Monday, 14 January 2013

Merz Barn: το μεγαλύτερο μυστήριο στην σύγχρονη Τέχνη




O Kurt Schwitters έφθασε στην Αγγλία το 1940, μετά από διώξεις και εξορία από τους Ναζί, τελικά εγκαταστάθηκε στην Ambleside στο Lake District. Ο Schwitters ήταν πρωτοπόρος σε πολλές μορφές τέχνης, αλλά είναι ίσως μέσω της αρχιτεκτονικής εγκαταστάσεις του είναι γνωστή ως «Merzbauten» ("Merz" Κτίρια), ότι η επιρροή του στη σύγχρονη τέχνη και αρχιτεκτονική ήταν πιο έντονα αισθητή. Ο καλλιτέχνης γεννήθηκε στο Ανόβερο, και έζησε από το 1887 μέχρι το 1948, ενώ εργάστηκε σε πολλούς διαφορετικούς κλάδους τέχνης και διατήρησε μια εξαιρετική απόδοση του έργου. Οι Richard Hamilton,  Eduardo Paolozzi, Sir Peter Blake, Robert Rauschenberg και άλλοι αναγνώρισαν την επιρροή του Schwitters στην ανάπτυξη της Pop Art στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Η συμβολ'η του Schwitters  στην ανάπτυξη της σύγχρονης τέχνης, τη γλυπτική και την αρχιτεκτονική συνεχίζει να αναγνωρίζεται ευρέως. 

Η λέξη Merz μπορεί να περιγραφεί σαν ένα «ψυχολογικό κολάζ», που περιέχει θραύσματα που από αντικείμενα, μερικά με αυτοβιογραφικά στοιχεία. Η κατοικία Merz Barn στο Elterwater, κτίστηκε κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής Schwitters , και, αν και ημιτελής κατά τον χρόνο του θανάτου του, το 1948, θεωρείται πλέον ως μία από τις πρωτοποριακές καλλιτεχνικές εγκαταστάσεις.


-Πάρης Καπράλος

Info:
Διαβάστε περισσότερα στην αφιερωματική σελίδα  

TATE: Schwitters in Britain

ΕΔΩ.

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ