Friday, 9 January 2015

Be there | "Ο επαγγελματίας" του Ντούσαν Κοβάτσεβιτς στο Θέατρο Σοφούλη

Παρασκευή 9 Ιανουαρίου 2014 - Οι Enigma Theatre Group παρουσιάζουν στο Θέατρο Σοφούλη το έργο του γνωστού Σέρβου συγγραφέα Ντούσαν Κοβάτσεβιτς, «Ο Επαγγελματίας» σε μετάφραση Γκάγκα Ρόσιτς και σκηνοθεσία Κυριάκου Δανιηλίδη, από τη Δευτέρα 12 Ιανουαρίου και για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00.

Βελιγράδι, λίγο μετά τον θάνατο του Στρατάρχη Τίτο. Ο αστυνομικός Λούκα Λάμπαν, που επί δεκαοκτώ χρόνια παρακολουθούσε στενά την αντικαθεστωτική δράση του συγγραφέα και νυν διευθυντή εκδοτικού οίκου Τέγια Κράιγ, εισβάλλει τώρα στο γραφείο του τελευταίου και του ανατρέπει όλη του τη ζωή. Του θυμίζει ξεχασμένα περιστατικά της ζωής του, του επιστρέφει χαμένα προσωπικά αντικείμενα και τον αναγκάζει να κάνει μια πορεία πίσω στον χρόνο.
Ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών ανάμεσα στο χθες και το σήμερα και ένας ογκώδης αστυνομικός φάκελος που μετατρέπεται σε λογοτεχνικό έργο. Πως μπορεί άραγε μια ολόκληρη ζωή να χωρέσει μέσα σε μια βαλίτσα;


Ο Ντούσαν Κοβάτσεβιτς είναι Σέρβος σεναριογράφος, σκηνοθέτης και θεατρικός συγγραφέας, που έγινε ευρύτερα γνωστός με το σενάριο της ταινίας "Underground" του Εμίρ Κουστουρίτσα, όταν αυτή κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών, το 1995. Το έργο του «Ο Επαγγελματίας», γραμμένο το 1991, έχει ανεβεί σε τριάντα τρία θέατρα ανά τον κόσμο.

"Ο Επαγγελματίας", που χαρακτηρίζεται από τον Κοβάτσεβιτς ως «θλιβερή κωμωδία», είναι ένα έργο διαχρονικά πολιτικό και βαθιά ανθρώπινο. Οι ήρωες αφηγούνται, δρουν, συγκρούονται, ψάχνουν, εκμυστηρεύονται, βιώνουν και υφίστανται, άλλοτε θύτες και άλλοτε θύματα, τη βία της εξουσίας. Κάθε μορφής εξουσίας που παραβιάζει τα προσωπικά δεδομένα και τις ελευθερίες του ατόμου, για να αισθάνεται η ίδια «ασφαλής».

Μετάφραση: Γκάγκα Ρόσιτς
Σκηνοθεσία: Κυριάκος Δανιηλίδης
Σκηνικά-κοστούμια-φωτισμοί: Χαρίτων Παπαδόπουλος
Μουσική επιμέλεια: Νάσια Καλημέρη
Σκηνική μάχη: Βαγγέλης Μανιτάκης
Δραματολόγος: Έφη Βαφειάδη
Βοηθός σκηνοθέτις-οργάνωση παραγωγής: Έλενα Ζήκου

Βοηθός παραγωγής: Έλσα Λεωνίδου
Κατασκευή σκηνικού: Βασίλης Χαρέλας
Φωτογραφίες: Λευτέρης Τεκτονίδης

Παίζουν:
Κυριάκος Δανιηλίδης
Έλενα Ζήκου
Ηλίας Παπαδόπουλος
Κάτια Παπαϊωάννου
Δημήτρης Χατζημιχαηλίδης


Θέατρο ΣΟΦΟΥΛΗ
(Τραπεζούντος 5 & Σοφούλη)

Πρεμιέρα: Δευτέρα 12 Ιανουαρίου στις 9μμ.
Παραστάσεις: Δευτέρα, Τρίτη στις 9μμ. (για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων)
Εισιτήρια: 10€ κανονικό, 8€ μειωμένο (φοιτητικό, ανέργων, ΑΜΕΑ & άνω των 65), 5€ ατέλειες.
Ειδικές τιμές για γκρουπ.

Πληροφορίες – κρατήσεις: 2310423925 & www.theatrosofouli.gr

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.