Sunday, 11 November 2012

Κεντρική έκθεση του φεστιβάλ των Αοράτων Πόλεων από το ΜΜΣΤ

ΤΟ φεστιβάλ των Αοράτων Πόλεων σχεδιάζει μια σειρά από καλλιτεχνικές και πολιτιστικές διαδρομές που συμπλέκονται ή αποκλίνουν μέσα στον ιστορικό, τον γεωγραφικό, το βιωματικό χώρο. Έτσι, Αόρατες Πόλεις γίνονται οι πόλεις που τρέφονται από τις ευαισθησίες και τον γλωσσικό πλούτο της τέχνης κι εγγράφουν στο χάρτη σταθμούς που η μοναδικότητά τους γίνεται κοινό κτήμα και τόπος. Στο πλαίσιο αυτό θα παρουσιαστούν ταινίες, μουσική, φωτογραφία, γλυπτά, σχέδια, ζωγραφική, που αναδεικνύουν την πολλαπλότητα των εκφράσεων και των τεχνών. Συγκεκριμένα θα παρουσιαστούν έργα των Lionel Estève, Αλέξανδρου Τζάννη, Γιαννούλη Χαλεπά, καθώς και φιλμ του Ανδρέα Βακαλιού, ενώ θα πραγματοποιηθεί και ένα αφιέρωμα στον πρόσφατα εκλιπόντα αυστριακό καλλιτέχνη Franz West, με έργα του ίδιου, του Herbert Brandl, της Μariella Simoni, του Otto Zitko, του Heimo Zobernig, καλλιτεχνών και φίλων του West. Ταυτόχρονα θα εκτεθεί ένα διευρυμένο σύνολο περίπου τριάντα αφισών δημιουργημένων από διεθνείς καλλιτέχνες υπό τον τίτλο “A gathering” (επιμέλεια: Μαρία-Θάλεια Καρρά, Όλγα Χατζηδάκη): τα έργα-αφίσες αφορούν την Ελλάδα, όπως οι καλλιτέχνες τη σκέφτονται και την ορίζουν, είτε εμπειρικά, είτε εξ αποστάσεως. 

Χώρος: Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
Επιμέλεια: Ντένης Ζαχαρόπουλος, Θούλη Μισιρλόγλου
Ώρες λειτουργίας: Τετάρτη 10:00-22:00, Πέμπτη & Σάββατο 10:00-18:00, Παρασκευή 10:00-19:00, Κυριακή 11:00-15:00
Εισιτήριο: 4€ ολόκληρο, 2€ μειωμένο και σχολικό, δωρεάν για ειδικές ομάδες 


 

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ