Thursday, 8 November 2012

Κρίση τέχνας κατεργάζεται :: Γιώργος Βαβάτσης

ΣΤΟ τεύχος Δεκεμβρίου 2011 - Ιανουαρίου 2012 του Arts & Antiques, τόσο στην έντυπη έκδοση όσο και στην ηλεκτρονική, φιλοξενήσαμε ένα αφιέρωμα με τίτλο "Κρίση τέχνας κατεργάζεται" και στόχευση την σχέση κρίσης - τέχνης και κατά πόσο αυτή θα μπορούσε να είναι δημιουργική και παραγωγική. Ουσιαστικά ζητήσαμε να μας καταθέσουν τις απόψεις τους μερικοί από τους καλύτερους, γνωστότερους, σημαντικότερους αλλά και νεότερους καλλιτέχνες της Θεσσαλονίκης, και επιλεγμένοι συνεργάτες της Myrό  Gallery και του Antiques House  -που είναι οι μητρικές επιχειρήσεις μας- από όλη την χώρα. 

Στο πλαίσιο αυτό είχα ζητήσει από τον Γιώργο Βαβάτση, έναν από τους καλύτερους σύγχρονους έλληνες κεραμίστες να ασχοληθεί με το θέμα. Εξαιρετικός καλλιτέχνης ο Γιώργος και καλός φίλος, τελικά ανήκε στους καλλιτέχνες εκείνους που δεν πρόλαβαν τις προθεσμίες του αφιερώματος. Το περασμένο Σαββατοκύριακο, "μεταξύ τύρου και αχλάδου" που θα έλεγε και ο παππούς μου, σε μια τσέπη ανακάλυψε τις απαντήσεις του, σε χειρόγραφο. Η απάντηση που στο αφιέρωμα μου που διάβασα ξεφεύγει από τα συνηθισμένα, εξ ου και ο δισταγμός στην αποστολή τους. Εφόσον ο ίδιος δεν έχει αντίρρηση για την δημοσίευση τους, και προσωπικά θεώρησα την αππάντηση του ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη, την δημοσιεύω αν και ετεροχρονισμένα, σε φωτοτυπία από το -ελαφρώς ταλαιπωρημένο πλέον χειρόγραφο- ως έχει. Καλή ανάγνωση. 

-Πάρης Καπράλος


Διαβάστε το υπόλοιπο αφιέρωμα 

 

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ