Tuesday, 24 February 2015

Ένα ποίημα, μια εικόνα, μια ανεπανάληπτη μίξη τεχνών

(πατήστε στην αφίσα για μεγέθυνση)
Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2015 - Μία εξαιρετική μίξη (fusion) ποίησης και χαρακτικής επιχειρήται στο Μουσείο Γουναρόπουλου στην Αθήνα, με δεκάδες συμμετέχοντες καλλιτέχνες και ψυχή του εγχειρήματος την κορυφαία ελληνίαδα χαράκτρια Δήμητρα Σιατερλή και καθηγήτρια Χαρακτικής στην Σχολή Καλών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας με έδρα την Φλώρινα. Συγκεκριμένα, Το Μουσείο Γ. Γουναρόπουλου παρουσιάζει από 4 Μαρτίου μέχρι 4 Απριλίου 2015 την έκθεση «Ένα ποίημα, μια εικόνα». Στην έκθεση θα παρουσιαστούν είκοσι πρωτότυπα χαρακτικά έργα που έχουν δημιουργήσει είκοσι σύγχρονες ελληνίδες χαράκτριες, και τα οποία είναι εμπνευσμένα αντίστοιχα από ποιήματα που έγραψαν είκοσι σύγχρονες ελληνίδες ποιήτριες.

Εγκαίνια: Τετάρτη 4 Μαρτίου, ώρα 20.00

Τα έργα χαρακτικής που θα εκτεθούν αποτελούν εικαστικές αναγνώσεις των ποιημάτων και σε συνδυασμό με αυτά συνθέτουν ένα καλλιτεχνικό λεύκωμα με τίτλο Ένα ποίημα, μια εικόνα. Σύγχρονες ελληνίδες ποιήτριες και χαράκτριες, που εκδόθηκε από τη Σχολή Καλών Τεχνών Φλώρινας, ΤΕΕΤ, του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας.

Η πρωτοβουλία για τη συνεργασία ανάμεσα στις χαράκτριες και τις ποιήτριες ανήκει στο Εργαστήριο Χαρακτικής και Έντυπης Τέχνης της Σχολής Καλών Τεχνών Φλώρινας, και πραγματοποιήθηκε με τη στήριξη του περιοδικού Μανδραγόρας. Το λεύκωμα κυκλοφορεί σε 100 αριθμημένα αντίτυπα. Τα χαρακτικά έργα έχουν τυπωθεί χειρονακτικά και τα ποιήματα με τις μεθόδους της παραδοσιακής τυπογραφίας.

O Κώστας Κρεμμύδας, ποιητής και ιδρυτής του περιοδικού για την τέχνη και τη ζωή Μανδραγόρας, γράφει στην εισαγωγή του λευκώματος:
«Σε μια εποχή όπου επιχειρείται συνειδητά η διαίρεση, καθώς ο κατακερματισμός συνειδήσεων διευκολύνει όσους επιβουλεύονται τους λαούς, η σημερινή παρουσία 20 χαρακτριών και 20 ποιητριών δίνει ένα πολλαπλό μήνυμα, ακόμα και πέραν της τέχνης τους.»

Συμμετέχουν:


Οι ποιήτριες Κατερίνα Αγγελάκη Ρούκ, Βάγια Κάλφα, Ελένη Καμουλάκου,
Ολυμπία Kαράγιωργα, Ευτέρπη Kωσταρέλη, Λίλιαν Μπουράνη, Χαρά Ναούμ, Άννα Νιαράκη, Παυλίνα Παμπούδη, Ελένη Παπάζογλου, Γρηγορία Πούλιου, Αγγελική Σιγούρου,
Nόνη Σταματέλου, Νίκη Ταγκάλου, Μαρία Tρανού, Γιολάντα Τσιαμπόκαλου, Ελένη Φωτάκη, Νίκη Χαλκιαδάκη, Xαρά Χρηστάρα, Μάγδα Xριστοπούλου

Οι χαράκτριες Ιφιγένεια Αβραμοπούλου, Έρη Αγρίου, Καληάνθη Βογδοπούλου,
Γεωργία Δαμιανού, Άννα Μαρία Θεοδώρογλου, Ευαγγελία Καραστέργιου, Σοφία Κεβρεκίδου, Κατερίνα Λαμπροπούλου, Αναστασία Μικρού, Ειρήνη Μνατσακανιάν, Ηρώ Μπάρου,
Όλγα Μπογδάνου, Χρυσούλα Ξυνέλη, Αγγελική Παπαμιχαήλ, Έλενα Προβατά,
Έλενα Δήμητρα Ρουμάνη, Δήμητρα Σιατερλή, Ράνια Σχορετσανίτη, Φαίη Τζέλη,
Αλεξάνδρα Τσιτσιντά

Τη βραδιά των εγκαινίων θα διαβαστούν ποιήματα από το λεύκωμα.
Το Σάββατο 14 Μαρτίου στις 12:30 ποιήτριες και χαράκτριες θα παρουσιάσουν τα έργα τους στην έκθεση.

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ σε όλες τις εκδηλώσεις

Διάρκεια έκθεσης: 4 Μαρτίου – 4 Απριλίου 2015

Ωράριο λειτουργίας:
Τρίτη – Τετάρτη: 09.00-13.30 & 17.00 – 20.00
Πέμπτη – Σάββατο: 09.00 – 15.00. Κυριακή – Δευτέρα: κλειστά
Τόπος: Γουναρόπουλου 6 & Φρυγίας, Άνω Ιλίσια, Αθήνα 162 31

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.