Thursday, 20 November 2014

Μια έκθεση με ΨυΧή

Τον Δεκέμβριο, σε συνεργασία με 5 εξαιρετικές καλλιτέχνιδες, παρουσιάζουμε μία έκθεση με "ψυχή", στον τίτλο της αλλά πιότερο στο περιεχόμενο της. Το καλοκαίρι που μας πέρασε πραγματοποιήσαμε μια πρόσκληση ενδιαφέροντος στην Myrό Gallery στην οποία απάντησαν περισσότεροι από 100 εικαστικοί καλλιτέχνες. Μέσα από την διαδικασία ήρθαμε σε επαφή με αρκετούς νέους και ενδιαφέροντες καλλιτέχνες και εγκαινιάσαμε μια σειρά από συνεργασίες. Ανάμεσα τους συγκαταλέγονται οι  Ζωή Αντωνιάδη, Καληάνθη Βογδοπούλου, Γαλήνη Κριαρίδη και Μαρία Τασούλα, οι οποίες θα εισφέρουν τα έργα τους στην κεντρική έκθεση του Δεκεμβρίου με τίτλο "ΨΧ-4 στιγμές".

Ζωγραφικά και χαρακτικά έργα αποτελούν την δουλειά των τεσσάρων καλλιτέχνιδων που συνεκθέτουν  τις “στιγμές” τους, στίγματα μοναδικά το καθένα για την γραφή, την αποτύπωση, το περιεχόμενο και τον προσανατολισμό τους. Τοπία του μυαλού αποτυπώνονται στην φύση, φυσικά τοπία μεταστοιχειώνονται σε fractals, η ανθρώπινη φιγούρα σπάει τα δεσμά του χρόνου & του χώρου.



  • Για την Ζωή Αντωνιάδη αφορμή είναι εικόνες της φύσης -τοπία, δάση, θάλασσα- που αυτονομούνται και στην συνέχεια ανασυγκροτούνται μεταξύ πραγματικού και φαντασιακού. 
  • Αντικείμενο της Καληάνθης Βογδοπούλου είναι "η επανάληψη των ψυχογραφικών, παλμικών γραφών του ήχου το κύριο πεδίο μελέτης". Η προσπάθεια της επικεντρώνεται στην μεταφορά της συναισθηματικής αντίληψης της στο άκουσμα των θορύβων ή ακόμη και παλμικών ήχων.
  • Η Γαλήνη Κριαρίδη επανεννοιολογεί  τον παραδοσιακό ορισμό του τοπίου με μια αφαιρετική προσέγγιση και αποτύπωση - hommage στο "dripping" του Pollock. Το αποτέλεσμα ξεφεύγει πότε - πότε προς τα fractals και αποδίδει μια προσωπική, εξαιρετικά ατμοσφαιρική και αναγνωρίσιμη  γραφή που κατατείνει προς αυτό που η ίδια ονομάζει "ένα άρτια οργανωμένο εικαστικό γεγονός".
  • Η  Μαρία Τασούλα "χάνει" την ανθρώπινη παρουσία μέσα στους χώρους των ανθρώπων. "Φτάνοντας συνειδητά στην εξάλειψη της ανθρώπινης παρουσίας, άρχισε ένα εικαστικό ταξίδι με στόχο το ίδιο το εικαστικό έργο να γίνει ταξίδι για το θεατή. Χώροι, συχνά χαοτικά πνιγμένοι από πληροφορία, συνθέτονται με τρόπο ώστε να δημιουργούνται επιλογές κατεύθυνσης και εστιασμού".

Μαζί με τα έργα των τεσσάρων εκτίθεται ένα απόσπασμα μιας σειράς έργων και εγκαταστάσεων της Έρης Αγρίου, η οποία ανοίγει ένα παράθυρο στον κόσμο της. Αυτό δεν κάνουν άλλωστε όλα τα έργα τέχνης εάν επιτύχουν τον σκοπό τους;  "Συχνά η πορεία προς την αυτογνωσία παρομοιάζεται με το ταξίδι του Θησέα στο κέντρο του λαβυρίνθου. Για να βρει κανείς το μονοπάτι που οδηγεί στην απελευθέρωση πρέπει να έχει περπατήσει σε αυτό που οδηγεί στο κέντρο. Το κέντρο του λαβυρίνθου αναπαριστά μία αιώνια κίνηση που περιλαμβάνει όλα τα παρελθόντα αλλά και τα μελλούμενα, τους κύκλους του χρόνου που γυρίζουν περιοδικά συσσωρεύοντας εμπειρίες χρήσιμες για την εξέλιξη της ψυχής. Είναι το σημείο όπου γίνεται η ένωση του οριζόντιου με το κάθετο η σχηματική παράσταση του δρόμου περάσματος από τον ένα κόσμο στον άλλο. Στην είσοδο του περάσματος μοιάζει η ψυχή να κρέμεται από μία κλωστή. Ισορροπεί ή ταλαντώνεται. Ποιό είναι άραγε εκείνο το ν(ό)ημα που θα την κάνει να ισορροπήσει και να βρει την γαλήνη;  Είναι οι μνήμες και τα σημάδια που αφήνουν στο σώμα μας τα ίχνη εκείνα που θα μας βοηθήσουν να βρούμε το δρόμο ή κάποιο χέρι που κινεί τα νήματα και θα μας δοθεί ξαφνικά; Μοίρα ή γνώση; Όλοι γνωρίζουν το μυστικό μα κανείς δε το αποκαλύπτει. Με το δάχτυλο στα χείλη φωνάζουν τη σιωπή. Ο δρόμος απλώνεται μπροστά σου. Το εισιτήριο για το ταξίδι είναι να ρωτήσεις, να ζητήσεις, να “χτυπήσεις” και τότε το δάχτυλο θα φύγει από τα χείλη, θα γίνει το χέρι που θα δώσει την απάντηση σε αυτά που ζητάς και θα σου δείξει εκείνα που ψάχνεις".

Πλήρη βιογραφικά των καλλιτεχνών και πολλά ακόμα στοιχεία, όπως δηλώσεις τους, θα βρείτε ΕΔΩ.


Η έκθεση θα εγκαινιαστεί την Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2014 στις 20.00 και θα διαρκέσει μέχρι τις 10 Ιανουαρίου 2014 και η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό κατά τις ημέρες και ώρες λειτουργίας του χώρου, δηλαδή Πέμπτη, Παρασκευή 11.00 – 14.00 & 17.00 – 21.00 και Σάββατο 11.00 – 15.00.


EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.