Saturday, 16 March 2013

22 Χρόνια FESSA- Μάρθα Γραμμενίδου | Χειροποίητο χαλί Ανατολής



TΟ σήμερα της πόλης μας και το ιστορικό παρελθόν δεμένα προχωρούν. Η ζωή μας συγκινεί, οι σχέσεις σε βάθος διαδρομών δεκαετιών δένονται και ζεσταίνονται, τα χειροποίητα χαλιά στρώνονται! Η επιχείρηση FESSA – Μάρθα Γραμμενίδου Tapis d’ orient “δένει” το τότε με το σήμερα. Προσπαθεί 22 χρόνια τώρα, με ευγένεια, φινέτσα, καλλιέργεια και ήθος να υπηρετήσει τον πολιτισμό των χειροποίητων ονείρων Ανατολής. Γιορτάζουμε ευπρεπώς τα 22 χρόνια της επιχείρησης. Τα 2 καταστήματά μας προσφέρουν τα καλύτερα χαλιά του κόσμου όλου στις καλύτερες τιμές του κόσμου. 



Παράλληλα, θα διοργανωθεί ένα πολιτιστικό πανηγύρι μέσα στον οργανισμό λιμένος Θεσσαλονίκης στην αποθήκη Δ΄ 22-23 και 24 Απριλίου 2013. Εκεί θα ακουστούν παραμύθια, μουσικές και λαϊκές δοξασίες που συνδέουν την Ελλάδα με την Ανατολή, θα παρουσιαστούν παραδοσιακοί αργαλειοί με υφαντές και λαϊκούς ταπητουργούς, θα δημοπρατηθούν χειροποίητα χαλιά με τιμές εκκινήσεως – δώρο, θα προσφερθούν χαλιά στα παιδικά χωριά SOS και σε σοβαρά ιδρύματα για να ζεστάνουμε χώρους και καρδιές. Θα απολαύσετε χρώματα - γεύσεις και αρώματα Ανατολής! Θα παρουσιαστεί επίσης μια τρυφερή και αισιόδοξη θεατρική παράσταση, που θα σας μεταφέρει στον Ελληνισμό της Ιωνίας της Σμύρνης των αρχών του 20ου αιώνα κι από κει στην Ελλάδα του 1950. Σας καλούμε να γιορτάσουμε μαζί και να απολαύσουμε..!


*Info: Η κα. Μάρθα Γραμμενίδου, των  χειροποίητων χαλιών FESSA –  Γραμμενίδου,  είναι Rug Expert του  Antiques’ Ηouse.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: Πλουτάρχου 8, Πλ. Αριστοτέλους | Τ:2310222406 | Μ:6945492313
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: Μητροπόλεως 89 | Τ:2310 240415 | F: 2310251461

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ