Tuesday, 29 May 2012

Ατομική έκθεση του Δήμου Κηπουρού στον χώρο Myrό Project Room



H Myrό Gallery παρουσιάζει ατομική έκθεση του ζωγράφου Δήμου Κηπουρού στο Myrό Project Room και σας προσκαλεί στα εγκαίνια της, την Πέμπτη 31 Μαΐου 2012 στις 20.00.  Ο Δήμος Κηπουρός έδειξε για πρώτη φορά δουλειά του στην γκαλερί Myrό τον Νοέμβριο του 2011 στο πλαίσιο της έκθεσης “Περιβάλλον – Εικόνα – Μορφή” εντυπωσιάζοντας τόσο τους διοργανωτές με την ποιότητα της δουλειάς του όσο και το κοινό της γκαλερί. Κινούμενος με άνεση στην αποτύπωση εξαιρετικών έργων που αγγίζουν την τελειότητα στον νατουραλιστικό ρεαλισμό, ο νεαρός ζωγράφος δεν αποποιείται της δυνατότητας του ζωγράφου να παγώνει τον χρόνο αλλά και να εκφράζει στιγμιαία συναισθήματα στα πρόσωπα που αποτυπώνει. Παράλληλα, στην συγκεκριμένη έκθεση θα δούμε "νεκρές φύσεις" κατά την ευρεία έννοια του όρου -αντικείμενα της καθημερινής ζωής που στέκονται μπροστά  μας "σα να βρίσκονται πραγματικά εκεί".

Ο καλλιτέχνης σημειώνει για την δουλειά του: «Βασικός άξονας της δουλειάς μου είναι η ζωγραφική ανθρώπινων ψυχικών καταστάσεων και ο τρόπος με τον οποίο αυτές αποδίδονται σε εικαστικό έργο. Ψυχικές καταστάσεις οικείων προσώπων καθώς και προσωπικές τις οποίες προσδοκώ να μεταφέρω με παραστατικό τρόπο».  



Σύντομο Βιογραφικό 
Ο Δήμος-Ελευθέριος Κηπουρός σπούδασε στο τμήμα Εικαστικών & Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας (2006 – 2011) και αποφοίτησε από το εργαστήριου του Γ. Καστρίτση. Γεννημένος στην Ορεστιάδα το 1987. Το εικαστικό του ενδιαφέρον εστιάζεται κυρίως σε έμψυχα ή άψυχα πορτρέτα (αντικείμενα) . Το έργο του περιλαμβάνει επίσης σχέδια, τοπία και νεκρές φύσεις. Από το 2007 συμμετέχει σε ομαδικές εκθέσεις σε Φλώρινα, Κοζάνη, Πάτρα, Θεσσαλονίκη και Αθήνα.   

Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 16 Ιουνίου.

Για περισσότερες πληροφορίες ανατρέξτε στο site της γκαλερί, 

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.