Friday, 30 January 2015

Καθηγητές - εικαστικοί | All star έκθεση των καθηγητών της Καλών Τεχνών Θεσσαλονίκης

Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2015 - Είκοσι εικαστικοί δημιουργοί απαρτίζουν το καλλιτεχνικό διδακτικό προσωπικό του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης σήμερα. Το έργο τους και η μετατροπή των βασικών συστατικών της τέχνης σε διδακτικό υλικό αποτελούν το δίπολο της προσωπικότητας του καθενός ενώ όλοι μαζί σχηματίζουν το προφίλ της Σχολής Καλών Τεχνών της Θεσσαλονίκης.  Με αφορμή αυτή την έκθεση, ενεργοποιείται η συνεργασία του Μουσείου με τη Σχολή Καλών Τεχνών του ΑΠΘ και όλα τα τμήματά της, με ένα πλούσιο πρόγραμμα ξεναγήσεων, εργαστηρίων και ειδικών δράσεων, θέτοντας έτσι δυναμικά τις θέσεις και τα ερωτήματα για την διδασκαλία της εικαστικής τέχνης σήμερα. Η έκθεση συνδέεται επίσης με τη Συλλογή Κωστάκη του ΚΜΣΤ, καθώς στον δεύτερο όροφο της Μονής Λαζαριστών θα υπάρχει σχετική ενότητα για την εκπαίδευση στα χρόνια της Ρωσικής Πρωτοπορίας.  Συμμετέχοντες Καθηγητές – Εικαστικοί: Βασίλης Βασιλακάκης, Μπάμπης Βενετόπουλος, Μανόλης Γιανναδάκης,
Γιώργος Γκολφίνος, Γιώργος Διβάρης, Δημήτρης Ζουρούδης, Γιώργος Κατσάγγελος, Στέλιος Κουπέγκος, Γιώργος Λιαμάδης, Κυριάκος Μορταράκος, Στέλιος Ντεξής, Βάλλυ Νομίδου, Θανάσης Πάλλας, Βαγγέλης Πλοιαρίδης, Ξενής Σαχίνης, Γιώργος Σκυλογιάννης, Γιώργος Τσακίρης, Γιώργος Τσάρας. Γιάννης Φωκάς, Λάμπρος Ψυρράκης.  Η επιμέλεια της έκθεσης ανήκει στους επιμελητές του ΚΜΣΤ: Αρετή Λεοπούλου, Θοδωρής Μάρκογλου, Γιάννης Μπόλης, Άννα Μυκονιάτη, Ειρήνη Παπακωνσταντίνου, Μαρία Τσαντσάνογλου, Συραγώ Τσιάρα.

Η έκθεση διαρκεί από τις 5 Φεβρουαρίου μέχρι τις 9 Μαΐου 2015 και εγκαινιάζεται την Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2015, 20:30, στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (Μονή Λαζαριστών).

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ