Thursday, 20 November 2014

Μια έκθεση με ΨυΧή

Τον Δεκέμβριο, σε συνεργασία με 5 εξαιρετικές καλλιτέχνιδες, παρουσιάζουμε μία έκθεση με "ψυχή", στον τίτλο της αλλά πιότερο στο περιεχόμενο της. Το καλοκαίρι που μας πέρασε πραγματοποιήσαμε μια πρόσκληση ενδιαφέροντος στην Myrό Gallery στην οποία απάντησαν περισσότεροι από 100 εικαστικοί καλλιτέχνες. Μέσα από την διαδικασία ήρθαμε σε επαφή με αρκετούς νέους και ενδιαφέροντες καλλιτέχνες και εγκαινιάσαμε μια σειρά από συνεργασίες. Ανάμεσα τους συγκαταλέγονται οι  Ζωή Αντωνιάδη, Καληάνθη Βογδοπούλου, Γαλήνη Κριαρίδη και Μαρία Τασούλα, οι οποίες θα εισφέρουν τα έργα τους στην κεντρική έκθεση του Δεκεμβρίου με τίτλο "ΨΧ-4 στιγμές".

Ζωγραφικά και χαρακτικά έργα αποτελούν την δουλειά των τεσσάρων καλλιτέχνιδων που συνεκθέτουν  τις “στιγμές” τους, στίγματα μοναδικά το καθένα για την γραφή, την αποτύπωση, το περιεχόμενο και τον προσανατολισμό τους. Τοπία του μυαλού αποτυπώνονται στην φύση, φυσικά τοπία μεταστοιχειώνονται σε fractals, η ανθρώπινη φιγούρα σπάει τα δεσμά του χρόνου & του χώρου.



  • Για την Ζωή Αντωνιάδη αφορμή είναι εικόνες της φύσης -τοπία, δάση, θάλασσα- που αυτονομούνται και στην συνέχεια ανασυγκροτούνται μεταξύ πραγματικού και φαντασιακού. 
  • Αντικείμενο της Καληάνθης Βογδοπούλου είναι "η επανάληψη των ψυχογραφικών, παλμικών γραφών του ήχου το κύριο πεδίο μελέτης". Η προσπάθεια της επικεντρώνεται στην μεταφορά της συναισθηματικής αντίληψης της στο άκουσμα των θορύβων ή ακόμη και παλμικών ήχων.
  • Η Γαλήνη Κριαρίδη επανεννοιολογεί  τον παραδοσιακό ορισμό του τοπίου με μια αφαιρετική προσέγγιση και αποτύπωση - hommage στο "dripping" του Pollock. Το αποτέλεσμα ξεφεύγει πότε - πότε προς τα fractals και αποδίδει μια προσωπική, εξαιρετικά ατμοσφαιρική και αναγνωρίσιμη  γραφή που κατατείνει προς αυτό που η ίδια ονομάζει "ένα άρτια οργανωμένο εικαστικό γεγονός".
  • Η  Μαρία Τασούλα "χάνει" την ανθρώπινη παρουσία μέσα στους χώρους των ανθρώπων. "Φτάνοντας συνειδητά στην εξάλειψη της ανθρώπινης παρουσίας, άρχισε ένα εικαστικό ταξίδι με στόχο το ίδιο το εικαστικό έργο να γίνει ταξίδι για το θεατή. Χώροι, συχνά χαοτικά πνιγμένοι από πληροφορία, συνθέτονται με τρόπο ώστε να δημιουργούνται επιλογές κατεύθυνσης και εστιασμού".

Μαζί με τα έργα των τεσσάρων εκτίθεται ένα απόσπασμα μιας σειράς έργων και εγκαταστάσεων της Έρης Αγρίου, η οποία ανοίγει ένα παράθυρο στον κόσμο της. Αυτό δεν κάνουν άλλωστε όλα τα έργα τέχνης εάν επιτύχουν τον σκοπό τους;  "Συχνά η πορεία προς την αυτογνωσία παρομοιάζεται με το ταξίδι του Θησέα στο κέντρο του λαβυρίνθου. Για να βρει κανείς το μονοπάτι που οδηγεί στην απελευθέρωση πρέπει να έχει περπατήσει σε αυτό που οδηγεί στο κέντρο. Το κέντρο του λαβυρίνθου αναπαριστά μία αιώνια κίνηση που περιλαμβάνει όλα τα παρελθόντα αλλά και τα μελλούμενα, τους κύκλους του χρόνου που γυρίζουν περιοδικά συσσωρεύοντας εμπειρίες χρήσιμες για την εξέλιξη της ψυχής. Είναι το σημείο όπου γίνεται η ένωση του οριζόντιου με το κάθετο η σχηματική παράσταση του δρόμου περάσματος από τον ένα κόσμο στον άλλο. Στην είσοδο του περάσματος μοιάζει η ψυχή να κρέμεται από μία κλωστή. Ισορροπεί ή ταλαντώνεται. Ποιό είναι άραγε εκείνο το ν(ό)ημα που θα την κάνει να ισορροπήσει και να βρει την γαλήνη;  Είναι οι μνήμες και τα σημάδια που αφήνουν στο σώμα μας τα ίχνη εκείνα που θα μας βοηθήσουν να βρούμε το δρόμο ή κάποιο χέρι που κινεί τα νήματα και θα μας δοθεί ξαφνικά; Μοίρα ή γνώση; Όλοι γνωρίζουν το μυστικό μα κανείς δε το αποκαλύπτει. Με το δάχτυλο στα χείλη φωνάζουν τη σιωπή. Ο δρόμος απλώνεται μπροστά σου. Το εισιτήριο για το ταξίδι είναι να ρωτήσεις, να ζητήσεις, να “χτυπήσεις” και τότε το δάχτυλο θα φύγει από τα χείλη, θα γίνει το χέρι που θα δώσει την απάντηση σε αυτά που ζητάς και θα σου δείξει εκείνα που ψάχνεις".

Πλήρη βιογραφικά των καλλιτεχνών και πολλά ακόμα στοιχεία, όπως δηλώσεις τους, θα βρείτε ΕΔΩ.


Η έκθεση θα εγκαινιαστεί την Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2014 στις 20.00 και θα διαρκέσει μέχρι τις 10 Ιανουαρίου 2014 και η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό κατά τις ημέρες και ώρες λειτουργίας του χώρου, δηλαδή Πέμπτη, Παρασκευή 11.00 – 14.00 & 17.00 – 21.00 και Σάββατο 11.00 – 15.00.


EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ