Saturday, 9 February 2013

ΚΜΣΤ και ΜΜΣΤ "έσονται εις σάρκαν μία" -η καμπάνα "χτυπάει" και για Μονή Λαζαριστών & ΥΦΑΝΕΤ

 
ΤΗΝ απόφαση συγχώνευσης του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης με το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης τέχνης στη Θεσσαλονίκη αλλά και τους στόχους του Υπουργείου για τη φετινή διοργάνωση της 10ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου από τις 16 έως τις 19 Μαΐου στη Θεσσαλονίκη ανακοίνωσε ο Αναπληρωτής Υπουργός ΠΑΙΘΠΑ αρμόδιος για θέματα Πολιτισμού κ. Κώστας Τζαβάρας σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησε στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, παρουσία του Περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας κ. Απόστολου Τζιτζικώστα και του Δημάρχου Θεσσαλονίκης κ. Γιάννη Μπουτάρη. Αναφερόμενος στη συνένωση των δύο Μουσείων Σύγχρονης Τέχνης της Θεσσαλονίκης ο Υπουργός τόνισε ότι «πρόκειται για ένα αίτημα που έχει ωριμάσει», χαρακτηρίζοντας αδιανόητο το γεγονός ότι υπάρχουν δύο Μουσεία με το ίδιο αντικείμενο, στην ίδια πόλη και πρόσθεσε «δημιουργείται ένας εξωστρεφής θεσμός που θα καταλήξει στη δημιουργία του μεγαλύτερου Μουσείου της Ελλάδας και ενός από τα μεγαλύτερα Μουσεία Σύγχρονης Τέχνης στην Ευρώπη με στόχο την προβολή της σύγχρονης τέχνης». Ο κ. Τζαβάρας διευκρίνισε ότι στη συγχώνευση δεν εντάσσεται το Μουσείο Φωτογραφίας το οποίο, όπως ανέφερε, θα αυτονομηθεί και θα λειτουργήσει ως αυτοτελές νομικό πρόσωπο. 

Σχετικά με το νέο Μουσείο που θα δημιουργηθεί επεσήμανε ότι θα είναι ένα Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου το οποίο θα διοικείται, όπως προβλέπει ο νόμος.

Παράλληλα, σχετικά με τη Μονή Λαζαριστών ελέχθει -στην διάρκεια της σχετικής συνέντευξης Τύπου- ότι θα "επαναδραστηριοποιηθεί η χρήση της στο αμέσως επόμενο διάστημα σε συνεργασία και με τις αρμόδιες υπηρεσίες της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας", συνεπώς βρισκόμαστε  εν αναμονή περισσότερων εξελίξεων. Ερωτηθείς ο κ. Τζαβάρας σχετικά με τη στέγαση του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης -ή του νέου συνενωμένου μεγάλου Μουσείου- στο κτίριο της ΥΦΑΝΕΤ απάντησε ότι "Η ΥΦΑΝΕΤ είναι πρόβλημα-πρόκληση γα το Υπουργείο Πολιτισμού. Δυστυχώς δεν έχω σαφή άποψη για την ΥΦΑΝΕΤ. Θα προσπαθήσουμε μέσα από το διάλογο και με τη συνεργασία της ίδιας της πόλης να βρούμε την καλύτερη λύση...".

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.