Sunday, 30 September 2012

ANTIQUES HOUSE :: Μια πινακοθήκη σε δημοπρασία

ΣΕ κάθε δημοπρασία του Antiques House διατίθενται αριστουργήματα Τέχνης, αλλά αυτή την φορά έχει παραγίνει. Οχι μόνο είναι εξαιρετικά τα κομμάτια που θα διατεθούν αλλά και σπάνια και δυσεύρετα. Ενα αντίγραφο του πίνακα "Οι Σταχομαζώχτρες" ("Les Glaneuses") του Millet, ακριβώς της ίδιας εποχή που το φιλοτέχνησε ο ζωγράφος, δηλαδή του 1860 περίπου, γνήσιοι φλαμανδικοί και νεο-φλαμανδικοί πίνακες ηλικίας μερικών αιώνων, και ένας πίνακας μυστήριο με υπογραφή "WOUVERMANS" που μπορεί να είναι το διαμάντι της δημοπρασίας, την καθιστούν εξαιρετικά ενδιαφέρουσα. Παραθέτω μια σειρά από σημαντικά κομμάτια που σταχυολόγησα ανάμεσα σε δεκάδες άλλα σημαντικά και υπογεγραμμένα έργα ελλήνων και ξένων ζωγράφων και χαρακτών, μαζί με μερικές λεπτομέρειες και παρατηρήσεις. Το σύνολο των έργων και πολλά άλλα αντικείμενα της δημοπρασία θα δείτε ΕΔΩ

-Πάρης Καπράλος
 


Εξαιρετικός πίνακας, πολύ κοντά στην απόδοση του πίνακα «Σταχομαζώχτρες» του Millet. Διαστάσεις κορνίζας: 126εκ (πλάτος) x 106εκ (ύψος). Διαστάσεις έργου: 90εκ x 70εκ. Είναι σοκαριστικό το γεγονός ότι το έργο είναι της ίδιας εποχής, circa 1860. Φέρει υπογραφή και χρήζει συντήρησης. Θα μπορούσε να είναι η υπογραφή μαθητή ή κάποιου που ζωγράφισε τον ίδιο πίνακα ταυτοχρονα με τον Millet. Είναι εξαιρετικά σπάνιο να βρεθεί πίνακας της ίδιας εποχής και με το ίδιο θέμα. Δε θα ξάφνιαζόμασταν αν μετά από συντήρηση και έρευνα, ο πίνακας ξεπερνά σε αξία τα 30000€ με 40000€ (πίνακας που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν αντίγραφο της Τζιοκόντα, αποδείχθηκε ότι είναι αυθεντικός). Τιμή Εκκίνησης: 3500€



Πίνακας Λάδι σε καμβά. Χρήζει συντήρησης. Στο πίσω μέρος του καμβά φέρει τα ακόλουθα στοιχεία “a camp scene”, ενός γνωστού ζωγράφου του 17ου αιώνα. Πρόκειται για ένα από τα αντικείμενα της δημοπρασίας που μπορεί να αποδειχτεί το “διαμάντι” της βραδυάς!  Θα μπορούσε κάποιος να επενδύσει στη χρονολόγηση του και να καταφύγει σε εκτίμηση ειδικού στην συγκεκριμένη περίοδο. Σημειώνεται ότι χρειάζεται ειδική άδεια μουσείου για να βγει από την χώρα. Διαστάσεις κορνίζας 53 Χ 46 εκατοστά, Διαστάσεις έργου 36 Χ 31 εκατοστά. Τιμή Εκκίνησης: 1500€



Πίνακας, λάδι σε καμβά, 18ου αιώνα, Βενετία, χρήζει συντήρησης. Διαστάσεις κορνίζας: 82εκ (πλάτος) x 60εκ (ύψος). Διαστάσεις έργου: 63εκ x 39εκ. Χρειάζεται άδεια του Βυζαντινού μουσείου για να βγει από τη χώρα. Τιμή Εκκίνησης: 1800€



Πίνακας λάδι, με θέμα «Μαντόνα Βρεφοκρατούσα», αρχές του1800, δυσανάγνωστη υπογραφή. Διαστάσεις κορνίζας: 38εκ (πλάτος) x 44εκ (ύψος). Διαστάσεις έργου: 27εκ x 34εκ. Τιμή Εκκίνησης: 2500€



Πίνακας λάδι σε ξύλο, 18ου αιώνα. Χρειάζεται άδεια από το Βυζαντινό μουσείο Θεσσαλονίκης για να βγει από την χώρα.  Τιμή Εκκίνησης: 350€



Πίνακας λάδι σε ξύλο, 19ου αιώνα. Χρήζει συντήρησης. Διαστάσεις κορνίζας: 1,63εκ (πλάτος) x 1,24εκ (ύψος). Διαστάσεις έργου: 1,53εκ x 1,14εκ. Είναι μια προσφορά του Οίκου μας στους ανθρώπους που μας τιμούν με την παρουσία τους. Τιμή Εκκίνησης: 100€



Φλαμανδική σχολή, πίνακας λάδι σε καμβά, 17ος αιώνας, χρήζει συντήρησης. Διαστάσεις έργου: 86εκ x 112εκ. Χρειάζεται άδεια από το Βυζαντινό  μουσείο για έξοδο από τη χώρα. Είναι εξαιρετικά σπάνιο για την Ελλάδα να έχουμε Δημοπρασία με έργο που χρονολογείται γύρω στα 1650 - 1680. Τιμή Εκκίνησης: 4200€



Κορνιζομένος πίνακας, υπογραφή «Doris», ο γνωστός «Μιχαήλ Παπαγεωργίου». Διαστάσεις κορνίζας: 66εκ (πλάτος) x 86εκ (ύψος). Διαστάσεις έργου: 48εκ x 69εκ.Τιμή Εκκίνησης: 600€

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ