Friday, 31 October 2014

Ντορές: Πρόσκληση σε δείπνο γνωριμίας με τις Ελληνικές μπύρες Septem

Παρασκευή 31 Οκτωβρίου 2014 - Πρόσκληση να ταξιδέψουμε στην Εύβοια χωρίς να το κουνήσουμε από την Θεσσαλονίκη απαυεθύνει ένα από τα γνωστότερα εστιατόρια της πόλης. Ο γνωστός μας "Ντορές", δηλαδή το εστιατόριο "Ζύθος" που βρίσκεται απέναντι από τον  Λευκό Πϋργο, έχει ετοιμάσει για την Τετάρτη 5 Νοεμβρίου στις 21.00 ένα δείπονο με γευστικά εδέσματα που θα μας σερβίρει με την συνοδεία έξι διαφορετικών επιλογών ετικέτας από την ευβοϊκή μικροζυθοποιία Septem, που επέχει θέση παρουσίασης στην πόλη των εκλεκτών ποικιλιών της.

Η Μικροζυθοποιία Septem είναι μια οικογενειακή επιχείρηση που δημιουργήθηκε το 2009 -στην περίοδο της κρίσης- από τον Χημικό-Οινολόγο Σοφοκλή Παναγιώτου και τον οικονομολόγο Γιώργο Παναγιώτου με στόχο "τη διάθεση φρέσκιας , μη παστεριωμένης μπύρας. «Πιστεύουμε ότι ο λυκίσκος είναι το "σταφύλι" της μπύρας και επιλέγουμε αποκλειστικά ολόκληρα άνθη μοναδικών ποικιλιών από όλο τον κόσμο. Πιστεύουμε ότι η μπύρα πρέπει να καταναλώνεται φρέσκια, προκειμένου νa απολαμβάνει ο καταναλωτής , τα αρώματα και τη γεύση του λυκίσκου. Παλαιώστε το κόκκινο κρασί ή το τυρί, όχι όμως τη μπύρα» λένε οι εκπρόσωποι της εταιρείας.

Η σειρά των εμπορικών προϊόντων που είναι διαθέσιμα καθ’όλη τη διάρκεια του έτους περιλαμβάνει πέντε διαφορετικούς τύπους μη παστεριωμένης μπύρας: Septem Monday’s Pilsner, Septem Friday’s Pale Ale, Septem Sunday’s  Honey Golden Ale,  Septem Thursday’s Premium Red Ale και Septem Saturday’s Porter. Επιπλέον κυκλοφορεί μια νέα, ειδική σειρά προϊόντων, η Septem’s Hobby Hoppy Series. Σε αυτή τη σειρά παρουσιάζονται μοναδικές συνταγές με βασικό χαρακτηριστικό την έντονη παρουσία λυκίσκου, οι οποίες παραμένουν στην αγορά για συγκεκριμένη χρονική περίοδο.
Μέχρι σήμερα έχουν παρουσιαστεί η Septem A.C.E. Imperial IPA και η Septem Citra IPA, δύο μπύρες που έχουν αποσπάσει πολύ θετικές κριτικές  σε ελληνικό και διεθνές επίπεδο.Τα τρία τελευταία χρόνια ψηφίζεται ως η καλύτερη ελληνική ζυθοποιία στην διεθνώς αναγνωρισμένη και δημοφιλή ηλεκτρονική πλατφόρμα αξιολόγησης μπύρας Ratebeer.com.

Για το Γιώργο και Σοφοκλή Παναγιώτου η επιλογή της Εύβοιας ως έδρα της μικροζυθοποιίας  τους έγινε με καθαρά τοπικιστικούς λόγους  "Η καταγωγή μας είναι από το Αυλωνάρι Εύβοιας και θελήσαμε να δημιουργήσουμε το συγκεκριμένο μικροζυθοποιείο στον τόπο μας με συναισθηματικούς και όχι με καθαρά χρηματοοικονομικούς όρους. Η περιοχή μας δεν είναι τουριστική, επομένως δεν προσπαθήσαμε να εισπράξουμε τα οφέλη από τον εποχικό επισκέπτη. Παρόλα αυτά πιστεύουμε ότι μέσα από συνέργειες με άλλους παραγωγούς και τοπικούς φορείς και τη σχεδιασμένη προβολή τοπικών προϊόντων η Εύβοια  μπορεί να αναδειχθεί σε σημαντικό γαστρονομικό προορισμό και να αποτελέσει μοχλό ανάπτυξης της περιοχής συνολικά"  λέει ο Σοφοκλής Παναγιώτου.

Περισσότερες πληροφορίες στην σελίδα του "Ζύθου" ΕΔΩ.


EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.