Monday, 11 March 2013

Antiques House | Συλλεκτικά αντικείμενα μουσειακής αξίας στην δημοπρασία της 3ης Απριλίου

ΓΙΑ τους γνώστες και τους συχνά παριστάμενους στις δημοπρασίες του Antiques House (www.antiqueshouse.gr/) η παρουσία μουσειακής αξίας και μνημειακού βεληνεκούς αντικειμένων δεν είναι κάτι νέο. Φλαμανδικοί πίνακες, βικτωριανά έπιπλα, σπάνια μηχανήματα αντίκες του 17ου αιώνα ή παλαιότερα έχουν βρει τον δρόμο μέχρι την δημοπρασία μας. Απλώς τους τελευταίους μήνες ολοένα και συχνότερα έχουμε την δυνατότητα να τα διαθέσουμε στο κοινό μας.


Στην προσεχή δημοπρασία της 3ης Απριλίου την παράσταση θα κλέψει ένα ολοκληρωμένο γαλλικό σαλόνι των τελών του 18ου αιώνα. Στυλ & εποχής Louis XVI, σχεδιασμένο σύμφωνα με σχετική βιβλιογραφία από τον Jean - Baptiste Lelarge (έπιπλα σχεδιασμένα από τον ίδιο βρίσκονται στις Βερσαλλίες, στο μουσείο του Λούβρου και σε παγκόσμιας εμβέλειας συλλογές, όπως η συλλογή Wallace), ίσως το πιο σημαντικό σετ καναπέ με δύο καρεκλοπολυθρόνες που έχει περάσει από δημοπρασία μας. Γαλλία, 18ος αιώνας, όλο στιλβωτό χρυσό, με την αρχική στίλβωση σχεδόν σε όλα του τα μέρη.Εύκολα μπορεί να συντηρηθεί και να αποκτήσει τη μουσειακή του υπόσταση. Στη Γαλλία η μία καρεκλοπολυθρόνα θα ξεπερνούσε σε αξία την τιμή εκκίνησης των €2000 που έχει στην δημοπρασία μας το σύνολο του σετ.



Άλλο σημαντικό αντικείμενο είναι ένα μηχάνημα, που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «ο μακρινός πρόγονος του i-pod». Όχι δεν πρόκειται για κάποια σκονισμένη και ξεχασμένη συσκευή της Apple που βγήκε από πατάρι, αλλά για ένα Coin-operated disk music box του 19ου αιώνα, ένα υπόδειγμα μηχανικής αρτιότητας, συλλεκτικό για δύο λόγους. Πρώτον, γιατί αποτελεί μια τεχνολογική επανάσταση για την εποχή του, και δεύτερον, διότι τα μηχανήματα της κατηγορίας του αποτέλεσαν σημαντικό βήμα στην εμπορευματοποιημένη χρήση της τεχνολογίας στον δημόσιο χώρο. Όπως μπορεί να δει καθένας προσεκτικός παρατηρητής, το μηχάνημα έχει αποδέκτη νομισμάτων και αναγράφει “Put 1 penny in the slot”. To μουσικό κουτί, αυθεντικό έπιπλο του 19ου αιώνα, με 8 μεταλλικούς δίσκους, λειτουργεί πλέον με μανιβέλα: Δεν γνωρίζουμε πως λειτουργεί με τον μηχανισμό νομισμάτων. Η τιμή εκκίνησης του είναι €6000.


Ένα ακόμα μουσειακό highlight της δημοπρασίας είναι οι δέκα πόρπες και έξι ζώνες από “φαρμακερό” ασήμι, με μεγάλη συλλεκτική αξία, καθώς προέρχονται αποκλειστικά από την περιοχή μας και είναι αυθεντικές αντίκες. Ουσιαστικά πρόκειται για μια ολοκληρωμένη συλλογή, η οποία όμως θα δημοπρατηθεί σε κομμάτια, καθώς η τιμή απόκτησης όλων των κομματιών μαζί, ακόμα και απομειωμένη σε μια λογική τιμή εκκίνησης, ίσως ήταν πολύ “βαριά” για οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο και παρευρισκόμενο μέσα στην αίθουσα  την ημέρα της δημοπρασίας να την “χτυπήσει”. Πάντως, καλό είναι να έχετε υπόψη σας ότι στην συγκεκριμένη κατηγορία αντικειμένων ισχύει αυτό που συχνά οι δημοπράτες λένε, ότι δηλαδή “1+1=3”, που σημαίνει ότι η συλλεκτική αξία ενός συνόλου αντικειμένων -έστω και σε μικρό αριθμό- ανέρχεται πιο πάνω από την αξία μεμονωμένων μονάδων της ίδιας συλλογής.

Στο slideshow που ακολουθεί μπορείτε να δείτε όλα τα αντικείμενα στα οποία γίνεται αναφορά στο κείμενο μας. Για περισσότερες πληροφορίες ανατρέξτε στο www.antiqueshouse.gr/




EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.