Thursday, 27 September 2012

Meet the artist / Μια εικαστική πρωτοβουλία της Myrό Gallery


Η Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Παύλου Μελά «ΙΡΙΣ» για τέταρτη χρονιά, χωρίς κρατικά κονδύλια και επιδοτήσεις, αλλά μόνο με την συνεργασία και την πίστη της αναγκαιότητας και της δυναμικής της τέχνης, επιχειρεί την οργάνωση της δράσης ΑΝΑΚΑΤΑ 4 «ΑΝΑκριση-ΚΑΤΑθεση», στο πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά, στις 28, 29 και 30 Σεπτεμβρίου 2012. Το ΑΝΑΚΑΤΑ είναι μια δράση πολιτισμού, που το περιεχόμενο της καθορίζουν οι ίδιοι οι εμπλεκόμενοι, σε μια ανοιχτή συνεργασία, υποστηρίζοντας την ελεύθερη καλλιτεχνική έκφραση, την ΑΝΑτροπή των ορίων και των κατεστημένων, ΚΑΤΑλαμβάνοντας το χώρο που τους αναλογεί στο κοινωνικό πλαίσιο, σ’ έναν δυναμικό διάλογο, τόσο μεταξύ τους, όσο και με το κοινό, με σκοπό τη δημιουργία ενός αισιόδοξου παρόντος και ενός ελπιδοφόρου αύριο. Σε περίοδο κρίσης και σε ένα χώρο-στρατόπεδο-φορτισμένο νοημάτων και συναισθημάτων, εγκλεισμού, στέρησης, ισοπέδωσης, καταναγκασμού… οι καλλιτέχνες συναντώνται και συνεργάζονται, καταθέτοντας σκέψεις, απόψεις, προτάσεις, δημιουργώντας ένα ανοιχτό, ριζοσπαστικό, ανατρεπτικό, σαρκαστικό, καταγγελτικό διάλογο με το κοινό, επιχειρώντας την ανακάλυψη της αλήθειας, την πραγματική και ουσιαστική συνεργασία καλλιτεχνών, ομάδων δημιουργικής έκφρασης, επιμελητών, εθελοντών, τεχνικών και κοινού σε μια διαδικασία ανάκρισης-κατάθεσης, σκέψης-πράξης. Η Myrό Gallery συμμετέχει προτείνοντας τον Μιχαήλ Τσακουντή και την Εμιλία Ξανθοπούλου, και μια εγκατάσταση του καθ. της Σχολής Καλών & Εφαρμοσμένων Τεχνών ΑΠΘ και γλύπτη Θανάση Πάλλα. Επιπλέον, παρουσιάζει την πρωτότυπη δράση “Meet the Artist”, μια εγκατάσταση που αποτελείται από έναν “σαλίγκαρο” πλεγμάτων πάνω στα οποία καλλιτέχνες της πόλης προ(σ)καλούνται να κρεμάσουν τα έργα τους για έκθεση για όση ώρα θέλουν, σε όσον χώρο θέλουν, υπό τον όρο να παρευρίσκονται σε όλη την διάρκεια της άτυπης έκθεσης τους και να ξεναγούν το κοινό στο έργο τους. Η δράση ακολουθεί μια λογική first come / first served, καθώς εφόσον τα πλέγματα συμπληρωθούν και ώσπου να αδειάσει κάποιος χώρος από καλλιτέχνες που θα αποχωρήσουν οι νεοεισερχόμενοι δεν θα μπορούν να κρεμάσουν τα δικά τους, εκτός αν προχωρήσουν σε συνεργασία με όσους πρόλαβαν πρώτοι, ή σε κάποιου είδους άτυπη συμφωνία. Η δράση είναι ένα δυναμικό σύστημα που επηρεάζεται από καλλιτέχνες και κοινό, ενώ εντάσσεται στο αντισυμβατικό ύφος του Φεστιβάλ, προσομοιώνοντας τους σκληρούς κανόνες ανταγωνισμού της αγοράς, που δεν λείπουν ούτε από τον χώρο της Τέχνης στους καιρούς της παγκοσμιοποίησης, το ενάντιο μάλιστα εντείνονται από την οικονομική κρίση. Μοναδικός τρόπος επιβίωσης η συνεργασία που είναι και το επιμύθιο της δράσης μας. Παράλληλα, μέσω της δράσης το φιλότεχνο κοινό θα έχει την ευκαιρία να γνωρίσει κατά πρόσωπο τον καλλιτέχνη δημιουργό, και να ξεναγηθεί στις δημιουργίες του.

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.