Wednesday, 25 February 2015

Zyklon, ή Το πεπρωμένο -Μία παράσταση για τον όλεθρο

Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2015 - Η Ισραηλιτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης,  σε συνεργασία με το Θέατρο Black Box,  με αφορμή την 72η επέτειο της αναχώρησης του πρώτου τρένου με 2800 Θεσσαλονικιούς Εβραίους συμπολίτες μας από την γενέτειρα πόλη τους Θεσσαλονίκη προς τον τόπο του μαρτυρίου τους στο Άουσβιτς-Μπίρκεναου (15-3-1943 – 15-3-2015),  θα παρουσιάσει μία θεατρική παράσταση αλλιώτική από τις περισσότερες, την Κυριακή 15 Μαρτίου 2015, ώρα 18.00, στο Θέατρο Black Box (Βασ. Όλγας 65 & Φλέμινγκ 2)  σε μια ειδική παράσταση μνήμης του έργου του Θανάση Τριαρίδη.

Η παράσταση τελεί υπό την σκηνοθεσία του Γιάννη Παρασκευόπουλου, και τελείται υπό την αιγίδα του Δήμου Θεσσαλονίκης. Παίζουν η Ιωάννα Παγιατάκη και ο Κωνσταντίνος Γαβαλάς, και είναι φιερωμένη στη διαρκή πληγή του Ολοκαυτώματος, για την αγωνία της μνήμης, για την ανάγκη του αναστοχασμού. Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό, εντούτοις, επειδή όι διοργανωτές αναμένουν ότι θα υπερκαλυφθούν οι θέσεις, παρακαλείστε αν ενδιαφέρεστε να παρακολουθήσετε την παράσταση να κλείσετε θέση στο τηλ. 2310 829254.


Ο τίτλος του έργου παραπέμπει στο αέριο Zyklon B, το μέσο θανάτωσης των κρατουμένων του Άουσβιτς. Ένα έργο, σύμφωνα με τον συγγραφέα του, «για τη μνήμη του ολέθρου του Ολοκαυτώματος, για την ανυπόφορη Ιστορία που εισβάλλει στο ανυπεράσπιστο παρόν των ανθρώπων». Στους δύο πρωταγωνιστικούς ρόλους εμφανίζονται η Ιωάννα Παγιατάκη και ο Κωνσταντίνος Γαβαλάς. Την πρωτότυπη μουσική συνθέτει ο Μάνος Μυλωνάκης, ενώ τη σκηνογραφία υπογράφει η Σοφία Παπαδοπούλου. Η παράσταση θα ξεκινήσει από το BlackBox της Θεσσαλονίκης το Μάρτιο του 2015 – για να ακολουθήσουν κατόπιν παραστάσεις στην Αθήνα αλλά και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας.

Υπόθεση του έργου
Ένας άντρας και μια γυναίκα συναντιούνται στη δίδυμη κάψουλα ενός διάσημου παιχνιδιού roller coaster του Ζyklon. Βασική προϋπόθεση του παιχνιδιού είναι ότι κατά τη διάρκειά του, αυτοί οι δύο άνθρωποι δε θα ιδωθούν ποτέ. Μέσα στον προγραμματισμένο από το παιχνίδι εγκλεισμό τους και έχοντας την ελευθερία να πούνε ό,τι θέλουν ξέροντας πως ποτέ δε θα συναντηθούν, κατασκευάζουν ταυτότητες, επινοούν “εαυτούς”, θυμούνται ιστορίες, και -σχεδόν μοιραία- ανατρέχουν στην παρελθοντική (;) κτηνωδία του Ολοκαυτώματος, των θαλάμων εξόντωσης και του αερίου Zyklon B. Με την ευκολία που τους εξασφαλίζει η απόσταση των χρόνων, φτιάχνουν σενάρια και στήνουν υποθετικές «παλαιές ιστορίες κραταιής αγάπης». Όμως κάποια στιγμή οι δύο αυτοί άνθρωποι, θα καταλάβουν πως πλέον δεν υπάρχει επιστροφή από τους «εαυτούς» που δημιούργησαν: η Ιστορία που θυμήθηκαν τους κυριεύει, η υποθετική αγάπη τους γίνεται Πεπρωμένο. Θα καταλάβουν εν τέλει, πως το αέριο Zyklon Β ίσως να βρίσκεται στον εξαερισμό του χώρου στον οποίο βρίσκονται. Ένας ρομαντικός εφιάλτης για την κραταιή αγάπη, για την δύναμη του Πεπρωμένου, για την μεγάλη συνάντηση των ανθρώπων.

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ