσεις που ελάχιστα στοιχεία του απεικονίζονται ευθέως. Στο ντοκιμαντέρ μιλούν άλλοι γνωστοί γλύπτες, θεωρητικοί τέχνης, και ο ιδρυτής της Greek Marble Initiative κ. Σταύρος Μυρωνίδης, που ξεναγούν τον θεατή στο πολυσχιδές έργο του γλύπτη.

Μία επαναληπτική προβολή θα λάβει χώρα την Πέμπτη 19 Μαρτίου στις 15.00 στην αίθουσα "Τώνια Μαρκετάκη" στο Λιμάνι, κατά το σύστημα του Οργανισμού του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, οπότε όσοι δεν μπόρεσαν να παρακολουθήσουν την πρώτη προβολή να έχουν μια δεύτερη ευκαιρία.


Δείτε το trailer της ταινίας στο video:

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.