Monday, 12 November 2012

Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης | Samkura: Περιπλάνηση



"Samkura: Περιπλάνηση" είναι ο τίτλος της έκθεσης του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, μέρος του κεντρικού προγράμματος του «Φεστιβάλ Αοράτων Πόλεων. Μια κοσμογραφία» που συνδιοργανώνουν το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Η έκθεση θα φιλοξενηθεί στο χώρο του ΚΜΣΤ στην Αποθήκη Β1 στο λιμάνι Θεσσαλονίκης από τις 23 Οκτωβρίου έως τις 9 Δεκεμβρίου 2012. Ώρες λειτουργίας Τρίτη-Σάββατο 10:00 - 18:00, Κυριακή 11:00-15:00). Επιμελήτρια της έκθεσης είναι η Διευθύντρια του ΚΜΣΤ, Μαρία Τσαντσάνογλου.

Η έκθεση "Samkura: Περιπλάνηση" παρουσιάζει έργα καλλιτεχνών από την Αρμενία, τη Γεωργία, την Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία που συμμετείχαν σε πρόγραμμα ανταλλαγών που διοργανώθηκε από τα καλλιτεχνικά εργαστήρια `Cló Ceardlann na gCnoc` στην Ιρλανδία και υποστηρίζεται από το EACEA, τους εταίρους, το Culture Ireland και το Ealáin na Gaeltachta. H έκθεση είναι αποτέλεσμα συνεργασίας του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και του Cló.  "Samkura" στα γεωργιανά σημαίνει «τριφύλλι» και αυτό το όνομα δόθηκε στην διευρωπαϊκή καλλιτεχνική διοργάνωση, προσφέροντας στο γνωστό ιρλανδικό σύμβολο νοήματα εικαστικής δημιουργίας, ανταλλαγών και καλλιτεχνικής κινητικότητας. Καλλιτέχνες από τις πέντε χώρες έκαναν πράξη την ιδέα μιας ζωντανής ανταλλαγής, ταξίδεψαν για διάστημα δύο χρόνων ο ένας στον τόπο του άλλου και γνωρίστηκαν μεταξύ τους, εργάστηκαν ατομικά και ομαδικά και δημιούργησαν έργα τα οποία παρουσιάζονται στην έκθεση. Η γλώσσα έπαιξε σημαντικό ρόλο σ’ αυτή την καλλιτεχνική συνεργασία. Η συνύπαρξη πέντε ιστορικών γλωσσών και τεσσάρων αλφαβήτων δίνει μια δημιουργική ώθηση στην κοινή γλώσσα της τέχνης. Αυτή η ποικιλία γλωσσών και αλφαβήτων λειτούργησε εμφατικά στη δημιουργία των έργων και ένα από τα ζητούμενα των καλλιτεχνών ήταν να ανακαλύψουν και να αφομοιώσουν την διαφορετικότητα του άλλου τόπου. Τα έργα των καλλιτεχνών αναφέρονται ακόμα στη σχέση με τη φύση, δεδομένου ότι οι χώροι φιλοξενίας βρίσκονται ως επί το πλείστον σε αγροτικές περιοχές απομακρυσμένες από το αστικό περιβάλλον. Στην έκθεση συμμετέχουν οι καλλιτέχνεςMariaBoavida, BernadetteCotter, Ingo Dünnebier, André Gonçalves, OonaHyland, IanJoyce, Φωτεινή Καριωτάκη, SarahLewtas, KevinMcGee, AlexandraRamires, Γιάννης Σαββίδης, AzatSargsyan, NinoSekhniashivili, Λίνα Θεοδώρου, MkrtichTonoyan, GuramTsibakhashvili, IlikoZautashvili.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.