Wednesday, 9 May 2012

Δύο εικαστικές εκθέσεις στο πλαίσιο του homotopia στην Myrό Gallery


H Myrό Gallery στο πλαίσιο της φιλοξενίας εικαστικών εκθέσεων του φεστιβάλ Homotopia παρουσιάζει την δουλειά της φωτογράφου Μαρίας Ιωαννίδου με τίτλο “Σώμα: Ελευθερία ή Ταμπού; Ομορφιά ή Τρόμος; ” στον χώρο Myrό Vitrina, από τις 17 εως τις 30 Μαΐου 2012. Παράλληλα, στον χώρο Myrό Κόγχη παρουσιάζεται η πρωτότυπη δουλειά του Λάζαρου Πάντου με τίτλο OXIDE. Περισσότερες λεπτομέρειες για την έκθση και στοιχεία για τους καλλιτέχνες και το έργο τους θα διαβάσετε ΕΔΩ.

Τo homotopia είναι φεστιβάλ που πραγματοποιείται κάθε Μάιο στην Θεσσαλονίκη έχει καλλιτεχνικό χαρακτήρα και επικεντρώνεται περισσότερο στην ανάδειξη και προώθηση καλλιτεχνών όπου το έργο τους αφορά την εξάλειψη της βίας, του ρατσισμού και της ομοφοβίας. Στόχος του φεστιβάλ είναι να αποτελέσει ένα θεσμό και να ανοίξει διαύλους διαλόγου για την διαφορετικότητα μέσα από την τέχνη. Στην φετινή εκδήλωση δίνεται βαρύτητα στους καλλιτέχνες από την Θεσσαλονίκη και το έργο τους. Εκθέσεις ζωγραφικής, φωτογραφίας, θέατρο,video art αλλά και δράσεις δρόμου, ημερίδες και πάρτι είναι μερικά από τα event για αυτή τη χρονιά. Όλα τα event θα διεξαχθούν τον μήνα Μάιο με τριήμερο κορύφωσης στις είκοσι πέντε έως είκοσι επτά Μαΐου.

Προγραμματισμένα event, ακολουθούν τα στοιχεία από κάθε εκδήλωση.

Εκθέσεις
17 Μαΐου μέχρι τις αρχές Ιουνίου «OXIDE» έκθεση Λάζαρου Πάντου, στον χώρο “Κόγχη” της γκαλερί Μυρό.
Μάιος Ομαδική έκθεση με θέμα το γυμνό στην κύρια αίθουσα της γκαλερί Μυρό
Μάιος «Eros» Video art του Νίκου Γιαβρόπουλου, στο COO Cafe|Bar
Μάιος Έκθεση Civil Disobedience: youth revolt (highlights) Κωσταντήνος Μούζουρος,Guram Chachanidze, Michaelαngelo, Μενέλας Σιαφάκας. Επιμέλεια: Ηλίας Ζαΐμης και Μενέλας Σιαφάκας, στο χώρο του Seven film gallery
Μάιος Έκθεση φωτογραφίας, με θέμα το γυναικείο γυμνό στην γκαλερί Μυρό της Μαρίας Ιωαννίδου.

Θεατρικές παραστάσεις
22, 23, 24 Μαΐου «Κάθε Τρίτη στο super Market» Θέατρο Κολοσσαίο
Μονόλογος του Εμάνουελ Νταρλέ. Σκηνοθεσία: Κ. Μπερδέκα
13, 19, 20, 27 Μαΐου «Κόκκινη Πόρτα» του Κωσταντή Ντίσιου αίθουσα πολυχώρου COO Cafe|Bar

Παράλληλες εκδηλώσεις
Αφιέρωμα σε ταινίες με θέμα την ομοφοβία για ολόκληρο το μήνα στο Seven film gallery
Ανοιχτή εκδήλωση δρώμενο σε πλατεία με θέμα την ομοφοβία
Τιμητική εκδήλωση αφιέρωμα στον συγγραφέα Θόδωρο Γρηγοριάδη
Συνάντηση εορτασμού με ένα μεγάλο πάρτι σε συνεργασία με το παγκόσμιο φεστιβάλ Xlsior
Βιωματικό εργαστήριο του Λύο Καλοβυρνά για ομοφυλόφιλους άντρες
Τεστ hiv με την κινητή μονάδα.

Κινηματογραφικές ταινίες
«Θετικές Ιστορίες» του Κυριάκου Χατζημιχαηλίδη που συνοδεύεται από την ταινία μικρού μήκους «Οι άντρες δεν κλαίνε»
Συζήτηση του Κυριάκου Χατζημιχαηλίδη και της ΜΚΟ ''Θετική φωνή'' με θέμα το Hiv.
«Albert Nobbs» του Rodrigo Garcia από την Seven Films

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.