Friday, 20 April 2012

Μέχρι την επόμενη Κυριακή το αφιέρωμα στον Απόστολο Γεωργίου

ΜΕΧΡΙ την επόμενη Κυριακή 29 Απριλίου έχετε την ευκαιρία να επισκεφθείτε την έκθεση αφιέρωμα στον Απόστολο Γεωργίου στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Ο Απόστολος Γεωργίου είναι ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της γενιάς του 1980 που σήμερα χαίρει πλέον διεθνούς αναγνώρισης. Το έργο του χαρακτηρίζεται ως ανθρωποκεντρικό και εστιάζει σε θέματα της καθημερινότητας των ανθρώπων, στην ταυτότητα, το φύλο και τις διαπροσωπικές σχέσεις. Η γραφή του παρόλα αυτά κυριαρχείται από έντονα αντιρεαλιστικά στοιχεία ζωγραφικής αφαίρεσης και σχεδιαστικής σχηματοποίησης. Στην έκθεση θα παρουσιαστούν έργα που δημιούργησε την τελευταία δεκαετία τα οποία αναδεικνύουν την αδιάκοπη εικαστική του έρευνα και ορίζουν το ώριμο ζωγραφικό λεξιλόγιο του.

Ο επιμελητής και καλλιτεχνικός διευθυντής του ΜΜΣΤ, γράφει για τον θεσσαλονικιό καλλιτέχνη:"Ο Γεωργίου βλέπει τη ζωγραφική μέσα από την παρατήρηση. Παρατηρεί τον κόσμο, την πραγματικότητα, τους ανθρώπους με τόση προσήλωση και προσοχή που σπάνια του ξεφεύγει όποια λεπτομέρεια ξεπερνά την επιφάνεια των προσώπων, των κινήσεων, των χαρακτήρων, των καταστάσεων. Με τον τρόπο αυτό συλλαμβάνει ό,τι έρχεται προς εμάς είτε ηθελημένα είτε τυχαία, ό,τι απευθύνεται σ' εμάς είτε άμεσα είτε από σπόντα .Γιατί η προοπτική, έτσι όπως την ξέρουμε από την Αναγέννηση κι ύστερα, δεν περιορίζεται μόνο στη μηχανική ανάπτυξη του χώρου. Αντίθετα, βρίσκει στην έκφραση τη δύναμη να ξεπερνά όλο και περισσότερο την επιφάνεια των πραγμάτων και να συλλαμβάνει και να εννοεί τη ζωή στην πιο μεγάλη της ένταση και δράση. Ο Ντύρερ εντυπωσιάζεται από αυτά που ακούει για την προοπτική και τη φαντάζεται ακόμα πριν τη δει σαν μια σύντμηση που επιτρέπει στο ζωγράφο να φτιάξει ένα χέρι που βγαίνει μπροστά από τον πίνακα, έξω από την επίπεδη επιφάνεια. Ο Αλμπέρτι μέσα από μια ανάλογη αντίληψη, την προσδιορίζει ως δύναμη της παρουσίας που βγαίνει μπροστά από την επιφάνεια του πίνακα στο χώρο του θεατή και την χαρακτηρίζει σαν την τέχνη ""που μπορεί να ανασταίνει τους νεκρούς". Ο Γεωργίου, συνειδητά και ενεργά σύγχρονος καλλιτέχνης, έχει μάθει καλά το μάθημα αυτό."

O Απόστολος Γεωργίου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1952 όπου και πέρασε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του. Γιος του σημαντικού πιανίστα, καλλιτέχνη και δάσκαλου Τώνη Γεωργίου, συμμετείχε από πολύ μικρός στην πολιτιστική ζωή της μεταπολεμικής Θεσσαλονίκης. Τέλειωσε το Κολλέγιο Ανατόλια όπου έμαθε πολύ νωρίς πόση απόσταση υπάρχει ανάμεσα στην αντισυμβατική ζωή των καλλιτεχνών και τις συμβάσεις που προστατεύουν μια κλειστή κοινωνία. Το έργο του σε μεγάλο βαθμό πηγάζει και από αυτή την κριτική και σαρκαστική ματιά πάνω στις αδυναμίες και τις υπερβολές που κυριαρχούν τις ανθρώπινες σχέσεις. Τη δεκαετία του 70 έφυγε για σπουδές αρχιτεκτονικής στη Βιέννη και μετά στη Φλωρεντία. Στη συνέχεια γυρίζει στην Ελλάδα όπου έκανε και την πρώτη του έκθεση στο ΖΜ, στη Θεσσαλονίκη και σε συνέχεια στη γκαλερί Ώρα, του Μπαχαριάν στην Αθήνα. Μετά από μια περίοδο ερευνητική, εγκαθίσταται με τη σύντροφό του στη Σκόπελο, σ' ένα μαγευτικό τοπίο όπου θα γεννηθεί ο γιος τους. Εκεί ζουν πολύ λιτά και συγκεντρωμένα, δουλεύοντας όλο το χρόνο, η γυναίκα του ως εκπαιδευτικός κι ο Γεωργίου εμβαθύνοντας το ζωγραφικό του έργο του έξω από τα συμβατικά μονοπάτια μιας τυπικής καλλιτεχνικής καριέρας και ζωής που στην Ελλάδα της τελευταίας τριακονταετίας σφράγισε το lifestyle. Σημαντικοί κριτικοί κι ιστορικοί της τέχνης αναγνωρίζουν το ζωγραφικό του ιδίωμα σαν εξαιρετική έκφραση ζωγραφικής ακριβολογίας που αντιμάχεται τη φλυαρία έτεινε να χαρακτηρίσει τη δεκαετία του 80. Η έκθεση στο Ε.Μ.Σ.Τ. και σήμερα στο Μ.Μ.Σ.Τ. επιτρέπουν να δικαιωθεί η σημασία και διάσταση του ζωγράφου που σφράγισε η ανθρώπινη κοινωνία από τη Θεσσαλονίκη μέχρι το βάθος της ανθρώπινης ψυχής με τρόπο ίσως ανάλογο με αυτόν που ο Δημήτρης Δημητριάδης εγκαινιάζει στο λόγο και το θέατρο.

Η έκθεση είναι επισκέψιμη Τρίτη-Πέμπτη-Παρασκευή-Σάββατο: 10.00-18.00 Τετάρτη: 10.00-22.00 Κυριακή 11:00-15:00, ενώ για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε με το Μουσείο στο τηλ. 2310-240403. 

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.