Sunday, 30 September 2012

Τιμή €10, αξία ανεκτίμητη...


Δείτε στο slideshow μερικά από τα δεκάδες επιλεγμένα αντικείμενα που θα πωληθούν μέσω της δημοπρασίας της 3ης Οκτωβρίου 2012 στο Antiques House.
ΣΕ κάθε δημοπρασία που σέβεται τον εαυτό της διεθνώς, οι παρευρισκόμενοι βρίσκουν και αποκτούν αντικείμενα στην πραγματική τιμή που τους δίνει η αγορά. Άλλωστε, είναι και το νόημα της χαμηλής τιμής εκκίνησης: ο δημοπράτης παίρνει το ρίσκο να ξεκινήσει από την χαμηλότερη δυνατή τιμή το κάθε αντικείμενο, προκειμένου να αφήσει τον ανταγωνισμό των ενδιαφερόμενων να το αποτιμήσει τελικά στην υψηλότερη τιμή που θα δεχόταν κάποιος εξ αυτών να το αποκτήσει. Η τιμή ανεβαίνει όσο αυξάνεται ή παραμένει ζωντανό το ανταγωνιστικό ενδιαφέρον των αγοραστών, συνεπεία ακριβώς του ανταγωνισμού τους. Λαμβάνοντας υπόψιν μας αυτόν τον μηχανισμό της δημοπρασίας αντιλαμβανόμαστε εύκολα ποιος είναι ο κερδισμένος της δημοπρασίας. Είναι ο ενημερωμένος, “ψαγμένος”  ή με διάθεση να ερευνήσει πελάτης.
 
Αντίθετα με τις αγορές σε καταστήματα, όπου ο καταστηματάρχης ή ο πωλητής έχει κάνει όλη την έρευνα και την παρουσιάζει με τρόπο εύληπτο και, ακόμα και, παραπλανητικό, η σωστή δημοπρασία είναι μια εν πολλοίς τιμιότερη, πιο ευθεία διαδικασία. Ιδίως στις περιπτώσεις estate sale δημοπρασίας, με αποκλεισμό της δυνατότητας εξ αποστάσεως χτυπημάτων, όπου όλοι οι αγοραστές βρίσκονται επί τόπου και κατά πρόσωπο, και όπου σε όλους τους αγοραστές δίνεται η δυνατότητα να εξετάσουν, φωτογραφίσουν και δουν τα αντικείμενα που τους ενδιαφέρουν πριν την  διενέργεια της, καθένας μπορεί να βρει θησαυρούς -είτε με την έννοια αντικειμένων που προσωπικά θεωρεί ως τέτοιους, είτε με την έννοια πως ξέρει ότι είναι αξιόλογα, ακόμα κι αν άλλοι τα απαξιώνουν ή αγνοούν την αξία τους. Ιδιαίτερα στις περιπτώσεις  estate sale δημοπρασιών όπου τα αντικείμενα προέρχονται από σπίτια και που τα φέρνουν οι ιδιοκτήτες τους στον οίκο δημοπρασιών και η αποτίμηση και ο καθορισμός της τιμής εκκίνησής τους γίνεται σε συμφωνία με τον κάτοχο του αντικειμένου και όχι αυθαίρετα από τον δημοπράτη, συχνά μπορείτε να αποκτήσετε πραγματικούς θησαυρούς. Δείτε γιατί. Η διαδικασία προβλέπει ότι ο ιδιοκτήτης ενός προς πώληση μέσω της δημοπρασίας αντικειμένου θα γνωρίζει και θα κοινοποιήσει στον δημοπράτη την ιστορία του, ή μέρος της, θα εξηγήσει πως αυτό βρέθηκε στα χέρια του, και θα πρέπει αρχικά να αξιολογεί αν είναι σημαντικό, σπουδαίο, ακριβό. Οι αριθμοί των αντικειμένων που έρχονται σε διμηνιαία βάση π.χ. σε εμάς στο Antiques House είναι τέτοιοι ώστε καθίσταται εντελώς αδύνατον να αναζητούμε την ακριβή αξία και ιστορία αντικειμένων που οι ιδιοκτήτες τους που μας τα παραδίδουν προς δημοπράτηση αγνοούν εντελώς. Έτσι επικεντρωνόμαστε σε αντικείμενα που μας υποδεικνύονται ως αξίας, ή τυχαίνει, με βάση τις γνώσεις και την τεχνογνωσία μας να γνωρίζουμε επακριβώς την αξία τους. Έτσι, πότε - πότε, ανάμεσα στα αντικείμενα που ο κάτοχος θεωρεί χαμηλής αξίας, ή που δεν μας υποδείχτηκαν ως κάτι ιδιαίτερο και δεν ανήκαν στην σφαίρα της τεχνογνωσίας μας, ο προσεκτικός αγοραστής θα συναντήσει πράγματα πολύ μεγαλύτερης αξίας από το μικρό ποσό που θα καταβάλλει, ιδίως στην περίπτωση, που, άλλοι, λιγότερο ενημερωμένοι παρευρισκόμενοι την μέρα της δημοπρασίας δεν θα το αξιολογήσουν σωστά εξίσου.
 
Συνεπώς, όσο περισσότερο ψάχνετε, τόσο πιο κερδισμένος θα βγείτε από μια δημοπρασία. Ελάτε στην δημοπρασία πριν την ημέρα της δημοπράτησης και δείτε όλα τα αντικείμενα. Μπορεί να είστε εσείς που θα πάρετε μαζί σας την βραδυά της δημοπρασίας έναν θησαυρό, χωρίς να έχετε πληρώσει μια περιουσία...
*Την  ανάρτηση εικονογραφούν αντικείμενα από την προσεχή τακτική δημοπρασία του Antiques House της 3ης Οκτωβρίου 2012.  Πολλά εξ αυτών σαφέστατα δεν στοιχίζουν μονάχα €10 και το γνωρίζουμε. Απλώς δίνουμε την δυνατότητα στους πελάτες μας να τα αποκτήσουν σε εξαιρετική τιμή ενώ είναι πολύ ακριβότερα, ή να “ανέβουν” σε αξία ανάλογα με το πόσοι πελάτες μας τα επιθυμούν, ξεκινώντας από μια ακραία χαμηλή τιμή!

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ