Monday, 12 March 2012

Κρίση τέχνας κατεργάζεται :: Έλενα Τονικίδη

"Πρόσωπα του κόσμου"  65x55cm  λινάτσα, ακρυλικά

TΟ Arts & Antiques στην έντυπη έκδοση του δημοσίευσε ένα αφιέρωμα με τίτλο “Πενία τέχνας κατεργάζεται”, με τα σχόλια εικαστικών που συνδιαλέγονται με την κρίση σε δύο επίπεδα. Το πρώτο είναι το επίπεδο επιρροής της κρίσης στις ζωές τους. Μπορεί ως καλλιτέχνες να το αντιμετωπίζουν διαφορετικά, με άλλα αποθέματα ψυχής ή ίσως όχι. Το δεύτερο επίπεδο επιρροής είναι είναι ο προβληματισμός αναφορικά με τον ρόλο που μπορεί να επιτελέσει η τέχνη και ο καλλιτέχνης για την ανάκαμψη από την κρίση, αφού αυτή -αποτελεί κοινή διαπίστωση- ότι είναι πρωτίστως κοινωνική, ηθική, βαθιά πολιτική, και λιγότερο οικονομική. Τον πλήρη πρόλογο του αφιερώματος μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ

Κάθε μέρα στο εξής θα δημοσιεύουμε την άποψη/σχόλιο ενός εικαστικού, τη συνοδεία της φωτογραφίας του και ενός έργου του που σχετίζεται με την Κρίση και την εποχή της, με συχνότητα ένα άρθρο την εβδομάδα. 


Το αφιέρωμα της ηλεκτρονικής έκδοσης συνεχίζεται με το σχόλιο της ζωγράφου ΕΛΕΝΑΣ ΤΟΝΙΚΙΔΗ. 

 

Κρίση ναι κρίση επιτέλους! ....κρίση οικονομική μήπως επιτέλους αφυπνηστούμε! Γιατί η κρίση έχει έρθει προ πολλού(ηθική, κοινωνική κ.λ.π.) και γιατί η κινητοποίηση των πολιτών για φαγητό δεν αρκεί. Φαγητά θα βρεθούν, ρούχα επίσης θα βρεθούν, τι θα γίνει όμως με τη διαιώνιση και τη φυσικοποίηση της ελεημοσύνης; Θα είμαστε εν αναμονή βαρύγδουπων δηλώσεων , εκπληκτικών μεταρυθμιστικών σχεδιών; θέλω  μια πιο συναρπαστική εκδοχή, Ναι  μια κοινότητα μπορεί να ανταποκριθεί  μέσω της τέχνης σε ένα τραγικό γεγονός, με ένα αυθόρμητο συναισθηματικό ξέσπασμα.

Όπως και άλλες φυσικές ανθρώπινες προσπάθειες, η τέχνη κατακερματίστηκε, αποσχίστηκε και εν τέλει εμπορευματοποιήθηκε.Γενικά , η τέχνη δημιουργείται και πραγματοποιείται σε χώρους απομακρυσμένους από τη ζωή της κοινότητας και  είναι προσβάσιμη μόνο σε λίγους η΄  εάν είναι προσιτή σ’ ένα ευρύ κοινό, είναι  ασαφή τα όρια των δύο πραγματικοτήτων, της πραγματικότητας της καθημερινής ζωής και αυτής της φαντασίας.Η τέχνη έχει αποσπαστεί όχι μόνο από τη ζωή της κοινότητας αλλά και από την αρχική, εσωτερική ώθηση για δημιουργία, η οποία είναι υπερβατική και επισημαίνει την διπλή ταυτότητα και το παράδοξο της ανθρώπινης ύπαρξης στην τέχνη.

Εδώ λοιπόν στο σήμερα  πιστεύω οτι η τέχνη θα πρέπει να εισαχθεί ξανά στην αρχική της μορφή δηλαδή σαν  μια φυσική ανθρώπινη έκφραση της υπερβατικότητας,  οι άνθρωποι της τέχνης να  δημιούργησουν  «ξανά» την τέχνη προκειμένου να ξεπεράσουν τα ανθρώπινα όρια τους και να ξεφύγουν πια απο την ανάγκη να είναι τα αγαπημένα παιδιά μόνο για την κοινωνία της επιτυδευμένης τέχνης. Μια κοινή πορεία είναι καλύτερη απο μια μοναχική. Η τέχνη που μοιράζεται είναι μέρος της επιβεβαίωσης μας , να πάψουμε την παθητική δημιουργία ας γίνουμε οι εχθροί της ελίτ, άλλωστε κρατούμε στα χέρια μας την ίδια την πράξη  και η πράξη της παραγωγής της τέχνης είναι  ούτως η΄άλλως παραμορφωτική κάτι το οποίο είναι «συνηθισμένο» η΄ «άσχημο»  μεταμορφώνεται σε κάτι Εξαιρετικό. Κατά τη διαδικασία του μετασχηματισμού μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα αντικείμενο ομορφιάς. Αυτό το «νέο» αντικείμενο που θα δημιουργηθεί θα εμπεριέχει τις κατακριτέες ιδιότητες, αυτές τις σκιερές όψεις της ομορφιάς.... νομίζω ότι όσοι θέλουμε να ονοματιζόμαστε καλλιτέχνες/ δημιουργοί θα πρέπει να το κοινωνήσουμε άμεσα δίχως να φοβηθούμε οτι θα κατηγορηθούμε «για απλοϊκή έκφραση της ουσίας».


~Έλενα Τονικίδη, 
ψυχολόγος, εικαστικός art-therapist



 

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.