Friday, 20 April 2012

Μέχρι την επόμενη Κυριακή το αφιέρωμα στον Απόστολο Γεωργίου

ΜΕΧΡΙ την επόμενη Κυριακή 29 Απριλίου έχετε την ευκαιρία να επισκεφθείτε την έκθεση αφιέρωμα στον Απόστολο Γεωργίου στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Ο Απόστολος Γεωργίου είναι ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της γενιάς του 1980 που σήμερα χαίρει πλέον διεθνούς αναγνώρισης. Το έργο του χαρακτηρίζεται ως ανθρωποκεντρικό και εστιάζει σε θέματα της καθημερινότητας των ανθρώπων, στην ταυτότητα, το φύλο και τις διαπροσωπικές σχέσεις. Η γραφή του παρόλα αυτά κυριαρχείται από έντονα αντιρεαλιστικά στοιχεία ζωγραφικής αφαίρεσης και σχεδιαστικής σχηματοποίησης. Στην έκθεση θα παρουσιαστούν έργα που δημιούργησε την τελευταία δεκαετία τα οποία αναδεικνύουν την αδιάκοπη εικαστική του έρευνα και ορίζουν το ώριμο ζωγραφικό λεξιλόγιο του.

Ο επιμελητής και καλλιτεχνικός διευθυντής του ΜΜΣΤ, γράφει για τον θεσσαλονικιό καλλιτέχνη:"Ο Γεωργίου βλέπει τη ζωγραφική μέσα από την παρατήρηση. Παρατηρεί τον κόσμο, την πραγματικότητα, τους ανθρώπους με τόση προσήλωση και προσοχή που σπάνια του ξεφεύγει όποια λεπτομέρεια ξεπερνά την επιφάνεια των προσώπων, των κινήσεων, των χαρακτήρων, των καταστάσεων. Με τον τρόπο αυτό συλλαμβάνει ό,τι έρχεται προς εμάς είτε ηθελημένα είτε τυχαία, ό,τι απευθύνεται σ' εμάς είτε άμεσα είτε από σπόντα .Γιατί η προοπτική, έτσι όπως την ξέρουμε από την Αναγέννηση κι ύστερα, δεν περιορίζεται μόνο στη μηχανική ανάπτυξη του χώρου. Αντίθετα, βρίσκει στην έκφραση τη δύναμη να ξεπερνά όλο και περισσότερο την επιφάνεια των πραγμάτων και να συλλαμβάνει και να εννοεί τη ζωή στην πιο μεγάλη της ένταση και δράση. Ο Ντύρερ εντυπωσιάζεται από αυτά που ακούει για την προοπτική και τη φαντάζεται ακόμα πριν τη δει σαν μια σύντμηση που επιτρέπει στο ζωγράφο να φτιάξει ένα χέρι που βγαίνει μπροστά από τον πίνακα, έξω από την επίπεδη επιφάνεια. Ο Αλμπέρτι μέσα από μια ανάλογη αντίληψη, την προσδιορίζει ως δύναμη της παρουσίας που βγαίνει μπροστά από την επιφάνεια του πίνακα στο χώρο του θεατή και την χαρακτηρίζει σαν την τέχνη ""που μπορεί να ανασταίνει τους νεκρούς". Ο Γεωργίου, συνειδητά και ενεργά σύγχρονος καλλιτέχνης, έχει μάθει καλά το μάθημα αυτό."

O Απόστολος Γεωργίου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1952 όπου και πέρασε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του. Γιος του σημαντικού πιανίστα, καλλιτέχνη και δάσκαλου Τώνη Γεωργίου, συμμετείχε από πολύ μικρός στην πολιτιστική ζωή της μεταπολεμικής Θεσσαλονίκης. Τέλειωσε το Κολλέγιο Ανατόλια όπου έμαθε πολύ νωρίς πόση απόσταση υπάρχει ανάμεσα στην αντισυμβατική ζωή των καλλιτεχνών και τις συμβάσεις που προστατεύουν μια κλειστή κοινωνία. Το έργο του σε μεγάλο βαθμό πηγάζει και από αυτή την κριτική και σαρκαστική ματιά πάνω στις αδυναμίες και τις υπερβολές που κυριαρχούν τις ανθρώπινες σχέσεις. Τη δεκαετία του 70 έφυγε για σπουδές αρχιτεκτονικής στη Βιέννη και μετά στη Φλωρεντία. Στη συνέχεια γυρίζει στην Ελλάδα όπου έκανε και την πρώτη του έκθεση στο ΖΜ, στη Θεσσαλονίκη και σε συνέχεια στη γκαλερί Ώρα, του Μπαχαριάν στην Αθήνα. Μετά από μια περίοδο ερευνητική, εγκαθίσταται με τη σύντροφό του στη Σκόπελο, σ' ένα μαγευτικό τοπίο όπου θα γεννηθεί ο γιος τους. Εκεί ζουν πολύ λιτά και συγκεντρωμένα, δουλεύοντας όλο το χρόνο, η γυναίκα του ως εκπαιδευτικός κι ο Γεωργίου εμβαθύνοντας το ζωγραφικό του έργο του έξω από τα συμβατικά μονοπάτια μιας τυπικής καλλιτεχνικής καριέρας και ζωής που στην Ελλάδα της τελευταίας τριακονταετίας σφράγισε το lifestyle. Σημαντικοί κριτικοί κι ιστορικοί της τέχνης αναγνωρίζουν το ζωγραφικό του ιδίωμα σαν εξαιρετική έκφραση ζωγραφικής ακριβολογίας που αντιμάχεται τη φλυαρία έτεινε να χαρακτηρίσει τη δεκαετία του 80. Η έκθεση στο Ε.Μ.Σ.Τ. και σήμερα στο Μ.Μ.Σ.Τ. επιτρέπουν να δικαιωθεί η σημασία και διάσταση του ζωγράφου που σφράγισε η ανθρώπινη κοινωνία από τη Θεσσαλονίκη μέχρι το βάθος της ανθρώπινης ψυχής με τρόπο ίσως ανάλογο με αυτόν που ο Δημήτρης Δημητριάδης εγκαινιάζει στο λόγο και το θέατρο.

Η έκθεση είναι επισκέψιμη Τρίτη-Πέμπτη-Παρασκευή-Σάββατο: 10.00-18.00 Τετάρτη: 10.00-22.00 Κυριακή 11:00-15:00, ενώ για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε με το Μουσείο στο τηλ. 2310-240403. 

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ