Sunday, 16 November 2014

Ader Nordmann | 600 χρόνια γυναικείας διανόησης στο σφυρί

Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2014 - Χίλιαπεντακόσια γράμματα και άλλα έγγραφα ηλικίας που ποικίλει από μερικές δεκαετίες μέχρι 600 χρόνων θα πωληθούν σε κάθε χτύπημα της σφύρας του δημοπράτη στον γαλλικό οίκο Ader Nordmann στις 18 και στις 19 Νοεμβρίου, σε ένα γεγονός αφιερωμένο στην γυναικεία Λογοτεχνία και διανόηση κατά την προ-φεμινιστική εποχή.

Το σημαντικότερο Lot έχει τιμή εκτίμησης €35,000-€40,000 και είναι ένα γράμμα που συνέγραψε το 1529 η Βασίλισσα της Αγγλίας και σύζυγος του Ερρίκου του 8ου Catherine του Aragon σε έναν εκπρόσωπο του Πάπα, διαμαρτυρόμενη για το αίτημα του συζύγου της προς τον Ποντίφικα για την διάλυση του γάμου τους. Η συλλογή περιέχει σειρά από γράμματα εστεμμένων του 14ου και 15ου αιώνα, αλλά και επιστολές και έγγραφα σύγχρονων και πολύ σημαντικών γυναικών, όπως οι Virginia Woolf, Anaïs Nin και η Agatha Christie.

Η Virginia Woolf (25 Ιανουαρίου 1882 - 28 Μαρτίου 1941) υπήρξε σπουδαία Αγγλίδα μυθιστοριογράφος και δοκιμιογράφος, πρωτοπόρος και καινοτόμος στην χρήση της αγγλικής γλώσσας στην εποχή της, που η λογοτεχνία που καταγινόταν με λεκτικά τερτίπια, και εμπληματική προσωπικότητα έμφυλης γραφής της προ-φεμινιστικής εποχής. Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου υπήρξε σημαντική μορφή στη λογοτεχνική κοινωνία του Λονδίνου και μέλος της Ομάδας Μπλούμσμπερυ.

Η Anaïs Nin (21 Φεβρουαρίου 1903 - 14 Ιανουαρίου 1977) ήταν Γαλλίδα συγγραφέας και δοκιμιογράφος, γνωστή μέσα από την έκδοση των ημερολογίων της που καταγράφουν ένα ταξίδι ταξίδι αυτογνωσίας 40 χρόνων. «Είναι εντάξει για μια γυναίκα, να 'ναι πάνω απ' όλα άνθρωπος. Εγώ ήμουν πρωτίστως γυναίκα», είναι μία απο τις γνωστότερες φράσεις της.

Εντύπωση προκαλεί το πλήρες χειρόγραφο της νουβέλλας της George Sand, καλλιτεχνικού ψευδώνυμου της Amantine-Lucile-Aurore Dupin. Η Αμαντίν-Ωρόρ-Λουσίλ Ντυπέν, αργότερα Βαρώνη Ντυντεβάν (1 Ιουλίου 1804 – 8 Ιουνίου 1876) ήταν Γαλλίδα μυθιστοριογράφος και πρώιμη φεμινίστρια (προ της επινόησης του όρου) πού συνέγραφε με το συγγραφικό ψευδώνυμο Γεωργία Σάνδη (George Sand).

Περισσότερες πληροφορίες για την δημοπρασία ΕΔΩ.


EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.