Thursday, 12 January 2012

editorial Arts & Antiques #3 [έντυπη έκδοση]

ΤΟ editorial είθισται να μην έχει τίτλο, αλλά -αν είχε- σίγουρα θα του ταίριαζε η επικεφαλίδα “Μέρες συνεργασίας”. Έτσι, μέσα από ενδιαφέρουσες συνεργασίες, συνεχή διάλογο, πρωτότυπες εκθέσεις, πολυσχιδείς δημοπρασίες, αντίκες, Τέχνη και πάνω απ' όλα με ένα πλήθος άξιων συνοδοιπόρων από τους δύο χώρους που μας ανακάλυψαν και τους ανακαλύψαμε, υλοποιούμε το 3ο κατά σειρά τεύχος του περιοδικού που κρατάτε στα χέρια σας. 

Σε αυτό το τεύχος θα διαβάσετε λιγότερα πράγματα για εμάς (γκαλερί Myrό & Myrό Antiques House) και περισσότερες τοποθετήσεις, θέσεις και απόψεις προϊόν των προβληματισμών και των διαλόγων μας με φίλους & συνεργάτες, αλλά και με ανθρώπους εγνωσμένου κύρους από τον χώρο των Τεχνών. Σε αυτό το πλαίσιο συνεργασιών και διαλόγου που έχει ξεκινήσει με αφορμή την “επανεκκίνηση” της γκαλερί Myrό, προχωρήσαμε ένα βήμα παραπέρα και αποφασίσαμε να αποτυπώσουμε με τη μορφή “cover story” τις πολλές διαφορετικές απόψεις για την κρίση. Προπαντός, εστιάσαμε το ενδιαφέρον μας στη θέση της Τέχνης εν μέσω Κρίσης, αλλά και στον ρόλο της Τέχνης στην υπέρβαση της Κρίσης, εφόσον κοινός τόπος της προβληματικής περί την Κρίση είναι ότι αυτή δεν είναι κυρίως οικονομική, αλλά ηθική, κοινωνική, πολιτική. 

Μία άλλη πλευρά της Κρίσης είναι αυτή που αντικατοπτρίζεται στον χώρο της Αντίκας και των δημοπρασιών. Αυτό τον καιρό περισσότερο από κάθε άλλη περίοδο συναντά κανείς στον χώρο της δημοπρασίας πραγματικούς θησαυρούς, καθώς με αφορμή την Κρίση, έργα τέχνης, αντικείμενα, συλλεκτικά κομμάτια, και άλλα συναφή, εκλεκτής ποιότητας και μεγάλης αξίας & σπανιότητας κάνουν την εμφάνιση τους ολοένα και περισσότερο στην αγορά, αναζητώντας το ενδιαφέρον του καλόγουστου κοινού που είναι σε θέση να αναγνωρίσει την ποιότητα τους και τις ευκαιρίες που περνούν μπροστά από τα μάτια του. Η τελευταία τακτική δημοπρασία του Antiques House περιέλαβε άνω των 400 αντικειμένων σε λογικές τιμές και είχαμε την ευτυχία σε αυτή να φιλοξενήσουμε πάνω από 200 αγοραστές και ενδιαφερόμενους, σε μία από τις καλύτερες δημοπρασίες που έχει φιλοξενήσει ο οίκος μας, τόσο σε ποιότητα δημοπρατούμενων αγαθών όσο και σε συμμετοχή. Καθώς η κρίση συμπιέζει τις τιμές η εποχή δίνεται για αγορές και ανανέωση των συλλογών σας, και, βεβαίως, είναι μια κατάλληλη εποχή να ξεκινήσετε να συλλέγεται αν το σκεφτόσασταν καιρό: αυτή την εποχή κυκλοφορούν θησαυροί για κάθε βαλάντιο. Ορμώμενοι ακριβώς από μια σειρά εκλεκτών αντικειμένων και έργων, όπως -μεταξύ άλλων- χαρακτικά εξαιρετικής συλλεκτικής αξίας από ποικιλία περιόδων και επιτραπέζια ρολόγια, φροντίσαμε σε δύο συνοπτικά και κατά το δυνατόν μεστά αφιερώματα να αναφερθούμε στην ιστορία τους. 

Περεταίρω, στις τελευταίες σελίδες του τεύχους θα διαβάσετε μια σύντομη ιστορία της χαρακτικής η οποία ξεφεύγει από τη απλή εξιστόρηση προς όφελος της διασαφήνισης των ειδών, μεθόδων, μορφολογικών και ειδολογικών χαρακτηριστικών των χαρακτικών, το οποίο -ελπίζουμε- θα βρείτε ενδιαφέρον και χρήσιμο. 

Επιστρέφοντας στο πρώτο μέρος του περιοδικού -αυτό που αφορά τον χώρο της Τέχνης- θα διαβάσετε μία συνέντευξη – εξιστόρηση της πορείας του Λάζαρου Πάντου, ένα μικρό αφιέρωμα στην εκπομπή “Εικαστικοί Δημιουργοί” που έχει ασχοληθεί με συνέπεια με τη προβολή των εικαστικών πραγμάτων της Θεσσαλονίκης και των προσώπων που που έχουν παίξει καίριο ρόλο σε αυτή πολλά χρόνια τώρα. 

Εξάλλου, σε άλλο άρθρο μας αποπειραθήκαμε να (κατα)γράψουμε την ιστορία που συνεχίζει να γράφει το “Flou” από το 1981, ένα από τα πιο ιστορικά bar της Θεσσαλονίκης. 

Τέλος, από αυτό το τεύχος εγκαινιάζουμε τη συνεργασία μας με τον γνωστό Αθηναίο συγγραφέα, ποιητή, μεταφραστή των μερικών εκ των εκλεκτότερων βιβλίων ξένης λογοτεχνίας που κυκλοφορούν στα ελληνικά & διανοούμενο Γιώργο-Ίκαρο Μπαμπασάκη, οποίος θα παρουσιάζει βιβλία περί τα εικαστικά, αρχίζοντας με ένα κείμενο για τον νομπελίστα δημιουργό Samuel Beckett, όπως και ποικιλία εξειδικευμένων άρθρων σε θέματα αντίκας, και μια ιστορία του ρολογιού - έκπληξη!



[το κείμενο που προηγείται είναι το Editorial της έντυπης έκδοσης. Από αύριο και κάθε μέρα θα δημοσιεύονται τα κείμενα της έκδοσης. stay tuned]

EDITO | Ο ρόλος και η επίδραση του Εικαστικού Επιμελητή

Ο γράφων, ως επιμελητής της έκθεσης
του ζωγράφου Μιχάλη Τσίνογλου
στην Myrό Gallery, τον Οκτώβριο του 2016,
στην διάρκεια του στησίματος,
φωτογραφημένος από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
©Φωτογραφία: Μιχάλης Τσίνογλου,
All rights reserved, 2016.

Ο ρόλος του Επιμελητή και της εικαστικής επιμέλειας έχει παραμείνει σε ένα καθεστώς θολής αιώρησης στο κενό στην Ελλάδα σήμερα, με αποτέλεσμα πολλά να λέγονται, λίγα να γράφονται και σε πολλές ασυμφωνίες να οδηγούν. Συνεπώς σε αυτό το άρθρο θεωρώ άστοχο να ασχοληθώ με το τι είναι και τι δεν είναι Επιμέλεια -όπως άλλωστε θα ήταν εξίσου άστοχο να ασχοληθεί κάποιος με το τι είναι και τι δεν είναι Τέχνη. Θα ασχοληθώ με το τι μπορεί να κάνει ο Επιμελητής σήμερα και τι μπορεί να περιμένει καθένας από αυτόν στην Ελλάδα· διότι η αποτελεσματικότητα κάθε επαγγελματικής ενασχόλησης, δεν είναι διάφορη από τις δυνατότητες του ευρύτερου χώρου της  Τέχνης και την ωρίμανση του χρόνου που λαμβάνει χώρα η δραστηριότητα.

Ορισμένως, ο ρόλος της Επιμέλειας είναι να φροντίζει για μια ορθή πρόσληψη του συνόλου του εννοιολογικού περιεχομένου μιας έκθεσης αδιαχώριστα μαζί με τις αισθητικές επιλογές και τα επιδραστικά στοιχεία που επιλέγει για τα έργα του ο καλλιτέχνης απευθυνόμενος στο κοινό του, ειδικό ή/και γενικό. Ο  ρόλος της Επιμέλειας μιας σειράς έργων περιλαμβάνει την Έκθεση και Τεκμηρίωση τους με στόχο την καλύτερη πρόσληψη τους από το γενικότερο, και όχι μόνο το στενοκέφαλα εννοούμενο σαν  “φιλότεχνο” κοινό. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του Επιμελητή είναι καίριος, καθώς ουσιαστικά χτίζει γέφυρες και εισάγει στην ουσία του έργου του καλλιτέχνη και των έργων που αποτελούν την Έκθεση τους θεατές του με το Επιμελητικό Κείμενο. Πέραν του Επιμελητικού Κειμένου,  σημαντική θεωρείται η Επιλογή Έργων που θα εκτεθούν και η Χωροθεσία των έργων Τέχνης στον δεδομένο χώρο της έκθεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το ύφος ή/και το περιεχόμενο έργων που έχουν παραχθεί την ίδια χρονική περίοδο δεν εντάσσονται αρμονικά σε μια σειρά έργων που δημιουργήθηκε την ίδια περίοδο, συνεπώς η έκθεση τους τείνει να αποπροσανατολίζει ή να αντιτίθεται στο “σώμα” της σειράς, οπότε η συνέκθεση με τα υπόλοιπα έργα κρίνεται από την Επιμελητή ότι θα συμβάλλει αρνητικά στην πρόσληψη των έργων του καλλιτέχνη· τότε τα συγκεκριμένα έργα αποβάλλονται από την ύλη της έκθεσης. Ακολουθεί η Χωροθεσία των έργων τέχνης. Στον αντίποδα, ο καλλιτέχνης βρίσκεται συχνά σε μειονεκτική θέση ως προς την χωροθέτηση της έκθεσης του για ψυχολογικούς λόγους που σχετίζονται με αυτό που ξέρει για τα έργα έναντι της πρόσληψης τους από έναν λιγότερο διαμεσολαβημένο θεατή. Επιπρόσθετα θεωρείται σημαντικό αφενός να περιοριστεί η “συνομιλία” των έργων με δομικά στοιχεία του χώρου, αφετέρου η παρουσίαση τους να είναι ισορροπημένη, και, συχνά, να εκφέρεται αρμονικά ως προς  την θέαση του.


Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ