Saturday, 12 January 2013

Παράταση εως 16 Φεβρουαρίου για την έκθεση της Λίζης Καλλιγά



Παράταση εως 16 Φεβρουαρίου 2013 της έκθεσης φωταγραφίας της Λιζη Καλλιγά στο  Ινστιτουτο Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης στην Αθήνα με τίτλο "Στο Ξενία της Άνδρου, 2001-2012 [ένα αρχείο ανοίγει]".Η Λίζη Καλλιγά ανοίγει ένα αρχείο εικόνων που συλλέγει για περισσότερο από μια δεκαετία. Το project  Στο Ξενία της Άνδρου, 2001-2012 [ένα αρχείο ανοίγει] επιζητά να μην περιοριστεί στην καθαρά εκθεσιακή διάσταση. Στην έκθεση περιλαμβάνεται, σκόπιμα, μόνο μέρος από το αρχειακό υλικό που έχει συγκεντρώσει η Λίζη Καλλιγά καταγράφοντας από το 2001 έως το 2012 την κατάσταση και τις φθορές που έχει υποστεί το Ξενοδοχείο Τρίτων (Ξενία της Άνδρου) του Άρη Κωνσταντινίδη. Η Καλλιγά τονίζει τη δύναμη και τη δυνατότητα της φωτογραφίας να δημιουργεί ιστορία, ακριβώς μέσα από αυτό που καταγράφει.
 
Η φωτογραφία συνιστά μια διαμεσολαβημένη εικόνα της πραγματικότητας, η οποία ούτως ή άλλως δεν είναι μια και μοναδική. Εδώ, όμως, η Καλλιγά δεν συλλέγει απλά φωτογραφικό υλικό, αλλά επανασημοσιοδοτεί το αρχικό υλικό με τη δημιουργία ενός αρχείου εικόνων. Προχωρώντας πέρα από μια τέχνη της ιστορίας, του ίχνους και της μνήμης, λειτουργεί ως διαμεσολαβητής ανάμεσα στο παρελθόν και στο σήμερα, με ένα αρχείο που καταγράφει αλλά και ερμηνεύει, προτείνοντας, μέσα από το καλλιτεχνικό βίωμα, νέες αφηγήσεις.Ενεργοποιώντας φωτογραφικά και αρχειακά το παρελθόν, μιλάει όχι μόνο για αυτό το παρελθόν, αλλά δηλώνει και το ποσό ενεργό και ανοικτό σε αναγνώσεις, ερμηνείες, ακόμη και χρήσεις μπορεί να είναι το παρελθόν. Περαιτέρω, διερευνάται το ερώτημα κατά πόσο σύγχρονες καλλιτεχνικές πρακτικές και δράσεις που χρησιμοποιούν την ιστορία, το τεκμήριο, τη φωτογραφία και το αρχείο ως εργαλεία για μια δημιουργική προσέγγιση του παρελθόντος και αναστοχασμό για το σήμερα μπορούν, μέσω της προσβασιμότητας που έχουν στη δημόσια σφαίρα, να λειτουργήσουν και ως πεδία συνεργασιών και κοινωνικής αλληλεπίδρασης.

Διάρκεια έκθεσης : 8 Νοεμβρίου εως 12 Ιανουαρίου 2013/ παράταση της έκθεσης εως 16 Φεβρουαρίου 2013



Info
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη-Παρασκευή 10.00 - 17.00, 
Σάββατο 10.00 - 15.00 
Ινστιτουτο Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης 
Βαλαωρίτου 9α Αθήνα 
Τηλ επικοινωνίας : 210 3616165

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.