Saturday, 3 November 2012

Η `ΤΕΧΝΗ` στη Θεσσαλονίκη :: Το Χθες και το Σήμερα

ΣΤΟ πλαίσιο εορτασμού για τα 100 χρόνια απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης η Μακεδονική Καλλιτεχνική Εταιρεία `Τέχνη` παρουσιάζει την έκθεση `Η `Τέχνη` στη Θεσσαλονίκη- Το χθες και το σήμερα`.

Η έκθεση αποτελείται από μια μεγάλη συλλογή έργων ζωγραφικής, γλυπτικής, χαρακτικής καθώς και εκδόσεις οπτικών και ηχητικών ντοκουμέντων από τις διάφορες εκδηλώσεις και παραστάσεις που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της από το 1952 μέχρι σήμερα οπού επιχειρείται η ανάδειξη του ιστορικού ρόλου του σωματείου αλλά και η δυναμικότητα του παρόντος. Κατά τη διάρκεια της έκθεσης θα πραγματοποιηθεί επίσης σειρά παράλληλων εκδηλώσεων. Συγκεκριμένα:

  •     Δευτέρα 12/11: Ομιλία Ιωαννίδου Μαρία  - «Η Θεσσαλονίκη μέσα από τους ζωγράφους της»
  •     Τετάρτη 14/11 : Συναυλία Παλαιάς Μουσικής - Συγκρότημα Ex Silentio «Νon credo donna»
  •     Παρασκευή 16/11: Ομιλία Κ. Χατζηαντωνίου - «Τι φυλάνε οι χαμαιδράκοντες; Μεταξύ Ιστορίας και Λογοτεχνίας: Το τολμηρό υπόδειγμα της πεζογραφίας της Θεσσαλονίκης»
  •     Δευτέρα 19/11: Ομιλία Αθ. Τσατσάκου-Παπαδοπούλου - «Η `ΤΕΧΝΗ` στη Θεσσαλονίκη - Το χθες και το σήμερα» Από την ιστορία της «ΤΕΧΝΗΣ και όχι μόνο
  •     Κυριακή 11/11 και Κυριακή 18/11 : Εκπαιδευτικά εικαστικά παιχνίδια για μικρά παιδιά (5-10 χρονών)


Ώρα έναρξης των εκδηλώσεων 20:00

Κυριακή 11/11 και 18/11:
Εκπαιδευτικά εικαστικά προγράμματα για μικρά παιδιά
Ώρα έναρξης 11:00

Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 3/11/2012 έως και τις 20/11/2012 και θα πραγματοποιηθεί στο Γενί Τζαμί- Παλαιό Αρχαιολογικό Μουσείο στην οδό Αρχαιολογικού Μουσείου 30.
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη – Κυριακή 10:00 – 18:00, Δευτέρα κλειστά.

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ