Saturday, 12 January 2013

Παράταση εως 16 Φεβρουαρίου για την έκθεση της Λίζης Καλλιγά



Παράταση εως 16 Φεβρουαρίου 2013 της έκθεσης φωταγραφίας της Λιζη Καλλιγά στο  Ινστιτουτο Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης στην Αθήνα με τίτλο "Στο Ξενία της Άνδρου, 2001-2012 [ένα αρχείο ανοίγει]".Η Λίζη Καλλιγά ανοίγει ένα αρχείο εικόνων που συλλέγει για περισσότερο από μια δεκαετία. Το project  Στο Ξενία της Άνδρου, 2001-2012 [ένα αρχείο ανοίγει] επιζητά να μην περιοριστεί στην καθαρά εκθεσιακή διάσταση. Στην έκθεση περιλαμβάνεται, σκόπιμα, μόνο μέρος από το αρχειακό υλικό που έχει συγκεντρώσει η Λίζη Καλλιγά καταγράφοντας από το 2001 έως το 2012 την κατάσταση και τις φθορές που έχει υποστεί το Ξενοδοχείο Τρίτων (Ξενία της Άνδρου) του Άρη Κωνσταντινίδη. Η Καλλιγά τονίζει τη δύναμη και τη δυνατότητα της φωτογραφίας να δημιουργεί ιστορία, ακριβώς μέσα από αυτό που καταγράφει.
 
Η φωτογραφία συνιστά μια διαμεσολαβημένη εικόνα της πραγματικότητας, η οποία ούτως ή άλλως δεν είναι μια και μοναδική. Εδώ, όμως, η Καλλιγά δεν συλλέγει απλά φωτογραφικό υλικό, αλλά επανασημοσιοδοτεί το αρχικό υλικό με τη δημιουργία ενός αρχείου εικόνων. Προχωρώντας πέρα από μια τέχνη της ιστορίας, του ίχνους και της μνήμης, λειτουργεί ως διαμεσολαβητής ανάμεσα στο παρελθόν και στο σήμερα, με ένα αρχείο που καταγράφει αλλά και ερμηνεύει, προτείνοντας, μέσα από το καλλιτεχνικό βίωμα, νέες αφηγήσεις.Ενεργοποιώντας φωτογραφικά και αρχειακά το παρελθόν, μιλάει όχι μόνο για αυτό το παρελθόν, αλλά δηλώνει και το ποσό ενεργό και ανοικτό σε αναγνώσεις, ερμηνείες, ακόμη και χρήσεις μπορεί να είναι το παρελθόν. Περαιτέρω, διερευνάται το ερώτημα κατά πόσο σύγχρονες καλλιτεχνικές πρακτικές και δράσεις που χρησιμοποιούν την ιστορία, το τεκμήριο, τη φωτογραφία και το αρχείο ως εργαλεία για μια δημιουργική προσέγγιση του παρελθόντος και αναστοχασμό για το σήμερα μπορούν, μέσω της προσβασιμότητας που έχουν στη δημόσια σφαίρα, να λειτουργήσουν και ως πεδία συνεργασιών και κοινωνικής αλληλεπίδρασης.

Διάρκεια έκθεσης : 8 Νοεμβρίου εως 12 Ιανουαρίου 2013/ παράταση της έκθεσης εως 16 Φεβρουαρίου 2013



Info
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη-Παρασκευή 10.00 - 17.00, 
Σάββατο 10.00 - 15.00 
Ινστιτουτο Σύγχρονης Ελληνικής Τέχνης 
Βαλαωρίτου 9α Αθήνα 
Τηλ επικοινωνίας : 210 3616165

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ