Thursday, 8 July 2010

Curriculum Vitae | Μαριλένα Χαρίση / Marilena Charisi



Η Μαριλένα Χαρίση σπούδασε  Ιστορία και Θεωρία της Τέχνης, στο Τμήμα Πλαστικών Τεχνών και Επιστημών της Τέχνης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων , συνέχισε μεταπτυχιακές σπουδές στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών στην ειδίκευση Ιστορία της Νεότερης Τέχνης, με θέμα διπλωματικής εργασίας «Η στράτευση στη χαρακτική της Βάσως Κατράκη (1955 – 1980) : Αφαιρετικά θέματα και τεχνικές καινοτομίες». Από το 2011 εκπονεί, στο ίδιο Πανεπιστήμιο, διδακτορική διατριβή με θέμα «Το φαινόμενο της πρόσληψης της λεγόμενης «ασπούδαχτης τέχνης» στην Ελλάδα την περίοδο του Μεσοπολέμου».   Έχει εργαστεί στο Διεθνές Κέντρο Εικαστικών Τεχνών ΑΕΝΑΟΝ, στο Κέντρο Ερεύνης Ελληνικής Λαογραφίας, στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης και στην καταγραφή της Συλλογής Χαρακτικών της Εθνικής Τράπεζας. Από το 2008 εργάζεται στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΕΚΠΑ ως υπεύθυνη του Προγράμματος Πρακτικής Άσκησης των φοιτητών, ενώ παράλληλα (από το 2009) διδάσκει Ιστορία και Θεωρία της Τέχνης σε Δημόσια Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης. Έχει γράψει άρθρα και έχει λάβει  μέρος με ανακοινώσεις σε συνέδρια, για θέματα ιστορίας της νεοελληνικής τέχνης.  Κατά την διάρκεια των σπουδών της υπήρξε υπότροφος του κληροδοτήματος Βιολέττας Βίμπλη, (προπτυχιακές σπουδές) και του Ιδρύματος Κράτος Υποτροφιών (μεταπτυχιακές σπουδές). Από το 2009 είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Ιστορικών της Τέχνης.  Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Info: mcharisi2002@yahoo.gr / (0030)6977770708

|

Marilena Charisi studied History and Theory of Art, Department of Fine Arts and Art Sciences, University of Ioannina, she continued graduate studies in the Department of History and Archaeology, University of Athens with specialization in the History of Modern Art, on the thesis "The commitment to engraving Vaso Katraki (1955 - 1980): Deductible issues and technical innovations". From 2011 she produces, at the same University , doctoral thesis on "The phenomenon of recruitment of ' un-studied art" Greece in the interwar period". She has worked at the International Center for Visual Arts AENAON in Greek Folklore Research Centre, the Museum of Cycladic Art and identifying its collection of the National Bank. Since 2008 works in the Department of History and Archaeology, University of Athens as a program manager apprenticeship while (since 2009) teaches History and Theory of Art in Public Vocational Training Institutes . He has written articles and has participated with papers at conferences on subjects history of Greek art . During her studies she was a fellow of the bequest Violetta Vimpli (undergraduate ) and the Foundation Scholarship ( graduate studies ). Since 2009 he is member of the Greek history of art. Lives and works in Athens.

Info: mcharisi2002@yahoo.gr / (0030)6977770708

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.