Tuesday, 17 September 2013

Μία ανανεωμένη πρόσκληση ενδιαφέροντος



ΤΟΝ Ιανουαρίου του 2013 έγραψα την πρώτη πρόσκληση ενδιαφέροντος για συνεργασία στην ηλεκτρονική έκδοση του Arts & Antiques Magazine, το οποίο μέχρι το τρέχον έτος εκδιδόταν σε διμηνιαία, ενώ πλέον εκδίδεται σε τριμηνιαία βάση. Την τοτινή προσκληση ενδιαφέροντος μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ. Εκείνη η προσπάθεια προσέγγιισης μας απέδωσε νέους συνεργάτες, μόνιμους ή προσωπρινούς, και μια ππλειράδα ενδιαφερόντων άρθρων, επιτελώντας τον ουσιαστικό σκοπό της, που ήταν η ανανέωση του περιεχομένου της ηλεκτρονικής έκδοσης, και η δυνατότητα μας να αποτελέσουμε ένα ενεργό απαοθετήριο γνώσης για κάθε τι που δυνητικά ενδιαφέρει έναν καλλιεργημένο αναγνώστη. 

Σε αυτό το πλαίσιο εκτείνω και πάλι την πρόσκληση σε όλους σας. Αυτή απευθύνεται σε καθέναν που έχει κάτι να πει τεκμηριωμένα, να ασκήσει κριτική συνετά, να συμβάλλει γνωστικό περιεχόμενο, ή και σε όποιον αναζητά ένα βήμα να ακουστεί πέραν από τους ανθρώπους του δικού του κύκλου, σε ένα ευρύτερο κοινό. Συχνά φίλοι και γνωστοί με ρωτούν αναφορικά με την θεματολογία: αυτή δεν είναι απαραίτητο να αφορά μονάχα εικαστικά και αντίκα. Για παράδειγμα, το άρθρο του κ. Δημήτρη Παύλου σχετικά με το τέλος του μουσικού άλμπουμ και τη "νέα τάαξη πραγμάτων" στην μουσική βιομηχανία (δείτε το ΕΔΩ) έχει συγκενρώσει την προσοχή 964 αναγνωστών, ενόσω, το πιο πολυδιαβασμένο άρθρο της ηλεκτρονικής μας έκδοσης το οποίο ασχολείται με την προσωπικότητα και το έργο του Ν. Γύζη (ΕΔΩ) έχει συγκεντρώσει μόλις 1184 τον τελευταίο χρόνο. Συνεπώς, δεν τιθεται θέμα περιορισμού της θεματογραφίας, αλλά περεταίρω, ανοίγματός της, σε γνωστικούς και άλλους τομέις που ενδιαφέρουν ευρύτερα το φιλότεχνο και καλλιεργημένο κοινό. 

Αυτό που προσπαθούμε να εγκαθιδρύσουμε σε αυτή την ηλεκτρονικη διεύθυνση  είναι ένα αποθετήριο γνώσης, άσκησης καλόπιστης κριτικής, και να προσφέρουμε ένα  βήμα. Σας καλούμε να συμβάλλεται ενυπογράφως σε αυτό.

Όροι συνεργασίας
Οι όροι συνεργασίας αναπόφευκτα αφορούν το ΠΟΙΑ, ΠΟΥ, ΠΟΤΕ, ΠΩΣ, ΤΙ θα μπορούσε να δημοσιευτεί ένα άρθρο σας. Αρχικά να σημειώσω ότι αυτό που χρειαζόμαστε από εσάς δεν είναι ένα άρθρο, αλλά μία πρόταση άρθρου / άρθρων, ένα σύντομο βιογραφικό σας σε μορφή κειμένου (δείτε τον τομέα των δικών μας βιογραφικών για να πάρετε μία ιδέα ΕΔΩ) -το οποίο να περιλαμβάνει και τυχόν ενδιαφέροντα σας που σας οδήγησαν στην αναζήτηση του γνωστικού αντικειμένου το οποίο αντικατοπτρίζεται στο άρθρο που προτίθεστε να συγγράψετε, και την γλώσσα του άρθρου. Σημειώνεται ότι το άρθρο σας μπορεί να είναι στα ελληνικά ή στα αγγλικά. Σε κάθε περίπτωση το άρθρο θα πρέπει να είναι δικό σας δημιούργημα και τυχόν παραθέσεις κειμένου άλλων θα πρέπει να περιορίζονται σε λιγότερο από το 30% της έκτασης του και να αναφέρονται οι πηγές που χρησιμοποιήσατε με ακρίβεια. Προϊόντα λογοκλοπής δεν γίνονται δεκτά.

ΠΟΙΑ: Μπορούμε να δεχτούμε πρόταση για κάθε άρθρο που αντικατοπτρίζει την γνώμη του γράφοντος σε μια πλειάδα ζητημάτων, όχι όμως άρθρα που προσβάλλουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, προβάλλουν πολιτικές πεποιθήσεις, είναι διαφημιστικά, θρησκευτικού περιεχομένου, ή ασκούν κριτική που δεν τεκμηριώνεται επαρκώς. 

ΠΟΥ: Οι προτάσεις άρθρων σας θα πρέπει να αποστέλλωνται στην διεύθυνση myro.thessaloniki@gmail.com. Αν επιλεγούν προς συγγραφή/δημοσείυση θα δημοσιευτούν στην ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού. Κατόπιν της δημοσίευσης τους, κάποια από αυτά ίσως τυπωθούν στο υπό έκδοση τεύχος του περιοδικού, κατόπιν της άδειας του γράφοντος. Για να δημοσιευτεί οποιοδήποτε άρθρο, τόσο στην έντυπη, όσο και στην ηλεκτρονική έκδοση μας θα πρέπει να συνοδεύεται από βιογραφικό του γράφοντος.

ΠΟΤΕ: Σε ημερομηνία που θα συμφωνηθεί και εφόσον -βεβαίως- τηρηθεί η ημερομηνία παράδοσης που θα συμφωνηθεί.

ΠΩΣ: Αναμένουμε συνοπτικές προτάσεις για άρθρα ή άρθρο σας που να συμπεριλαμβάνουν έναν προτεινόμενο τίτλο / θέμα, μία συνοπτική και κατατοπιστική παρουσίαση του. Τα άρθρα σας θα πρέπει να είναι δικά σας και να μην περιέχουν μέρη από κείμενα άλλων συγγραφέων ή αρθρογράφων εκτός εάν αναφέρουν πλήρως και με σαφήνεια την πηγή (Μέσο δημοσίευσης, ημερομηνία). Θα πρέπει να είναι γραμμένα είτε στα ελληνικά είτε στα αγγλικά, τηρώντας και στις δύο περιπτώσεις τους βασικούς γραμματικούς και συντακτικούς κανόνες των γλωσσών ώστε να είναι αναγνώσιμα. Αρθρα σε Greeklish ή άρθρα με προβληματικό λόγο δεν είναι αποδεκτά, καθώς αυτά δεν περνούν από διόρθωση, αλλά δημοσιεύονται ως έχουν. Αν τα άρθρα σας χρειάζονται φωτογραφίες για να υποστηριχθεί αυτό που γράφουναναμένουμε ότι αυτές θα μας σταλούν μαζί με το άρθρο. Ανυπόγραφα άρθρα ή επικοινωνία χωρίς αποκάλυψη γνησίου ονόματος / πλήρησς στοιχείων επικοινωνίας (κινητό τηλέφωνο, email) δεν γίνεται αποδεκτή.


EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.