Tuesday, 11 December 2012

Συλλογή Λαζαρίδου | Σημείο αναφοράς για την ποιοτική αντίκα

ΜΕ σημείο εκκίνησης μια προσωπική συλλογή και το πάθος για παλιά αντικείμενα με διαχρονικές αρετές, οι αδελφές Λαζαρίδου -Λέττα και Χρύσα- συνεχίζουν την οικογενειακή παράδοση ενσωματώνοντας την με εξαιρετικό τρόπο στον σύγχρονο τρόπο ζωής. Στον αριθμό 44 της Αλεξάνδρου Σβώλου βρίσκεται η πιο εκλεκτικίστικη ίσως αντικερί της Θεσσαλονίκης. 



Η είσοδος του επισκέπτη οδηγεί σε έκπληξη: αν και όλα τα αντικείμενα, έπιπλα, έργα τέχνης, είναι εξαιρετικές αντίκες, ακόμα και με την πρώτη ματιά θα ανακαλύψετε αντικείμενα που έιτε μοιάζουν σύγχρονα είτε θα ταίριαζαν τέλεια σε πολύ πιο σύγχρονα περιβάλλοντα -οικιακά ή επαγγελματικά- της εποχής που τα γέννησε. Μαζί τους θα παρελάσουν μπροστά από τα μάτια σας εξαιρετικές πορσελάνες Meisen και Limoge, επώνυμες αντίκες και αντικείμενα Art Nouveau, πιάτα, σερβίτσια και άλλα χρηστικά αντικείμενα, αλλά και αντίκες παραδοσιακών ειδών όπως ελληνικές πόρπες από όλη την χώρα, πήλινα Τσανάκ Καλέ. Ακόμα θα βρείτε νομίσματα με τα οποία μπορείτε να αρχίσετε μια συλλογή, να την πάρετε ολοκληρωμένη ή να ολοκληρώσετε την δική σας, εξαιρετικές γκραβούρες, διακοσμητικά, καθρέπτες, αγαλματίδια, ρολόγια και κάθε λογής αντικείμενο, σε τιμές λογικές, προσαρμοσμένες στην εποχή που διανύουμε. Ο χώρος αποτέλεσε επί των ημερών του παππού, που εγκαθίδρυσε την αντικερί, στέκι καλλιτεχνών, λογοτεχνών, πολιτικών, έναν εναλλακτικό τόπο συνάντησης. Ο παππούς των δύο αδελφών -δεινός σκακιστής και συλλέκτης που ακόμα θυμούνται οι παλιότεροι Θεσσαλονικείς- γέννησε κατά κάποιο τρόπο, πολλούς άλλους αντικέρ από αυτούς που σήμερα διατηρούν δικές τους επιχειρήσεις στην πόλη, αφού ο ιδρυτής της “Συλλογής Λαζαρίδου” προέτρεπε πάντοτε τους τοτινούς φίλους και σημερινούς συναγωνιστές των απογόνων του, να αναζητούν εξαιρετικά κομμάτια κάποια από τα οποία του έφερναν από αγορές του εξωτερικού. Έτσι, οι επίγονοι δεν είναι μονάχα φυσικά απόγονοι αλλά και άλλοι επαγγελματίες του χώρου, που ανέπτυξαν δραστηριότητα είτε παράλληλα, είτε κατοπινά της επαφής τους με τον χώρο της Σβώλου. Το μαγαζί της Σβώλου άνοιξε το 1980 και έγινε αμέσως αγαπημένο σημείο συνάντησης και ευκαιρία για την οικογένεια να δείξει τη συλλογή της, της οποίας το βασικό χαρακτηριστικό υπήρξε η πολυσυλλεκτικότητα σε αντικείμενα. Από το 1994 και εξής τα ηνία αναλαμβάνουν οι δύο αδελφές Λαζαρίδου, η Νικολέτα και η Χρύσα, οι οποίες φροντίζουν να εμπλουτίσουν την αρχική συλλογή με προσωπικά ταξίδια, προκειμένου να εξυπηρετήσουν ένα πιστό και διαρκώς αυξανόμενο κοινό, με το οποίο η οικογένεια έχει εγκαθιδρύσει δεσμούς πρώτα φιλικούς και όχι καθαρά εμπορικούς, με μια ευρεία μόνιμη πελατεία. Το μαγαζί ξεχωρίζει από οποιαδήποτε άλλη αντικερί σε δύο κυρίαρχα σημεία: όλα τα αντικείμενα προέρχονται από προσωπική, ιδιωτική συλλογή -οπότε η ποιότητα στο καθένα είναι η κορυφαία που μπορούσε να βρεθεί, ενώ, παράλληλα, οι δύο γυναικείες παρουσίες που αποτελούν το ανθρώπινο πρόσωπό του προσθέτουν ένα άλλο “άγγιγμα” στο επίπεδο των συμβουλευτικών δυνατοτήτων αναφορικά με τα στυλ και την διακόσμηση τους σπιτιού. Πράγματι στον συγκεκριμένο κλάδο, αυτόν των αντικών, λείπει συχνά η ανθρώπινη επαφή, καθώς πολλοί επαγγελματίες βλέπουν ότι πωλούν περισσότερο αντικείμενα και όχι τις ιστορίες και το ύφος που κρύβονται σε αυτά. Στη σημερινή εποχή, όλα τα αντικείμενα που φέρνει η αντικερί είναι συλλεκτικά και κινούνται σε μια ποιότητα που δύσκολα συναντάται ακόμα και σε άλλα καταστήματα του είδους τους. Παραδοσιακά είδη, χρηστικά του παρελθόντος, αντικείμενα που καθόριζαν μια εποχή (Art Deco, Art Nouveau σε γνήσια κομμάτια όλα της εποχής τους και συχνά ”σινιέ”, ανέγγιχτα από τον χρόνο παρά τις ντελικάτες γραμμές, την “ευαισθησία” και το καλό γούστο που αποπνέουν, κάνουν μια επίσκεψη στην αντικερί ξεχωριστή εμπειρία.




*INFO
ΣΥΛΛΟΓΗ ΛΑΖΑΡΙΔΟΥ, 
Σβώλου 44, τηλ. 2310-277388. 
Η κα. Λέττα Λαζαρίδου είναι συνεργάτις 
του Antiques House & ειδικός 
στον τομέα των ασημένιων αντικειμένων

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.