Wednesday, 7 July 2010

Curriculum Vitae | Χρυσοβαλάντης Στειακάκης / Chryssovalandis Stiakakis


O Χρυσοβαλάντης Στειακάκης είναι απόφοιτος του τμήματος Ιστορίας-Αρχαιολογίας, της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης (Ρέθυμνο), με μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στην Ιστορία της Τέχνης (τίτλος μεταπτυχιακής εργασίας: «Οι Ιδέες του Νεοστωϊκισμού στο έργο του Nicolas Poussin») και ολοκληρώνει τη διδακτορική διατριβή του στην Ιστορία της Τέχνης στο Α.Π.Κ. (τίτλος διδακτορικής διατριβής: «Γιαννούλης Χαλεπάς. Η υποδοχή του έργου ενός ¨μοντέρνου¨ καλλιτέχνη»).  Επιπλέον έχει εργαστεί ως αρχαιολόγος στην Κρήτη και ως ιστορικός τέχνης σε ερευνητικά προγράμματα (στο Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών για το πρόγραμμα «Η τεχνοκριτική στην Ελλάδα»), ενώ έχει διδάξει μαθήματα ιστορίας της τέχνης και αρχιτεκτονικής σε δημόσια ιδρύματα της Κρήτης, καθώς και σε ιδιωτικό ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα στο οποίο παραδίδει μαθήματα (MBS College, παράρτημα του Nottingham Trent University, στο Ηράκλειο Κρήτης.

Info: steiakakisval@hotmail.com / (0030)6936467412

|


Chryssovalandis Stiakakis is a graduate of the Department of History and Archaeology, Faculty of Philosophy, University of Crete (Rethymno), a Master's degree in Art History (thesis title: "The ideas of Neostoikismou the work of Nicolas Poussin») and is completing his doctoral thesis in History of Art at A.P.K. (Thesis Title: "Giannoulis Chalepas. Reception project ¨ a ¨ modern artist"). He has also worked as an archaeologist in Crete as an art historian in research programs (Institute for Mediterranean Studies program "The Critic in Greece"), and has taught courses in history of art and architecture in public institutions of Crete, as well as more private educational institution that delivers courses (MBS College, Annex Nottingham Trent University, Heraklion.

Info: steiakakisval@hotmail.com / (0030)6936467412

EDITO Οκτωβρίου 2016 | Το Αύριο και το Σήμερα της Τέχνης στην Ελλάδα

Γιώργος Καραφωτιάς, Άτιτλος πίνακας, Λάδι σε καμβά.
H Ελλάδα παρουσιάζει πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό δυναμικό στις εικαστικές τέχνες, το οποίο δυστυχώς παραμένει υποπροβεβλημένο, σε σύγκριση με άλλα είδη καλλιτεχνικής παραγωγής. Συν τω χρόνω οι νέοι Έλληνες καλλιτέχνες διαμορφώνουν αυτό που ονομάζουμε νέα Ελληνική εικαστική ταυτότητα. Το ζήτημα τώρα είναι η επαρκής υποστήριξη της. Μέσα σε μια εξαιρετικά μικρή και καθόλου αναπτυγμένη αγορά, οι νέοι έλληνες εικαστικοί  καλλιτέχνες συχνά ασφυκτιούν.

- "Κρίση",  θα πείτε και θα γυρίσετε στο άλλο πλευρό. Εδώ όμως θα έχετε κάνει μεγάλο λάθος, και ο ύπνος σας δεν πρέπει να είναι καθόλου γαλήνιος, διότι σύντομα θα αντικρύσετε μία στείρα έρημο, και, το χειρότερο είναι, πως δεν θα πρόκειται για έναν εφιάλτη, αλλά για μια πραγματικότητα χωρίς προηγούμενο. Μάλιστα, αυτό το ενδεχόμενο καθίσταται πιο τραγικό, αν αναλογιστείτε  την ποιοτική αναβάθμιση των νεότερων Ελλήνων καλλιτεχνών. Σε αυτή έχουν συμβάλει τόσο οι Σχολές Καλών Τεχνών της χώρας, και νεότεροι σε ηλικία καθηγητές που είναι μέλη ΔΕΠ και διαδάσκοντες, όσο και ιδιωτικά ιδρύματα με σημαντική δράση με υποτροφίες και προγράμματα, που βελτίωσαν θεαματικά τις "παραστάσεις", το γνωσιακό και το εμπειρικό επίπεδο των νέων Ελλήνων καλλιτεχνών.

Μόλις όμως οι σπουδές ολοκληρωθούν, ο νέος Έλληνας εικαστικός καλλιτέχνης έχει να αντιμετωπίσει μία ζοφερή πραγματικότητα. Ο χώρος της τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει τους μηχανισμούς να προβάλλει νέο και μη ήδη εγκαθιδρυμένο περιεχόμενο από την πρώτη δεκαετία της χιλιετίας και εξής. Οι ελάχιστες χιλιάδες αποδεδειγμένοι φιλότεχνοι, και οι λίγες εκατοντάδες μικρότεροι ή μεγαλύτεροι, πλην όμως σοβαροί συλλέκτες, δεν επαρκούν για να συντηρήσουν, πόρρω δε μάλλον, για να αναπτύξουν την εγχώρια αγορά. Αυτό που προβάλλεται ως εκλεκτικισμός από πολλούς, είναι πρόφαση εν αμαρτίαις και όχι επιλογή: η κεντρική σκηνή της Τέχνης στην Ελλάδα δεν έχει ισχυρό έρεισμα σε "λίγους και καλούς", αλλά  μικρή αποδοχή από όλους. Ελθούσης της κρίσης η αγορά δεν στέναξε, διότι δεν πρόλαβε ούτε στεναγμό να βγάλει! Άλλωστε, ήταν ήδη ημιθανής χτυπημένη από την διεθνοποίηση των αγορών, την αυξημένη προσβασιμότητα όσων πραγματικά αναζητούν και συλλέγουν τέχνη σε πηγές στο εξωτερικό, και βρίσκουν πληροφορίες στο διαδίκτυο. Εδώ και 5-7 χρόνια είναι πανεύκολο να εντοπίσεις εκλεκτή τέχνη στο Facebook, στην πλατφόρμα Saatchi, στο Behance Network ή/και αλλού, να μάθεις και να κανονίσεις την επίσκεψη σου στις μεγαλύτερες Art Fairs του  κόσμου, να αποκτήσεις τέχνη είτε για ευχαρίστηση, είτε ως επενδυτικό αγαθό, ορθολογικά τεκμηριωμένη και επαρκώς πιστοποιημένη.

Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ.