Tuesday, 22 November 2011

Τα must της Τέχνης σε Αθήνα & Θεσσαλονίκη [έντυπη έκδοση]

Σειρά από πολύ ενδιαφέροντα γεγονότα και εκθέσεις στην εικαστική σκηνή τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, περισσότερο ή λιγότερο “κοντά” μας συμβαίνουν αυτό τον καιρό. Ξεκινώντας από τη Θεσσαλονίκη, η ζωή δεν σταματά όταν σβήνουν τα φώτα του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της πόλης, κάθε άλλο, ενώ, στην Αθήνα, τα καλλιτεχνικά δρώμενα -επηρεασμένα το δίχως άλλο από τη κρίση- μπορεί να είναι λιγότερα σε αριθμό από άλλες χρονιές, είναι όμως ξεχωριστά και εκλεκτά.

Το απόλυτο “must” της εποχής είναι να μη χάσετε την έκθεση “Goya & Beethoven στο Τελλόγλειο”, και, βεβαίως, όταν θα την επισκεφτείτε, να ανεβείτε μέχρι το τελευταίο επίπεδο του εκθεσιακού χώρου και να δείτε τη “συνομιλία” που διαμορφώνεται μεταξύ έργων φοιτητών της Καλών Τεχνών του ΑΠΘ με την έκθεση -μερικά από αυτά είναι μικρά αριστουργήματα. Στην έκθεση Goya παρουσιάζονται συνολικά 211 χαρακτικά του δημιουργού, με πλήρεις τις τέσσερις σειρές του: Τα Καπρίτσια, τα Δεινά του Πολέμου, οι Ταυρομαχίες και οι Παροιμίες. Τα χαρακτικά προέρχονται από τη συλλογή της Εθνικής Πινακοθήκης – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου. Επίσης, προστίθενται έξι ελαιογραφίες από το Μουσείο Καλών Τεχνών του Bilbao, τα οποία δίνουν μια εικόνα για την εποχή και τη θεματογραφία του. Σημειώνεται πως η έκθεση συμπληρώνεται από το Αρχείο Σπητέρη του Τελλογλείου, από όπου ένα πολύτιμο υλικό από εφημερίδες και περιοδικά του γαλλικού Τύπου στον 20ο αι. δημιουργούν το υπόβαθρο για το περιεχόμενο της διοργάνωσης. Ως προς το “μουσικό” μέρος του τίτλου, Ο Beethoven… ήρθε στο Τελλόγλειο σε μία έκθεση για τον τιτάνα της μουσικής. Σ΄ αυτήν παρουσιάζονται για πρώτη φορά πρωτότυπες παρτιτούρες του τιτάνα της κλασικής μουσικής, καθώς και χειρόγραφα, επιστολές, τετράδια επικοινωνίας, αλλά και το ακουστικό του συνθέτη, τα οποία προέρχονται από το Beethoven- Ηaus της Βόννης. Οι δύο -ουσιαστικά- παράλληλες εκθέσεις θα διαρκέσουν μέχρι τις 29 Ιανουαρίου.

Άλλη εξαιρετική έκθεση στη Θεσσαλονίκη αυτό τον καιρό είναι αυτή με τίτλο “Σπύρος Στάβερης: Ένας Κόσμος χωρίς Περιθώρια” στο Μουσείο Φωτογραφίας, η οποία δεν χρειάζεται συστάσεις, απλά την επισήμανση ότι μάλλον θα πρέπει να βιαστείτε για να τη προλάβετε, αφού, ολοκληρώνεται στις 4 Δεκεμβρίου 2011.

Εξάλλου, αξίζει προσοχής η εξαιρετική ατομική έκθεση του γνωστού σε όσους ασχολούνται με τα εικαστικά πράγματα στη Θεσσαλονίκη Ντίνου Γιωτόπουλου, στον όμορφο και επιβλητικό εκθεσιακό χώρο Τέχνης της Φιλοπτώχου Αδελφότητος Ανδρών Θεσσαλονίκης (ΦΑΑΘ, Αγ. Σοφίας 38, Κέντρο), με τίτλο “Αποτυπώματα Ψυχής”. Επισημαίνει χαρακτηριστικά στον κατάλογο της έκθεσης που προλογίζει μεταξύ άλλων ο καθηγητής και έξοχος χαράκτης Ξενής Σαχίνης, για το έργο του εικαστικού: “Από το επίπεδο της βούλησης εως το επίπεδο της “αποτύπωσης” του καλλιτέχνη και της εντύπωσης του θεατή μεσολαβεί το στάδιο της πραγμάτωσης του έργου. Σε αυτό το στάδιο, λοιπόν, φαίνεται η δεινότητα της μεθόδου που χρησιμοποιεί και οι προσωπικές ικανότητες του καλλιτέχνη, οι οποίες τον οδηγούν στην ορθή εικαστική διατύπωση των ιδεών του”. Ο Ντίνος Γιωτόπουλος -δάσκαλος, εικαστικός και δημοσιογράφος- γεννήθηκε το 1957 στη Λάρισα, έχει διατελέσει πρόεδρος του ΣΕΖΘΒΕ, είναι μέλος του ΕΕΤΕ και του ΣΚΕΤΒΕ, έχει τιμηθεί με μεγάλη σειρά βραβείων για τη προσφορά του στην Τέχνη, και παρουσιάζει την εκπομπή “Εικαστικοί Δημιουργοί”  από τη συχνότητα του “TV Εγνατία” η οποία επί πολλά χρόνια προβάλλει με συνέπεια του ανθρώπους της τέχνης και του πολιτισμού στη Β. Ελλάδα. Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 15 μέχρι της 30 Νοεμβρίου.

ΑΝ βρεθείτε στην πρωτεύουσα αυτόν τον καιρό, μη παραλείψετε να επισκεφτείτε την έκθεση του Τέτση στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Θα έχετε την ευκαιρία να δείτε 18 νέα έργα του, εμπνευσμένα από την ισόβια σχέση του με το τοπίο και τη φύση. Εκτός από λάδια και τέμπερες, εκτίθενται και μαυρόασπρα χαρακτικά. Παρουσιάζονται επίσης και παλιότερα έργα, αλλά λιγότερο γνωστά, που ανήκουν τόσο στον καλλιτέχνη όσο και σε συλλέκτες, καθώς και ορισμένα εννοιολογικά συγγενή έργα, δάνεια της Εθνικής Πινακοθήκης. Ευχάριστη έκπληξη αποτελεί και η έκθεση – αφιέρωμα στον Ευθύμη Βαρλάμη που φιλοξενεί το Βυζαντινό Μουσείο της Αθήνας (εως τις 11 Δεκεμβρίου), ενώ μέχρι την ίδια ημερομηνία θα διαρκέσει και η έκθεση με τίτλο “Ο κόσμος του Οδυσσέα Ελύτη: Ποίηση και ζωγραφική” στο “Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β. και Μ. Θεοχαράκη”. 


EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.