Monday, 26 March 2012

Κρίση τέχνας κατεργάζεται :: Έρη Αγρίου



TΟ Arts & Antiques στην έντυπη έκδοση του δημοσίευσε ένα αφιέρωμα με τίτλο “Πενία τέχνας κατεργάζεται”, με τα σχόλια εικαστικών που συνδιαλέγονται με την κρίση σε δύο επίπεδα. Το πρώτο είναι το επίπεδο επιρροής της κρίσης στις ζωές τους. Μπορεί ως καλλιτέχνες να το αντιμετωπίζουν διαφορετικά, με άλλα αποθέματα ψυχής ή ίσως όχι. Το δεύτερο επίπεδο επιρροής είναι είναι ο προβληματισμός αναφορικά με τον ρόλο που μπορεί να επιτελέσει η τέχνη και ο καλλιτέχνης για την ανάκαμψη από την κρίση, αφού αυτή -αποτελεί κοινή διαπίστωση- ότι είναι πρωτίστως κοινωνική, ηθική, βαθιά πολιτική, και λιγότερο οικονομική. Τον πλήρη πρόλογο του αφιερώματος μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ

Κάθε μέρα στο εξής θα δημοσιεύουμε την άποψη/σχόλιο ενός εικαστικού, τη συνοδεία της φωτογραφίας του και ενός έργου του που σχετίζεται με την Κρίση και την εποχή της, με συχνότητα ένα άρθρο την εβδομάδα. 


Το αφιέρωμα της ηλεκτρονικής έκδοσης συνεχίζεται με το σχόλιο της ζωγράφου Έρης Αγρίου. 

 

Τα δύο τελευταία χρόνια, έχω την τύχη να μένω στην επαρχία. Ζώντας σε μια επαρχιακή πόλη, πολύ γρήγορα πιάνεις τον εαυτό σου να αντιμετωπίζει τα καθημερινά θέματα με ηρεμία και απλότητα. Όταν λοιπόν άρχισαν να γίνονται οι πρώτες κουβέντες περί κρίσης, στα δικά μου αυτιά έφταναν μόνο σαν ψίθυροι παρά σαν ιαχές. Μόνο στις σύντομες παραμονές μου στην Αθήνα έμπαινα αμέσως σε μια άλλη διάθεση, αυτή της μεγάλης πόλης, όπου τα δύσκολα μοιάζουν δυσκολότερα, και τα δυνατά, αδύνατα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως υπάρχουν δυσκολίες και πως τα πράγματα δεν είναι όπως είχαμε συνηθίσει, μα μήπως τελικά εκει βρίσκεται η ρίζα όλης αυτής της μιζέριας; Στο οτι δηλαδή ο άνθρωπος δύσκολα αποχωρίζεται την συνήθεια, ακόμα και αν αυτή στην πραγματικότητα δεν του προσφέρει τίποτα θετικό παρά μονάχα την ασφάλεια του γνωστού και του πεπατημένου;

Ας δουμε λοιπόν την κρίση σαν μια ευκαιρία επαναπροσδιορισμού των αξιών, και της καθημερινότητας μας και ας μην γκρινιάζουμε. Μπορούμε να μάθουμε να ζούμε με λιγότερα, αλλά πολύ καλύτερα.

Σε δύσκολες στιγμές πάντα βγαίνει ένα δυναμικό που δεν περιμένεις οτι έχεις. Ψαχνεις να βρεις εξόδους διαφυγής απο αυτό που σε «στενεύει», και αν αυτό που σε «στενεύει» εντοπίζεται περσσότερο στη ψυχή σου παρά στη τσέπη σου, τότε στρέφεσαι στο πιο δημιουργικό κομμάτι του εαυτού σου. Οι τέχνες πάντα παρουσίαζαν μια ακμή στις δύσκολες στιγμές της ιστορίας, και αυτό γιατί οι δυσκολές στιγμές ήταν η μήτρα για να γεννηθούν μεγάλα πράγματα. Οι τέχνες έχουν μια «ευκολία» στο να περάσουν μηνύματα και να αφυπνήσουν συνειδήσεις. Μέσα απο τις εικόνες, τα χρώματα,  τις μελωδίες, τις λέξεις, μπορείς να ξεφύγεις και να βρεις τις δικές σου άκρες, αυτές που θα σε πάνε ενα βήμα παραπέρα από τη μιζέρια αυτού του κόσμου.
 

Έρη Αγρίου
Εικαστικός



 

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ