Saturday, 1 June 2013

Περισσότερες πράξεις, πρωτοβουλίες και συνεργασία

Αντιλαμβανόμαστε τις εξελίξεις, που επηρεάζουν κάθε κάτοικο αυτής της χώρας, και, ως άνθρωποι, έχουμε την τάση -ο επιχειρηματίας Σταύρος Μυρωνίδης, ο γράφων, και όλοι οι συνεργάτες μας, συνεργάτες μας- να επικεντρωνόμαστε σε αυτό που μπορούμε να κάνουμε για να αλλάξουμε τα πράγματα προς το καλύτερο. έτσι, στο προφίλ μας, δεν θα συναντήσετε οργή, αγανάκτιση, αγωνία, αλλά δημιουργικότητα, ιδέες, και έναν χώρο ανοικτό σε καθέναν που θα ήθελε να βρει πεδίο και συνεργάτες για εφαρμογή των ιδεών του που προάγουν τον πολιτισμό στην Ελλάδα, ή τον ελληνικό πολιτισμό στο εξωτερικό. 

Μέσω της Greek Marble Initiative (δείτε ΕΔΩ), την συγκέντρωση και προβολή πολύτιμων ιστορικά, μουσειακά και συλλεκτικά εξαιρετικών συλλογών με αντικείμενα, εκθέσεων σύγχρονης τέχνης στην Myrό Gallery, ποιοτικών δημοπρασιών διεθνών προδιαγραφών, ενίσχυσης της καλιτεχνικής δημιουργίας και διάχυσης του σύγχρονου πολιτιστικού περιεχομένο, επιχειρούμε να διευρύνουμε και να ανανεώσουμε τις πρωτοβουλίες για την πρωτότυπη καλλιτεχνική δημιουργία, στο μέτρο των δυνατοτήτων μας. 

Αν έχετε κάποια πρόταση, σχετική με τα αντικείμενα μας (διαβάστε περισσότερα για τις δραστηριότητες του Ομίλου Μυρωνίδη ΕΔΩ), μην διστάσετε να επικοινωνήσετε απευθείας μαζί μας.

- Πάρης Καπράλος,




Ο γλύπτης Παρασκευάς Μάγειρας 
-που είναι μαζί μας από το ξεκίνημα της Greek Marble Initiative-  
δείχνει στον γιό του πως δουλεύεται το μάρμαρο, 
πάνω σε ένα ημιτελές γλυπτό του.

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ