Sunday, 14 December 2014

Περί Οίνου σκιάς | Σαν εισαγωγή…

Όταν ο φίλος Πάρης Καπράλος μου ζήτησε να αναλάβω μια στήλη για το κρασί, αυθόρμητα σκέφτηκα "τι δουλειά έχει το κρασί σε ένα site που αυτοπροσδιορίζεται σαν Culture Collective Repository, και με τίτλο “Arts & Antiques”.

Αμέσως όμως μετά, έβαλα τα γέλια! Εγώ τα σκέπτομαι αυτά, που έχω γράψει τόσες και τόσες φορές ότι το κρασί είναι μια μορφή τέχνης; Που έχω τόσες φορές παραλληλίσει το κρασί με άλλες τέχνες σαν τη Μουσική; Που έχω πει ότι το κρασί είναι η μουσική της γεύσης και της όσφρησης;

Ο δισταγμός μου κράτησε όσο το γέλιο μου... Δέχτηκα και είμαι εδώ μαζί σας, με αυτό το εισαγωγικό άρθρο...

Δεν δέχτηκα όμως μόνο επειδή πιστεύω ότι το κρασί είναι μια μορφή τέχνης, και ο οινοποιός πραγματικός καλλιτέχνης - artist και όχι artisan. Δέχτηκα και για άλλο ένα, προσωπικό λόγο: Είδα τα άρθρα μου εδώ σαν μια πρόκληση. Είναι εύκολο να γράφεις για ένα κοινό ήδη προσανατολισμένο στο κρασί, όπως κάνω γράφοντας για το House of Wine. Είναι όμως πολύ δυσκολότερο να γράφεις για ένα κάπως... απροσδιόριστο κοινό. Ένα κοινό που διαβάζει τα γραφόμενα σε αυτό το Site επειδή το ενδιαφέρει η τέχνη, η κουλτούρα. Που είναι απόλυτα άγνωστο σε εμένα ποιο το ενδιαφέρον του για το κρασί, αν υπάρχει κάποιο ενδιαφέρον για αυτό.


Αλήθεια... πίνετε κρασί; Και αν ναι, τί είδους... και πότε; Είναι το κρασί μέρος του καθημερινού, οικογενειακού σας τραπεζιού; Ή μόνο του εορταστικού, ή Κυριακάτικου; Ή δεν αποτελεί μέρος του; Ή πίνετε μόνο μπύρα, ή ...κόκα κόλα με το φαγητό σας; Έχετε επισκεφθεί την "τελευταία μόδα" της διασκέδασης, κάποιο από τα εκατοντάδες Wine Βars που έχουν ξεφυτρώσει σε όλες τις γωνιές της Αθήνας και των προαστίων;

Έτσι λοιπόν, μη ξέροντας το "οινικό" σας προφιλ, θα προσπαθήσω εδώ να σας φέρω κοντά στο κρασί... εξηγώντας σας γιατί το κρασί είναι τέχνη, γιατί αξίζει να το κάνετε παρέα. Ναι, δεν έκανα λάθος... παρέα. Το κρασί είναι φίλος, είναι μαζί σας σε κάθε χαρά, διασκέδαση, λύπη, επιτυχία ή αποτυχία. Όταν είστε μόνος, με παρέα, σε γιορτή, στο δειλινό, στο βουνό, στη θάλασσα, όταν φλερτάρετε, πριν ή μετά τον έρωτα.. Δεν θα σας προδώσει ποτέ, αρκεί και εσείς να του προσφέρετε την αμέριστη φιλία σας. Αν το κάνετε, θα διαπιστώσετε ότι είναι ο δεύτερος πιστότερος και πιο ανιδιοτελής φίλος που έχετε μετά το σκύλο σας -αν έχετε σκύλο- και ο πρώτος σας αν δεν έχετε.

Μην φοβάστε... δεν θα φιλοσοφήσουμε εδώ "περί οίνου". Και αν το κάνουμε, θα το κάνουμε κατά τη ρήση του Περικλή... Το κρασί είναι κυρίως χαρά της ζωής. Έτσι θα το δούμε. Θα έχουμε και προτάσεις κρασιών, συνδυασμούς με φαγητά, συστάσεις για έξοδο σε wine-friendly χώρους διασκέδασης.

Το κρασί έχει –πέρα από την απόλαυση που σας προσφέρει- και μια άλλη ιδιότητα: «Μπορείτε να μιλήσετε για αυτό», όπως είχε πει και ο βασιλιάς της Αγγλίας Γεώργιος ο ΙΙ. Το κρασί έχει ιστορία.Η ιστορία του «τρέχει» δίπλα στην ιστορία της τέχνης, των εξελίξεων, των πολέμων, τις κοινωνικές εξελίξεις. Διαβάζοντας την ιστορία κάποιου κρασιού, διαβάζετε την ιστορία του δημιουργού του, της περιοχής που δημιουργήθηκε, της τότε δομής της κοινωνίας… διαβάζετε ιστορία.

Σας υπόσχομαι πολλά; Μπορεί να παρασύρομαι από την πρόκληση. Αλλά έχω την πρόθεση, από το επόμενο ήδη άρθρο μου, να αρχίσω να σας... πείθω για τις καλές μου προθέσεις. Και αν κάτι δεν σας αρέσει, αν κάτι κάνω λάθος... ξέρετε ότι "ουδείς... άσφαλτος"! Το email μου θα είναι διαθέσιμο και ανοιχτό σε συστάσεις, υποδείξεις, για διευκρινήσεις.

Ευχηθείτε μου το "καλώς όρισα"... Εγώ πάντως σας καλωσορίζω στη νέα στήλη του Arts &Antiques.


EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.