Friday, 16 March 2012

Επέκταση & εγκαίνια 3 σημαντικών εκθέσεων στην γκαλερί Myrό


Η γκαλερί Myrό από τις 22 Μαρτίου μέχρι τις 7 Απριλίου παρουσιάζει μία αναδρομική έκθεση που θα περιλάβει έργα από το σύνολο της πορείας του καθιερωμένου Θεσσαλονικιού ζωγράφου Λάζαρου Πάντου.  Παράλληλα με την εκκίνηση της έκθεσης του Λάζαρου Πάντου ξεκινά μία ατομική έκθεση της Εμιλίας Ξανθοπούλου -κόρης του γνωστού ζωγράφου Κώστα Ξανθόπουλου, έχοντας δει μεγάλο μέρος της δουλειάς της οποίας ο γράφων πιστεύει ότι σε μερικά χρόνια θα δικαιούμαστε να μιλάμε για ισάξιο ή/και ανώτερης ποιότητας έργο, και, ένα project της ζωγράφου & ποιήτριας Γεωργίας Τρούλη. Πως είναι όμως εφικτό ένας χώρος Τέχνης να φιλοξενεί εκ παραλλήλου τρεις εκθέσεις;


Η γκαλερί Myrό τον προηγούμενο μήνα επεκτάθηκε, παραμένοντας στην ίδια διεύθυνση. Η γκαλερί απέκτησε έναν ακόμα διακριτό χώρο -κατόπιν ανακαίνισης- που ονομάζει "Κόγχη" όπου θα φιλοξενούνται μικρά projects, ενώ, στο εξής θα αξιοποιεί μία άλλη, μικρότερη της κεντρικής, αίθουσα ως χώρο φιλοξενίας ατομικών εκθέσεων νέων δημιουργών που θέλει να συστήσει στο φιλότεχνο κοινό της Θεσσαλονίκης. Η αίθουσα αυτή ονομάζεται στο εξής Myrό Project Room και εγκαινίασε την λειτουργία της τον περασμένο μήνα φιλοξενώντας ένα project της Χριστίνας Ζυγούρη με τίτλο "Και... έζησαν αυτοί καλά;" (διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ).  

Ετσι από τις 22 Μαρτίου μέχρι τις 7 Απριλίου η γκαλερί παρουσιάζει στην Κύρια Αίθουσα της την αναδρομική έκθεση του Λάζαρου Πάντου με τίτλο "Ορώ 3", μια αναδρομή στο εξαιρετικά πολυσχιδές και ποικίλο έργο του καλλιτέχνη, στην οποία θα συμπεριληφθούν άνω των 40 έργων σε διακριτές κατηγορίες με βάση το ύφος, που καλύπτουν όλη την εργογραφία του καλλιτέχνη. Αξίζει να σημειωθεί ότι θα εκτεθούν και έργα του καλλιτέχνη που δεν έχουν εκτεθεί ποτέ άλλοτε, αν και αποτελούν παλιότερες δημιουργίες του. (Την αναλυτική ανακοίνωση θα διαβάσετε ΕΔΩ). Στις ίδιες ημερομηνίες, στο Myrό Project Room θα οργανωθεί η ατομική έκθεση της Εμιλίας Ξανθοπούλου για την οποία γράφω παραπάνω, και, στον χώρο "Κόγχη" θα φιλοξενηθεί το project της Γεωργίας Τρούλη "Απορρόφηση" & "Διάκριση". Αναλυτικά, για τις τρεις παράλληλες εκθέσεις μμπορείτε να διαβάσετε στην ανακοίνωση της Myrό Gallery, ΕΔΩ.



EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.