Thursday, 10 May 2012

Antiques House | Στα χνάρια της παράδοσης


ΤΗ Παρασκευή 1η Ιουνίου, στις 20.00 το Antiques House παρουσιάζει τους  «Ιχνηλάτες της Παράδοσης», καλλιτέχνες με βιωμένα τα τοπικά ήθη και έθιμα, υπηρετούν τη λαϊκή μας παράδοση και ιδιαίτερα την εθνική μας μουσική από το 1999. Μέχρι σήμερα συμμετείχαν σε πλήθος πολιτιστικών εκδηλώσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Συνεργάστηκαν με καταξιωμένους ερμηνευτές και μουσικούς.  Σε συνεργασία με το στούντιο ηχογραφήσεων «Φωνόγραφος» εκδίδονται δίσκοι με τοπικά τραγούδια και έθιμα περιοχών της Χαλκιδικής. Επιδίωξη  τους είναι η έρευνα, καταγραφή, διάσωση και διάδοση της Ελληνικής λαϊκής κληρονομιάς καθώς και η προσέγγιση στα μουσικά ακούσματα της καθ’ ημάς Ανατολής και των χωρών της Μεσογείου. Συνεργάζονται με πολιτιστικούς οργανισμούς και φορείς για διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων ή συμμετοχή σε αυτές, εντός κι εκτός Ελλάδας και για παραγωγή ψηφιακών δίσκων (CD  και DVD). Η βραδυά σκηνογραφείται με έκθεση των εξαιρετικών βυζαντινών, περσικών και ινδικών μικρογραφιών που έχει φιλοτεχνήσει η Βάννα Λαγοπούλου.

  >Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό. 


* Το Antiques House βρίσκεται στο 2ο χλμ. του δρόμου Σουρωτής - Αγίου Αντωνίου. Για οδηγίες μετάβασης δείτε στο www.antiqueshouse.gr, ή επικοινωνήστε με τον κ. Σταύρο Μυρωνίδη στο τηλ. 6971890212 


EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.