Thursday, 9 August 2012

Η Αυλή της γεύσης και της καλαισθησίας στην Καλλιθέα


ΕΝΑΝ σχεδόν κρυμμένο θησαυρό ανακαλύψαμε πρόσφατα σε ένα από τα ομορφότερα μέρη της Χαλκιδικής, την Καλλιθέα. Πρόκειται για την ταβέρνα “Αυλή” -όπου ο χαρακτηρισμός “ταβέρνα” που με τον οποίο την συναντά κανείς σε online καταλόγους και άλλα sites μάλλον την αδικεί. Με πινελιές ευχάριστης ανανέωσης της ελληνικής και μεσογειακής κουζίνας, και πιάτα που φλερτάρουν το gourmet.


Ο νεαρός Πορτογάλος σεφ  Bruno Braga έχει συνδυάσει με περισσή μαεστρία τις παραδόσεις της Μεσογείου και με ιδιαίτερο αισθητήριο τις λεπτές γεύσεις των λαών που ξέρουν από καλό ψάρι, αφήνοντας όπου πρέπει τα αγνά υλικά να εκφραστούν ελεύθερα από περιττούς πολύπλοκους συνδυασμούς γεύσεων ιδίως στους καρπούς της θάλασσας, ενώ στον αντίποδα τα κρεατικά ισορροπούν μεταξύ των οικείων γεύσεων και μιας διάθεσης δημιουργικής ανανέωσης.

Σε επίπεδο περιβάλλοντος το εστιατόριο αποτελεί μέρος για να ηρεμήσει κανείς, και να απολαύσει τις δημιουργίες της κουζίνας, ενώ το κελάρι του είναι βέβαιο ότι θα συναρπάσει τους επισκέπτες, τόσο με την ποικιλία και τον αριθμό των διαφορετικών εξαιρετικών επιλογών σε κρασιά, όσο και με την ξεχωριστή αρχιτεκτονική του, εφόσον οι επισκέπτες αποφασίσουν ότι θα ήθελαν να ολοκληρώσουν την εμπειρία τους με μια βόλτα. Η αισθητική του μέρους είναι ξεχωριστή, και “απαντά” σε κάθε επιθυμία για απολαύσεις.



Δίπλα στο “Αυλή” είναι που βρεθήκαμε ανοίγοντας το “υποκατάστημα” του Antiques House στην Καλλιθέα αυτό το καλοκαίρι. Και είμαστε τυχεροί όχι μονάχα γιατί  μπορούμε να απολαμβάνουμε κάθε μέρα τις σπεσιαλιτέ, αλλά γιατί η παρουσία μίας εξαιρετικής  συλλογής από τους καλύτερους πίνακες της μόνιμης συλλογής του Antiques House μαζί με σπάνιες αντίκες, προσφέρουν ένα αρμονικό σύνολο προς τον επισκέπτη τόσο του εστιατορίου -εξ' αιτίας της παρουσίας μας- όσο και του υποκαταστήματος μας -εξαιτίας της παρουσίας ενός τέτοιου εξαιρετικού μέρους τερψιλαρύγγιων και αισθητικών απολαύσεων. Σοκαριστικές είναι οι τιμές του για την ποιότητα που προσφέρει, οι οποίες κυμαίνονται στο επίπεδο των 25 ευρώ το άτομο.



Συνεπώς πλέον η σύσταση είναι διπλή: ελάτε στην Καλλιθέα για να περάσετε μια όμορφη μέρα, ακι να δείτε καλή Τέχνη και ανεκτίμητα αντικείμενα που δεν θα βρείτε αλλού, αλλά αφήστε τον εαυτό ας και να χαλαρώσει και να δοκιμάσει τις γεύσεις του νέου μας γείτονα: αν ακολουθήσετε την συμβουλή μου, θα μας ευγνωμονείτε!

                                                                                -Πάρης Καπράλος

ΥΓ. Αν και η κράτηση τραπεζιού 
δεν είναι μια επιβεβλημένη διαδικασία 
από το εστιατόριο, 
προτείνεται, εξαιτίας του πόσο δημοφιλές είναι 
(κανείς δεν μπορεί να πάει μόνο μία φορά!).

Ταβέρνα “Αυλή”
Μεγάλου Αλεξάνδρου 27, Καλλιθέα Χαλκιδικής, 63077, Ελλάδα
τηλ. κρατήσεων: 2374024224

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.