Saturday, 30 June 2012

Arts & Antiques Fair 2012 | Athos Palace 6,7,8 Ιουλίου

 
Η απάντηση μας στην δυστοπία της κρίσης, τόσο στα επιχειρηματικά πράγματα που σχετίζονται με την τέχνη όσο και στο πρόβλημα της προώθησης του ελληνικού εικαστικού προϊόντος στο εξωτερικό είναι ένας νέος θεσμός που εγκαθιδρύουμε από φέτος, στην Βόρειο Ελλάδα, το Arts & Antiques Fair.

Μοναδικό στο είδος του το εγχείρημα του επιχειρηματία Σταύρου Μυρωνίδη, ιδρυτή και ιδιοκτήτη του οίκου δημοπρασιών Antique’s House και της Myro Gallery στην Θεσσαλονίκη, θα λάβει χώρα στο υπερπολυτελές ξενοδοχειακό θέρετρο Athos Palace στην Καλλιθέα Χαλκιδικής, το τριήμερο 6-8 Ιουλίου 2012. Ο επισκέπτης του Fair θα βρεθεί σε ένα πανόραμα ποιοτικής αντίκας και ελληνικής σύγχρονης τέχνης. Η διοργάνωση φιλοδοξεί να αποτελέσει πλατφόρμα για την ανάδειξη της σύγχρονης ελληνικής τέχνης, της αντίκας, και της επιχειρηματικότητας στους όμορους χώρους της οικονομίας, συμβάλλοντας στην πολιτιστική διπλωματία και την διαμόρφωση εικόνας για την ελληνική πολιτιστική ταυτότητα σήμερα.

Στόχος  της διοργάνωσης είναι να καταστεί ένα ζωντανό φόρουμ ανταλλαγής απόψεων, ενημέρωσης, αφορμής έναρξης νέων συνεργασιών και αγοραπωλησιών. Αντικέρ θα εκθέτουν τα σημαντικότερα δείγματα των συλλογών τους, ζωγράφοι θα συμμετέχουν εκθέτοντας τμήμα των δημιουργιών τους και καταξιωμένοι γκαλερίστες θα παρουσιάσουν έργα των συλλογών τους και των καλλιτεχνών που αυτοί εκπροσωπούν. Μεταξύ άλλων θα συμμετέχουν η γκαλερί της Λόλας Νικολάου, οι Αντίκες Κόρδα, Era Antica, Sol's Antiques & Gallery, Συλλογή Λαζαρίδη, κ.α. Η έκθεση θα λειτουργήσει καθημερινά Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή 6-8 Ιουλίου για ένα δωδεκάωρο καθημερινά (από τις 10.00 το πρωί μέχρι τις 10.00 το βράδυ), στο συνεδριακό κέντρο του Athos Palace.

Το Arts & Antiques Fair αποτελεί μια πλατφόρμα συνεργασίας ελληνικών γκαλερί, αντικερί, οίκων δημοπρασιών, καλλιτεχνών, με ισχυρή δυνατότητα προβολής της ελληνικής τέχνης, σε τουριστικές περιοχές και πολυτελή θέρετρα, όπως το Athos Palace που αποτελούν προορισμούς για ξένους συλλέκτες, γκαλερί του εξωτερικού κλπ. Έτσι, το προφίλ του ελληνικού τουριστικού προϊόντος αναβαθμίζεται και εμπλουτίζεται.

Παράλληλα, μέσω του νέου θεσμού των Arts & Antiques Fairs προωθείται η αντίκα, ένα προϊόν μεταποίησης και προστιθέμενης αξίας. Στην διάρκεια των δεκαετιών του '80 και του '90 οι Έλληνες αγόρασαν πληθώρα ποιοτικών αντικών, στις περισσότερες περιπτώσεις ασυντήρητων, τις οποίες συντήρησαν και μεταποίησαν. Τα έπιπλα που για πολλούς αιώνες κατασκευάζονταν με υπερηφάνεια από τεχνίτες προικισμένους με ταλέντο, οι οποίοι είχαν στόχο οι δημιουργίες τους να αντέξουν για πάντα είναι οικολογικά, επαναχρησιμοποιήσιμα και, όχι μόνο δεν χάνονται θέσεις εργασίας από την υιοθέτηση της αγοράς, συντήρησης και επανάχρησής τους, αλλά γύρω τους αναπτύσσεται ένα  εξαιρετικά ενδιαφέρον οικοσύστημα παραδοσιακά ελληνικών επαγγελμάτων που δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας.  Το έπιπλο – αντίκα αντιστέκεται στον χρόνο, είναι ιδανικό για επανάχρηση καθώς λόγω της στιβαρότητας κατασκευής του, παραμένει χρηστικό, ενώ  επίσης είναι δυνατή η μεταποίηση, αποτελώντας σε κάθε περίπτωση εξαιρετική αγορά σε επίπεδο επένδυση, καθώς –αντίθετα με άλλα αντικείμενα της καθημερινότητας μας- όσο παλιώνει τόσο μεγαλώνει η αξία μεταπώλησης της, σε περίπτωση που ο ιδιοκτήτης της αποφασίσει για οποιονδήποτε λόγο να την διαθέσει..

Το line up της διοργάνωσης έχει σχεδόν ολοκληρωθεί και μπορείτε να το δείτε πατώντας ΕΔΩ.


EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ