Wednesday, 7 July 2010

Curriculum Vitae | Σπύρος Αμοιρόπουλος / Spiros Amiropoulos



Γεννήθηκε το 1970 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε σκηνοθεσία στη σχολή κινηματογράφου και τηλεόρασης "Παράλλαξη" και Αγγλική Φιλολογία στο Α.Π.Θ. Μετά τις κινηματογραφικές σπουδές του, δούλεψε σε διάφορα πόστα στην οπτικοακουστική παραγωγή (β.σκηνοθέτη, casting director, εκτελεστικός παραγωγός), καθώς και στον θεατρικό χώρο. Έχει σκηνοθετήσει 11 μικρού μήκους ταινίες, μυθοπλασία και ντοκιμαντέρ, καθώς και corporate videos για εταιρίες και επιχειρήσεις. Οι ταινίες του συμμετείχαν στα διαγωνιστικά τμήματα πολλών φεστιβάλ τόσο στην Ελλάδα όσο και το εξωτερικό και κάποιες έχουν τιμηθεί με μνείες και επαίνους. Αυτό το διάστημα βρίσκεται στα γυρίσματα της πρώτης του ταινίας μεγάλου μήκους (μυθοπλασία) σε σενάριο Σ. Ζήκου, και ολοκληρώνει το πρώτο του μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ, με θέμα το Συμπόσιο Γλυπτικής 2013 της Greek Marble Initiative.

Επιλεκτική Φιλμογραφία:
Γυάλινο (1998)
Μπαγκ (1999)
Πρόσκληση σε Δείπνο (2008)
Ethos Process (Τριλογία) (2010-2012)
Last Recall (2012)

Info: thouhast@gmail.comthouhast@yahoo.com / (0030)6936809371



|

Born in 1970 in Thessaloniki. He studied film directing at the Film and Television School "PARALLAXI" and English Literature at the Aristotle University of Thessaloniki. After his film studies, he worked in various posts in audiovisual production (Assistant Director, Casting Director, Executive Producer), and the Theater. He has directed 11 short films, fiction and documentary, and corporate videos for companies and enterprises. His films took part in competitive sections of many festivals in Greece and abroad and some have been honoured with attributes and praise. This interval is shooting his first feature film (fiction) in a scenario of S. Zikos, and completes his first feature-length documentary on the Summer Sculpturing Symposium 2013 of the Greek Marble Initiative.

Selected Filmography:
Glass (1998)
Bang (1999)
Invitation to Dinner (2008)
Ethos Process (Trilogy) (2010-2012)
Last Recall (2012)


Info:
thouhast@gmail.com / thouhast@yahoo.com / (0030)6936809371

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.