Monday, 9 September 2013

ΜΜΣΤ :: Πρόσκληση συμμετοχής νέων καλλιτεχνών στο εργαστήριο του Inspire 2013




TO Εικαστικό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης «Ιnspire» διανύει τη δεύτερη χρονιά υλοποίησής του, προσκαλώντας τρεις διακεκριμένους καλλιτέχνες: τον Franck Bragigand, τον Peter Kogler και την Μαρία Παπαδημητρίου. Ο καθένας τους θα υλοποιήσει καλλιτεχνικό εργαστήρι διάρκειας μιας εβδομάδας στους χώρους του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, ενώ θα υπάρξουν και κοινές μέρες ανταλλαγής ιδεών και πρακτικών για τους συμμετέχοντες και των τριών εργαστηρίων.Στη διάρκεια του φεστιβάλ θα διενεργηθεί το καλλιτεχνικό εργαστήριο, στρογγυλή τράπεζα, παρουσιάσεις των τριών προσκεκλημένων καλλιτεχνών, έκθεση έργων τους, καθώς και έκθεση των παραγόμενων στο εργαστήριο έργων. Το εργαστήριο θα πραγματοποιηθεί από τις 30 Νοεμβρίου έως τις 6 Δεκεμβρίου 2013.





ΘΕΜΑ

H Μεταμόρφωση της εμπειρίας στο χώρο του μουσείου. Η Μεταμόρφωση οικιακών αντικειμένων σε αντικείμενα άμυνας (ή επίθεσης). Η Μεταμόρφωση συλλογικών πρακτικών σε τέχνη: Η Μεταμόρφωση ως καλλιτεχνική τακτική είναι στο επίκεντρο του φεστιβάλ Inspire 2013. Η έννοια της μεταμόρφωσης είναι πολυεπίπεδη και πολύσημη. Από μία άποψη, περιλαμβάνει όλες τις αλλαγές που οδηγούν σε μια νέα κατάσταση. Εστιασμένη στις καλλιτεχνικές πρακτικές, στο φεστιβάλ Inspire 2013 αποτελεί το ιδεολογικό, εννοιολογικό, νοητικό, μεθοδολογικό χαρακτηριστικό, που διατρέχει και ενοποιεί το καλλιτεχνικό έργο και γίνεται το κλειδί της καλλιτεχνικής πράξης και της ερμηνείας της. Στο πλαίσιο αυτό, η μεταμόρφωση δεν προτείνεται ως ατομικό ή στιγμιαίο γεγονός, ως γεγονός εν πολλοίς ανέφικτο, αλλά ως ενεργή δύναμη, ως δυνατότητα αναδόμησης στοιχείων της πραγματικότητας, ως λειτουργία που πραγματώνεται διαρκώς στο παρόν, ανοίγοντας μια άμεση και ισχυρή προοπτική μέλλοντος. Εξελικτικές διαδικασίες, συλλογικές και μη, έργα εν εξελίξει, που φωτίζουν τον απρόβλεπτο, αλλά και στοχευμένο ταυτόχρονα χαρακτήρα της τέχνης, αντιπαραθέσεις ή και συγκρούσεις με το φαντασιακό και πραγματικό σύμπαν αστικών αξιών ή μύθων έχουν ως στόχο να επαναπροσεγγίσουν, μέσα από τις επιμέρους καλλιτεχνικές προσεγγίσεις, τη μεταμόρφωση του ίδιου του εαυτού. Ο Franck Bragigand, ο Peter Kogler και η Μαρία Παπαδημητρίου θα περικυκλώσουν το θέμα και θα προτείνουν διαφορετικές εκδοχές μεταμόρφωσης ως τακτικές που επιτρέπουν να προσεγγίσει ξανά κανείς την τέχνη και μέσα από την τέχνη τη ζωή. Οι ίδιοι θα αναδείξουν νέες καλλιτεχνικές μορφές, αλλά και την κοινωνική διάσταση της καλλιτεχνικής δημιουργίας.



Ο Franck Bragigand (1971) είναι Γάλλος, μ ε έ δρα τ ο Ά μστερνταμ κ αι έ χει π αρουσιάσει έ ργα τ ου σ ε π ολυάριθμες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. Το έργο του, ζωγραφικό στη βάση του, ενσωματώνει κοινωνικές διεργασίες, προκειμένου να ανακυκλώσει με δημιουργικό τρόπο αντικείμενα, να διαχύσει τη ζωγραφική στην καθημερινή ζωή και να τη συστήσει ως συγκολλητική ουσία του δημόσιου βίου, μέσα από εγκαταστάσεις ανοιχτού και κλειστού χώρου.

Ο Peter Kogler (1959) κατάγεται από την Αυστρία και έχει παρουσιάσει έργο του σε διεθνείς διοργανώσεις, όπως η Dokumenta, η Biennale Βενετίας κ.ά. Τόσο με τις ψευδαισθητικές εγκαταστάσεις του όσο και με τη διδασκαλία του (Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου) επιχειρεί, μέσω του βίντεο και της γραφιστικής, να προκαλέσει τους μηχανισμούς οπτικής πρόσληψης του έργου τέχνης.

Η Μαρία Παπαδημητρίου (1957) είναι Ελληνίδα, με έδρα την Αθήνα και το Βόλο, και έχει παρουσιάσει έργα της σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το έργο της είναι διαδραστικό, ποικιλόμορφο και με σαφείς κοινωνικοπολιτικές αναφορές. Μέσα από ποικίλες καλλιτεχνικές πρωτοβουλίες και πρακτικές (πχ. Τ.Α.Μ.Α., Souzy Tros) ενεργοποιεί συνεργασίες και συλλογικές δραστηριότητες, πουσυνδέουν άμεσα την τέχνη με την κοινωνία.





ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

Στο εργαστήριο είναι σκόπιμο να συμμετάσχουν φοιτητές καλών τεχνών που διανύουν το τελευταίο έτος των σπουδών τους ή απόφοιτοι (που δεν έχουν ξεπεράσει 5 έτη από το έτος αποφοίτησής τους), οι οποίοι πρωτίστως εκδηλώνουν ειδικό ενδιαφέρον για συμμετοχικές, εργαστηριακές εκπαιδευτικές διαδικασίες.


ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΙΤΗΣΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ

Στο εργαστήριο θα γίνουν δεκτές αιτήσεις υποψήφιων συμμετεχόντων που θα περιλαμβάνουν:



1. φόρμα συμμετοχής: σ’ αυτήν, πέρα από τα στοιχεία επικοινωνίας του υποψηφίου, πρέπει να συμπληρωθεί ένα κείμενο σχετικά με το έργο του υποψηφίου, καθώς και τα κίνητρα συμμετοχής στο Inspire 2013, που θα αξιολογηθεί ιδιαιτέρως. Στην περίπτωση που ο υποψήφιος επιθυμεί να συμμετάσχει στην ομάδα συγκεκριμένου καλλιτέχνη από τους τρεις, είναι σκόπιμο να το δηλώσει στο κείμενό του και να το αιτιολογήσει, χωρίς, ωστόσο, η προτίμησή του αυτή να είναι δεσμευτική για την επιτροπή επιλογής των τελικών υποψηφίων.

Η φόρμα είναι διαθέσιμη online στην ιστοσελίδα του Μουσείου www.mmca.org.gr (>’Ανακοινώσεις’).


2. Οπτικό υλικό πρόσφατης δουλειάς του καλλιτέχνη: έως δέκα (10) φωτογραφίες πρόσφατης δουλειάς σε ηλεκτρονική ή έντυπη μορφή μεγέθους Α4. Προαιρετικά, οι καλλιτέχνες μπορούν να υποβάλουν και portfolio σε έντυπη ή ηλεκτρονική μορφή


Οι αιτήσεις παραδίδονται έως τις
20 Οκτωβρίου 2013 στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης ή αποστέλλονται ταχυδρομικά στη διεύθυνση: ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ, Εγνατία 154 (εντός ΔΕΘ), 546 23 Θεσσαλονίκη, με την ένδειξη «Φεστιβάλ Inspire». Εναλλακτικά, αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση mmcart@mmca.org.gr, με την ένδειξη «Φεστιβάλ Ιnspire».

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.