Thursday, 11 October 2012

Μαρία Σαββίδου :: Αναθεώρηση των κλασσικών αξιών στη Τέχνη

Η  Μαρία Σαββίδου ανήκει στους καλλιτέχνες που παραμένουν πιστοί 
σε κλασσικές φόρμες χωρίς να αγνοούν τις γραμμές της σύγχρονης 
τέχνης. Πιστεύοντας ακράδαντα ότι οι κλασσικές αξίες 
δεν ξεφτίζουν και ότι η ελευθερία επιλογής 
της φόρμας του καλλιτέχνη δεν “ξεπερνά” 
απαραίτητα  την ισχυρή παρανάγνωση παρά 
μόνο όταν αυτό κατακτηθεί 
στην πορεία του. 



______________________


Συνέντευξη στον Πάρη Καπράλο

Πότε ξεκίνησε η σχέση σας με την ζωγραφική;
Από πολύ  μικρή ηλικία σχεδίαζα και αργότερα συνέχισα πιο δομημένα με σκίτσο και σχέδιο. Ουσιαστικά ποτέ δεν σταμάτησα να ζωγραφίζω, απλά άλλαξα ύφη και μανιέρα...

Το θέμα που απασχολούσε την ζωγραφική σας ήταν εξ αρχής τόσο ανθρωποκεντρικό όσο στα σύγχρονα έργα σας;
Πράγματι το επίκεντρο της Τέχνης μου είναι ο άνθρωπος και δεν είμαι σίγουρη αν ποτέ θα “ξεπεράσω” αυτό το σημείο εστίασης. Η αρετή -και η “κακία”- του ανθρώπινου σώματος, η αποτύπωση του χαρακτήρα και των ιδιαίτερων πτυχών της προσωπικότητας, πρόσωπα, εκφράσεις, καταστάσεις, τα πάντα σε σχέση με τον άνθρωπο με ελκύουν για αποτύπωση και ανάλυση.

Και πως σκοπεύετε να κινηθείτε στο μέλλον;
Η έκθεση μου με την Myrό Gallery στο φεστιβάλ “ΑΝΑΚΑΤΑ 4” στην δράση “Meet the artist” είναι μια εμπειρία για μένα. Θέλω μέσα από αυτή να βρεθώ σε διάλογο με το κοινό και να διευρύνω την αντίληψη μου για το πως αντιμετωπίζει το φιλότεχνο κοινό την καλλιτεχνική δημιουργία σήμερα. Στο εξής σκοπεύει να εκθέσω και στην Θεσσαλονίκη, όπου μέχρι σήμερα δεν έχω εκθέσει.

Ποια η θέση της τέχνης -ειδικότερα και γενικότερα- στην κρίση; Είναι γενικώς συνομολογούμενο ότι η κρίση δεν είναι μονάχα οικονομική....
Η κρίση για την Τέχνη είναι μια αφορμή να ξεκινήσει κανείς, ως καλλιτέχνης, ή τουλάχιστον να  δώσει τον καλύτερο εαυτό του, γιατί υπάρχει ανάγκη από καλή τέχνη, ώστε να αποτινάξει η κοινωνία το καλούπι της μιζέριας. Νομίζω ότι προσφέροντας κάτι όμορφο συνδράμουμε οι καλλιτέχνες στην ανάταση πνεύματος και ψυχής. Η ζωγραφική μπορεί να αποτυπώσει την ομορφιά ή την ασχήμια και προσφέρεται για αναθεώρηση του τρόπου με τον οποίο βλέπουμε την  ζωή, την κρίση τον εαυτό μας.



*Info
H Μαρία Σαββίδου ολοκλήρωσε τις σπουδές της στην Universita di Firenze, ασχολήθηκε μέχρι τώρα με το θέατρο και επιστρέφοντας στην Ελλάδα μαθήτευσε στο χρώμα κοντά στην ιταλίδα ζωγράφο Donatella Ricco. Εζησε και εργάστηκε επί σειρά ετών στην Μύκονο, την Αθήνα και για μικρό χρονικό διάστημα στην Γενεύη. Η πρώτη της άτυπη συνεργασία με την γκαλερί Myrό ήταν στο πλαίσιο του πρόσφατου φεστιβάλ Τεχνών “ΑΝΑΚΑΤΑ 4” που θα λάβει χώρα στις 28, 29 και 30 Σεπτεμβρίου στο πρώην στρατόπεδο “Παύλου Μελά”

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ