Sunday, 5 February 2012

Εικαστικοί Δημιουργοί | Τηλεοπτική κιβωτός μνήμης


Ο Ντίνος Γιωτόπουλος είναι γνωστός στην Β. Ελλάδα ως τηλεοπτικός παραγωγός που αναδεικνύει τις δουλειές των σημαντικών εικαστικών δημιουργών με συνέπεια τα 10 τελευταία χρόνια. Είναι καιρός να ασχοληθούμε κι εμείς με την ανάδειξη του. Από την εκπομπή του στο τοπικής εμβέλειας κανάλι της Μακεδονίας “Εγνατία TV” ο Ντίνος Γιωτόπουλος έχει δημιουργήσει ένα τεράστιο αρχείο με εικαστικούς δημιουργούς από όλη την Ελλάδα με έμφαση στην Μακεδονία, τους οποίους όχι μόνο αναδεικνύει στιγμιαία, όσο διαρκεί η κάθε εκπομπή, αλλά, “αποθανατίζει” αφού δημιουργεί μία ιστορία για αυτούς, ένα αρχείο, μία ιστορική αναφορά. Στόχος του άλλωστε -όπως μας είπε- είναι μεν να προβάλλει τη δουλειά των καλλιτεχνών και να τους κάνει γνωστούς στο ευρύτερο κοινό, αλλά, και να καταγράψει τις προσωπικότητες, την πορεία και το έργο των καλλιτεχνών της Μακεδονίας ώστε να υπάρχει μια επίσημη καταγραφή, ικανή να εξυπηρετήσει μεταγενέστερες αναζητήσεις.

Καταξιωμένος εικαστικός δημιουργός και ο ίδιος ο Ντίνος Γιωτόπουλος θα πρέπει να συμβιβάσει τα συναισθήματα του με την πράξη, μεσούσης κρίσης, και συνεχίζει να αποδίδει μια ποιοτική εκπομπή κάνοντας τα μέγιστα με ελάχιστα μέσα. Ο ίδιος και οι συνεργάτες του (Παναγιώτης Περπερίδης στην σκηνοθεσία, Θανάσης Καρακόλης στο μοντάζ, XPERMEDIA στην οργάνωση παραγωγής) αποτελούν μοναδικό διάλειμμα ποιοτικής προβολής του πολιτισμού στην Ελληνική τηλεόραση μέσω της συχνότητας του Εγνατία TV (κανάλι 31 ψηφιακά και 64 αναλογικά) κάθε Τετάρτη βράδυ.

Η εκπομπή σκιαγραφεί μέσα σε 40’ την πορεία ενός καλλιτέχνη, και έχει στο ενεργητικό της πολλές πρωτιές, αλλά, ακόμα περισσότερο την τιμή της διαχείρισης της υστρεροφημίας καθενός από τους δημιουργούς που έχει καταγράψει την ζωή και το έργο τους, γράφοντας -σχεδόν κυριολεκτικά- ιστορία.
Το ξεκίνημα του “ταξιδιού” του Ντίνου Γιωτόπουλου σε αυτή την πρωτότυπη δημοσιογραφία της Τέχνης έγινε από το 1999, από τα ερτζιανά και συγκεκριμένα από την συχνότητα του ιδιωτικού σταθμού Studio 3, όπου παρουσίασε για πρώτη φορά εκπομπή με τίτλο “Εικαστικές Αναφορές” και συναφές περιεχόμενο.

Αργότερα, έκανε πρόταση στο κανάλι με το οποίο συνεργάζεται τώρα, θεωρώντας την τηλεόραση καταλληλότερο μέσο διάδοσης της εικαστικής δημιουργίας, κατανόησης των έργων των δημιουργών και πιο ολοκληρωμένο τρόπο αποτύπωσης και απόδοσης της προσωπικότητας τους. “Αν με συναρπάζει κάτι περισσότερο είναι όταν άνθρωποι που θεωρούνται ιδιαίτερα εσωστρεφείς, ξεδιπλώνουν πτυχές του εαυτού τους που κανείς δεν υπέθετε ότι είχαν, στον φακό και μπροστά -μέσα- στα σπίτια των τηλεθεατών. Είτε είναι αρετές του λόγου και της σκέψης, είτε είναι ακόμα ποίηση, μουσική, άλλα ταλέντα για τα οποία ο κόσμος δίνοντας έμφαση στο γνωστότερο μέρος τους -αυτό της εικαστικής δημιουργίας- αγνοούσε. Το μεγαλύτερο κέρδος που αποκομίζω είναι η χαρά να μορφώνω παιδιά και νέους σε θέματα τέχνης, να εστιάζω την κοινή γνώμη στην προαγωγή της”.


EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ