Tuesday, 3 September 2013

"Homo Universalis Revisited" @ReMap4

http://11888.ote.gr/documents/10180/72635245/87035.jpg/17b01df9-b25d-45d4-b950-f5ed101490dc?version=1.0&t=1377181538603

~The text in English follows~

Στο πλαίσιο του ReMap4, παρουσιάζεται η έκθεση "Homo Universalis Revisited" από τις 8 εώς τις 30 Σεπτεμβρίου στην οδό Ιάσονος 47, στον 4ο όροφο, στην Αθήνα, μία εναλλακτική πρόταση από μία εν τη γενέσει της καλλιτεχνική πλατφόρμα. Η δραστηριότητα τους, και, φυσικά, το καλλιτεχνικό τους έργο, αξίζει την προσοχή μας.  

 

“I am always doing that which I can not do, in order that I may learn how to do it”.
                                                        - Pablo Picasso



Η διερεύνηση νέων μορφών και τρόπων έκφρασης ενδυναμώνει τόσο την εικαστική αναζήτηση όσο και το τεχνικό, αισθητικό και εννοιολογικό πλαίσιο της δημιουργίας. Στις μέρες μας η τριβή με ένα νέο μέσο έκφρασης – μία ούτως ή άλλως απαιτητική και χρονοβόρα διαδικασία – γίνεται ακόμα πιο δύσκολη, δεδομένης της δεινής οικονομικής κατάστασης και της επακόλουθης αυξανόμενης γενικής αβεβαιότητας. Ως αποτέλεσμα, ο σύγχρονος καλλιτέχνης αναγκάζεται κάποιες φορές να περιορίσει τα εκφραστικά του μέσα, να εργαστεί – και ίσως να εγκλωβιστεί – σε ένα πιο αναγνωρίσιμο μοτίβο και να συμμορφωθεί με μια ταυτότητα λιγότερο επισφαλή έτσι ώστε να διαφυλάξει τη θέση του στην άκρως ανταγωνιστική εικαστική σκηνή.
 

Ωστόσο, από τον Pablo Picasso και τη Louise Bourgeois στον Adam Chodzko και τον Ryan Gander, η καλλιτεχνική δημιουργία έχει να παρουσιάσει ένα σημαντικό αριθμό καλλιτεχνών που η ανάγκη για γνώση, έκφραση και δημιουργία καθοδήγησε – και καθοδηγεί – την τολμηρή τους “αναμέτρηση” με πολλά και διαφορετικά μεταξύ τους αντικείμενα και μέσα έκφρασης.
 

Εμπνευσμένη από τον καθολικό/συμπαντικό άνθρωπο της Αναγέννησης που προσωποποιεί το ερευνητικό και κριτικό πνεύμα, η έκθεση Ηomo Univesalis Revisited επιδιώκει να παρατηρήσει τον καλλιτέχνη του σήμερα και να διερευνήσει το κατά πόσο και αν μετέχει σε αυτή την πνευματική παρακαταθήκη του καθολικού ανθρώπου, εστιάζοντας αποκλειστικά στην ικανότητα του εικαστικού να χρησιμοποιήσει και να αναμετρηθεί με ποικίλες καλλιτεχνικές πρακτικές. Σαφώς, η έμφαση εδράζει στο διαρκώς μεταβαλλόμενο ρόλο του καλλιτέχνη και στο κοινωνικό πολιτισμικό πλαίσιο μέσα στο οποίο δρα και εκφράζεται και που αναπόφευκτα ορίζει την καλλιτεχνική του δημιουργία.
Μπορεί άραγε ο σύγχρονος καλλιτέχνης να αποτυπώσει το συνεχώς μεταβαλλόμενο πνεύμα της εποχής δοκιμάζοντας νέα μέσα και μορφές έκφρασης διατηρώντας όμως ταυτόχρονα τα θεμελιώδη στοιχεία της ταυτότητας του; ή παραφράζοντας τον homo universalis, ποιά η σημασία αλλά και η αξία της απόλυτης επιτυχίας και πώς αυτή μετριέται συγκριτικά με την τριβή με το καινούριο, το διαφορετικό και το μη επαναλαμβανόμενο;
 

Έντεκα καλλιτέχνες που χρησιμοποιούν ένα ευρύ φάσμα μέσων στη δουλειά τους, κλήθηκαν να πειραματιστούν και να αναμετρηθούν με ένα μέσο με το οποίο δεν έχουν εξοικειωθεί -διαφορετικό από αυτό της κύριας έκφρασης τους- να δοκιμάσουν και να δοκιμαστούν σε διαφορετικά υλικά και τεχνοτροπίες εξερευνώντας και παρουσιάζοντας τις απεριόριστες δυνατότητες της ανθρώπινης δημιουργικότητας και φέρνοντας στο φως μια πτυχή του χαρακτήρα τους σχετικά άγνωστη, τόσο στο κοινό τους όσο και στον ίδιο τους τον εαυτό.

Καλλιτέχνες: Amelia Νewton Whitelaw, Oré, Μαρίνα Βελησιώτη, Λεωνίδας Γιαννακόπουλος, Νίκος Γυφτάκης, Φίλιππος Θεοδωρίδης, Θάνος Κλωνάρης, Μαρία Λιανού, Δημήτρης Μπάμπουλης, Νάνα Σαχίνη, Σοφία Τούμπουρα

Επιμέλεια: Μαρία Παπαϊωάννου και Μαρία Διαλεκτάκη

Εγκαίνια: 8 Σεπτεμβρίου 17.00-22.00
Διάρκεια: 8-30 Σεπτεμβρίου
Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα-Παρασκευή 17.00-21.00, Σάββατο-Κυριακή 12.00-21.00
Διεύθυνση: Ιάσονος 47, 4ος όροφος

http://remapkm.com/4/projects/homo-universalis/


...................................................................

Homo Universalis Revisited

As part of ReMap 4 the exhibition "Homo Universalis Revisited" is being presented at 47 Str. Iasonos on the 4th floor from 8 to 30 September.

“I am always doing that which I can not do, in order that I may learn how to do it”.
Pablo Picasso

Trying out new media and exploring new ways of expression helps expanding the technical, aesthetic and conceptual framework of creation. Yet, it is a very demanding and difficult procedure. Today’s dire financial crisis and the consequent growing general uncertainty make experimenting even harder. Thus, sometimes artists find working within a more recognizable pattern and complying with a given identity simply safer. For others, limiting down their creativity is another way to fit in the demanding and extremely competitive art world. However, from Pablo Picasso and Louise Bourgeois to Adam Chodzko and Ryan Gander, the artistic creation presents an illustrious line-up of artists who kept and keep experimenting with different media, forms and contents.
 

‘Homo Universalis Revisited’ is an exhibition that investigates the concept of the Renaissance man by means of focusing entirely on the ability of the artist to use and express him-/herself in different mediums and art forms. This exhibition is also an experiment; it will try to see whether the artist of today can personify the restless and inquisitive spirit of the universal man.
‘Homo Universalis Revisited’ is focusing on the role of the artist, which is often taken to be an attempt to recast reality in different expressive modalities. Crucially, artists live and work within a specific sociocultural context, which unavoidably drives, and even channels, their (artistic) creativity. In this sense, the role of the artist constantly changes along with the setting within which they operate.
 

So, how can the artist of a given ‘today’ express the ever- changing ‘zeitgeist’ in terms of new mediums without losing the constitutive elements of his/her own identity? Paraphrasing the homo universalis, what is the importance, as well as the value of absolute success? How can it be measured when it is being tested and contrasted to the new, the different and the non-recurring?
Eleven artists who work with a wide range of media were asked to experiment with a medium they have never worked before or a new art form. ‘Homo Universalis Revisited’ has invited them to explore different materials and styles and in this way trace the endless possibilities of human creativity through exploring an aspect of their work unknown equally to their audience and themselves.

Artists: Dimitris Baboulis, Leonidas Giannakopoulos, Nikos Gyftakis, Thanos Klonaris, Maria Lianou, Amelia Newton Whitelaw, Oré, Nana Sachini, Philippos Theodorides, Sofia Touboura, Marina Velisioti

Curated by: Maria Papaioannou and Maria Dialektaki


Opening: 8 September 17.00-22.00
Duration: 8-30 September
Opening hours: Monday-Friday 17.00-21.00,
Saturday-Sunday 12.00-21.00
Address: 47 Iasonos, 4th floor



More info:
http://remapkm.com/4/projects/homo-universalis

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ