Sunday, 15 September 2013

"Έφυγε" πλήρης ημερών ο ζωγράφος και χαράκτης Γιώργης Βαρλάμος



ΠΟΤΕ είναι η σωστή ώρα να πεθάνεις; Μάλλον η απάντηση είναι "ποτέ", και ισχύει για όλους μας. Ωστόσο, αν θεωρήσουμε για μια στιγμή πως υπάρχει τέτοια ώρα, η ζωή του Γιώργου Βαρλάμου θα μπορούσε να βρίσκεται κοντά, έστω, σε αυτή την στιγμή. Ο ζωγράφος και χαράκτης, γεννηθείς το 1922 στην Πάρο, μας εγκατέλειψε προχθές. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών ζωγραφική με δάσκαλους τους Ο. Αργυρό και Κ. Παρθένη και χαρακτική με δάσκαλο τον Ι. Κεφαλληνό και συνέχισε τις σπουδές του με υποτροφία στην Ecole des Beaux-Arts του Παρισιού.  Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα συνεργάστηκε το 1953 και για τρία χρόνια με τον Ι. Κεφαλληνό (μαζί με τους άλλους δύο φοιτητές, που επέλεξε ο Κεφαλληνός, τη Λουίζα Μοντασάντου και τον Νίκο Δαμιανάκη) στην έκδοση του μνημειώδους και συλλεκτικού πλέον λευκώματος «Δέκα Λευκές Λήκυθοι», μια ζωγραφική και χαρακτική αποτύπωση δέκα αριστουργηματικών αρχαίων αγγείων, που ανήκουν στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.  Στο έργο του Γ. Βαρλάμου εκφράσθηκε, με δύναμη αισθημάτων και απαράμιλλη τεχνική, η αγάπη του για τον άνθρωπο και τη φύση. Οι αφίσες, τα εξώφυλλα των βιβλίων του και τα χαρακτικά του κυκλοφόρησαν σε όλο τον κόσμο. Έργα για τα δεινά του ελληνικού λαού και για τον αγώνα του ενάντια στον φασισμό, ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ, έργα για την ειρήνη. Συνεργάσθηκε με ποιητές στην εικονογράφηση σημαντικών ποιητικών συλλογών και διακρίθηκε σε Διεθνή Διαγωνισμό της Λειψίας για την επιμέλεια βιβλίου με ποίηση του Νερούντα, όπως και στο χαρακτικό λεύκωμα «Σοφοκλής», που εκδόθηκε στη Γαλλία.  Χάραξε σειρά γραμματοσήμων, επιμελήθηκε και σχεδίασε πολλά εξώφυλλα βιβλιών, ενώ εικονογράφησε με τη χαρακτική του μεγάλους ποιητές, με τελευταίο τον Ανδρέα Κάλβο, στο έργο του «Ωδές».  Ως ζωγράφος παρήγαγε σειρές έργων με τοπία, διακρίθηκε για τις τολμηρές χρωματικές του συνθέσεις στην απόδοση της ελληνικής χλωρίδας με μοναδικό και αξεπέραστο τρόπο που εκφράσθηκε στα «Αγριολούλουδα» και τα «Μετέωρα». 

Οι Σαββατιάτικες αθηναϊκές εφημερίδες δημοσίευσαν ότι η κηδεία του θα τελεστεί την Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου, από το Α' Νεκροταφείο Αθηνών. 

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.